Another World

to live, to sleep…maybe to dream

Videogames=stupefaction*!

Posted by evans στο Πέμπτη, 22 Ιουνίου, 2006

(*stupefaction=αποβλάκωση)

Κάνοντας την καθημερική πρωινή μου περιήγηση σε κάποια fora για videogames ανακάλυψα, μέσα σε ένα θέμα, την παραπάνω φωτογραφία, προερχόμενη από πρωινή εκπομπή του παραπάνω καναλιού. Τα συναισθήματα της στιγμής, που την αντίκρισα, ήταν ανάμεικτα. Πρέπει κάποιος να αγανακτεί για την κατάσταση αυτή, που επικρατεί στη χώρα μας, ή να διασκεδάζει, με τις κωμικοτραγικές παρουσιάσεις των καναλιών, τύπου "Πώς θα…ξεκολλήσετε…"; Και αν ο τίτλος του θέματος είναι ο κωμικοτραγικός, η παρουσία της κυρίας κάτω αριστερά πώς θα έπρεπε να χαρακτηριστεί;


Το γεγονός ότι στην Ελλάδα τα επονομαζόμενα «βιντεοπαιχνίδια» αποτελούν έναν τρόπο αποβλάκωσης των «μικρών» παιδιών δεν επηρεάζει, πλέον, αρνητικά την κοινότητα των συνειδητοποιημένων, και μη, παιχτών, όπως παλιότερα. Ο συμβιβασμός ήταν κάτι το αναγκαίο, τουλάχιστον για την αρχή. Σίγουρα δεν μπορούν να επέλθουν τόσο γρήγορα αλλαγές στη συνείδηση του κάθε Έλληνα, στα μάτια του οποίου τα videogames, δίχως να γνωρίζει κάτι για αυτά, είναι απλώς παιδικά παιχνιδάκια για το γιο, ή το εγγόνι του, ηλικίας πέντε έως δέκα ετών.

Αυτή η κατάσταση, όμως, μέχρι πότε θα συνεχιστεί; Τα videogames εμφανίστηκαν σε πολύ παλιότερες εποχές, εξελίχθηκαν, μπήκαν στα σπίτια μας και πλέον αποτελούν μία από τις βασικότερες μορφές διασκέδασης, αν όχι ψυχαγωγίας. Σε χώρες του εξωτερικού γνωρίζουν πολύ μεγάλη αναγνώριση, αποτελώντας μία από της ταχύτερα αναπτυσσόμενες βιομηχανίες. Πανεπιστημιακές σχολές με ζήτηση, επιστήμονες καταρτισμένοι στο θέμα, βιβλία ανάλυσης των διαφόρων στοιχείων τους, μέχρι και συζητήσεις περί συσχέτισης αυτών με την τέχνη αποτελούν παραδείγματα του πόσο κοινώς αποδεκτά γίνονται όχι μόνο από τους gamers, αλλά και από την ίδια την κοινωνία.

Σαν gamer στην Ελλάδα τα όνειρα μου για ενασχόληση με το χώρο περιορίζονται απλά στο να παίζω αρκετά παιχνίδια και στο να διαβάζω άρθρα στο internet. Τον τελευταίο καιρό αρχίζουν και γίνονται προσπάθειες από διάφορους φορείς, ώστε ο χώρος να αποκτήσει μία μικρή αναγνώριση, αλλά μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, αν ο μεγαλύτερος «manipulator» (υποκινητής) των μαζών, η τηλεόραση, δεν το επιθυμεί; Η απάντηση είναι, σίγουρα, δύσκολο να δοθεί, πόσο μάλιστα από ένα φοιτητή σαν και εμένα.

