Συνέχεια βλέπεις τους ανθρώπους να προσπαθούν να σπάσουν τα δεσμά που τους συγκρατούν και συνέχεια να μπλέκονται όλο και περισσότερο σε αυτά. Ο άνθρωπος ίσως να είναι φτιαγμένος για να σκέφτεται πολύπλοκα, ή ίσως να αναγκάζει τον εαυτό του να σκέφτεται έτσι. Είναι η ανάγκη να ξεχωρίσεις από τους άλλους, η ανάγκη να έχεις σε μία δράση συνέχεια το μυαλό σου; Δε γνωρίζω επακριβώς το λόγο για τον οποίο ο κάθε άνθρωπος σκέφτεται πολύπλοκα, είναι εξάλλου ένα καθαρά προσωπικό θέμα. Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι η πολυπλοκότητα της σκέψης οδηγεί στην περιπλοκή των πραγμάτων, χωρίς να υπάρχει κάποιος λόγος για κάτι τέτοιο.
Ο άνθρωπος φτάνει σε ένα σημείο όπου αναλύει πολύ περισσότερο τα πράγματα από όσο πραγματικά έχει ανάγκη και χρειάζεται και έτσι καταφέρνει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδιώκει. Η λογική κατακλύζει το μυαλό και τα συναισθήματα παραγκωνίζονται, χάνονται, παρασύρονται στο χείμαρρο ιδεών και υποθέσεων. Τι είναι αυτό που μένει στο τέλος, όμως, μετά από μία διεξοδικότατη ανάλυση ενός πράγματος;
Όταν προσπαθείς να αναλύσεις κάτι περίπλοκο σε κάτι απλούστερο, όπως για παράδειγμα ένα πρόβλημα, για την επίλυση του, τότε βοηθάς τον εαυτό σου. Όταν, όμως, στην προσπάθεια σου να απλουστεύσεις κάτι το περιπλέκεις, τι κάνεις; Συγκρατείς τις δυνάμεις σου και τις ορμές σου, καταπιέζεις τα συναισθήματα σου και καταλήγεις να γίνεσαι αυτό ακριβώς που σε λίγο καιρό θα αποκαλείς ανόητος, ένας απαθής και άχρηστος, που δεν ξέρει να αφήνεται.
Τα συναισθήματα έχουν πάντα τον πρώτο λόγο και μετά η λογική. Όταν η λογική υπερισχύει μπορεί να επιφέρει κάποια θετικά αποτελέσματα, όμως δεν πρέπει να αφήνεται πάντα ελεύθερη. Αυτό που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους δεν είναι μόνο η λογική. Ο άνθρωπος κατακλύζεται από συναισθήματα και πρέπει να τα ζει συνέχεια, μέχρι και αν αυτά θα του στοιχίσουν κάτι σχετικά πολύτιμο. Δεν υπάρχει κάτι που μπορείς να χάσεις απαραίτητα. Στις περισσότερες φορές δεν έχεις να χάσεις τίποτα και σε αυτές ακριβώς τις φορές δεν είναι απαραίτητη η λογική.
Το να ζεις είναι σημαντικότερο από το να έχεις μία σίγουρη, αλλά άδεια θέση. Το να δοκιμάζεις διαφορετικές γεύσεις, άγνωστες και ίσως πικρές, είναι σίγουρα καλύτερο και προτιμότερο από το να αναλώνεσαι συνέχεια στην ίδια και γνώριμη. Το να σκέφτεσαι περισσότερο από όσο πρέπει είναι σαν να κωλυσιεργείς να γευτείς κάτι νέο. Απλά άφησε τα συναισθήματα σου ελεύθερα και θα βρεις αυτό που ψάχνεις.