Στην εκπομπή αυτή τα videogames παρουσιάζονται σαν ένα φορέα αποβλάκωσης, ο οποίος στερεί, από τα παιδιά, την ευκαιρία να αξιοποιήσουν τις διακοπές τους γόνιμα. Το θέμα είναι κατά πόσο γόνιμες μπορεί να είναι εκπομπές σαν και αυτές για να κρίνουν παιχνίδια με τη γενικότερη έννοια της λέξης και όχι συγκεκριμένα; Μπορεί κανείς να κατηγορήσει κάποια από τα σπουδαιότερα επιτεύγματα του χώρου, τα οποία, μάλιστα, τα έχουμε δει τα τελευταία δύο χρόνια; Είναι εύκολο, όμως, πάνω σε μια προσπάθεια τηλεθέασης, εξαιτίας της «άγονης», για τις εκπομπές αυτές, περιόδου να επιλεγεί ένα θέμα – μείζον για τους γονείς, η συνείδηση των οποίων, σε τέτοια θέματα, καθορίζεται από τις «κυρίες κάτω αριστερά» και από τα λόγια των διαφόρων δημοσιογράφων.

Κίνδυνος είναι τα videogames, με το περιεχόμενο τους (το οποίο ελέγχεται από ομάδες και υπάρχει όριο ηλικίας, ανάλογα με αυτό), ή η τηλεόραση και το «σκουπίδι» που αυτή πλασάρει; Φυσικά υπάρχουν ανάλογα σήματα, που αναδεικνύουν για ποιες ηλικίες είναι επιτρεπτές οι εκπομπές, όπως ακριβώς υπάρχει και ανάλογη ηλικία στη συσκευασία κάθε παιχνιδιού. Το ερώτημα που τίθεται, εύλογα, είναι: Τηρούνται αυτά τα όρια και στις δύο περιπτώσεις;

Και το αρχικό ερώτημα της παραπάνω παραγράφου παραμένει, συνοδευόμενο από την ελπίδα, ότι κάποτε, αν και τόσο εύλογο, θα απασχολήσει τη «μάζα» και όχι μόνο τη μειοψηφία…

Advertisements

11 Σχόλια to “Videogames=stupefaction*!”

  1. Yunie456 said

    Σίγουρα, δεν είναι χώρος για να μπορέσουμε να αναπτύξουμε τη λογική των gamers, αλλά πρέπει να ομολογήσεις ότι στατιστικές που αφορούν παιχνίδια βίας, όχι μόνο δεν βοηθάνε το παιδί, αλλά μπορούν να προκαλέσουν και επιλιπτικές κρίσεις κοκ… Απλά θα έπρεπε να υπάρχει μια παιδεία, και μια κατανόηση… Σίγουρα δηλαδή, κάτι που θα αργήσει πολύ στην Ελλάδα!

  2. evans said

    Τα παιχνίδια, μηδενός εξαιρουμένου, φέρουν μία ηλικία στο μπροστικό μέρος της συσκευασίας τους, ηλικία που πρέπει να έχει αυτός που το αγοράζει. Όταν ένα παιδί 14 χρονών, ίσως και λιγότερο, αγοράζει παιχνίδια σαν το Grand Theft Auto, που αναφέρονται σε 18χρονους δε φταίνε τα παιχνίδια, αλλά η ημιμάθεια των γονιών. Σίγουρα το περιεχόμενο δεν είναι και ότι καλύτερο, αλλά από τα 18 χρόνια, πλέον, ο νέος μπορεί να προφυλαχτεί.

  3. pericles said

    Αν και δεν θέλω να ποινικοποιήσω τους gamers(μιας και περιστασιακά είμαι και εγώ ένας) θα διαφωνήσω σε πολλά σημεία. Ομολογουμένως η εκπομπή αυτή είναι λίγο κωμικοτραγική. Ο τίτλος είναι φτιαγμένος με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να τραβάει την προσοχή, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει ουσία. Από την άλλη δεν μπορούμε να μιλάμε περιφρονητικά για μια γυναίκα με σχόλια τύπου «η παρουσία της κυρίας κάτω αριστερά πώς θα έπρεπε να χαρακτηριστεί;», μιας και όπως αναγράφεται στον τίτλο η κυρία είναι κλινική ψυχολόγος και άρα ειδικός σε θέματα ψυχολογίας, συνεπώς η άποψη της έχει αξία για το θέμα.
    Και ας μη μιλάμε για τα videogames σαν να είναι η κορυφή της ανθρώπινης πνευματικής δημιουργίας που λίγοι έχουν καταλάβαι την αξία τους και οι υπόλοιποι ακόμη ψάχνουν το νόημα. Εξάλλου όσο προκατειλημένος είναι κάποιος που μιλάει θετικά ή αρνητικά χωρίς να έχει παίξει, άλλο τόσο προκατειλημένος είναι και αυτός που έχει παίξει ατελείωτες ώρες και νομίζει ότι τα ξέρει όλα και θέλει να επιβάλει την άποψή του. Αν ήταν έτσι όλοι οι άνθρωποι θα είχαν σταματήσει να κινούνται και θα είχαν κολλήσει σε ένα video game. Θα έλεγα, μάλιστα, ότι για να μιλήσει κανείς για τα vg δεν χρειάζεται να έχει παίξει εκατοντάδες ώρες, ίσως μάλιστα και αν το κάνει μόνο φανατικός οπαδός τους μπορεί να θεωρηθεί.
    Σίγουρα τα vg κάτι καλό και ελκυστικό έχουν. Νομίζω ότι είναι άλλη μια ένδειξη ότι βρισκόμαστε στην εποχή της εικόνας. Συνδυάζουν κινούμενη εικόνα, ήχο και διαδραστική δυνατότητα που αδιαμφησβήτητα «τραβούν» τα παιδιά. Θα πρέπει βέβαια να τονιστεί ότι τα vg αποτελούν την εύκολη λύση για γονείς που δεν μπορούν να διαθέσουν πολύ χρόνο στα παιδιά τους. Τους χαρίζουν, λοιπόν, ένα vg εκείνα κολλάνε στην οθόνη και έτσι είναι πολύ πιο εύκολο για τους γονείς να αντέξουν τα κινητικά παιδιά τους που απαιτούν προσοχή. Δεν χρειάζεται, βέβαια, να αναφέρω τα προβλήματα που αποδεδειγμένα, σύμφωνα με ψυχολόγους, παρουσιάζουν τα παιδιά, με τα οποία οι γονείς τους δεν ασχολούνται. Και εδώ αρχίζουν τα προβλήματα. Δεν μπορούμε τόσο εύκολα να κατατάξουμε τα vg στην κατηγορία των μέσων ψυχαγωγίας ή τουλάχιστον στα μέσα ψυχαγωγίας υψηλού επιπέδου. Με τον όρο ψυχαγωγία νοείται η πλήρης καλλιέργεια όλων των πτυχών της ανθρώπινης ψυχής χωρίς να καταπατούνται οι ανάγκες του ανθρώπου. Και πες μου τώρα ποια πνευματική καλλιέργεια βλέπεις όταν ένα νέο παιδί κολλάει για ώρες μπροστά σε μια οθόνη. Αυτό που βλέπω εγώ είναι ανθρώπους να κλείνονται στον εαυτό τους, να αποκτούν ατομικιστικά πρότυπα, κυρίως να παρουσιάζουν αδιαφορία για συλλογική δράση. Αυτό που πραγματικά είναι επιβλαβές ωστόσο είναι το γεγονός πως ευνουχίζεται σε σημαντικό βαθμό η δημιουργικότητα και η φαντασία των φανατικών gamers. Πώς μπορεί να μη συμβαίνει αυτό όταν εθίζονται σε περιβάλλοντα στα οποία όλα είναι προκατασκευασμένα και δίνονται στο χρήστη ως μασημένη τροφή χωρίς να αφήνεται ουσιαστικά πεδίο ανάπτυξης έμφυτης δημιουργικότητας του ανθρώπου; Μετά από αυτό πώς είναι δυνατόν να αναπτύσσεται η κριτική ικανότητα; Δική μου άποψη είναι ότι σε μεγάλες δόσεις τα vg αποτελούν ένα καλό ναρκωτικό που απλώς απομακρύνει τους ανθρώπους από αυτά που έχουν πραγματική ουσία. Δεν θα συνεχίζω να κατακεραυνώνω τα vg αν και πολλά θα μπορούσαν να ειπωθούν. Απλά θέλω να ρωτήσω ποιά είναι αυτά τα επιτεύγματα που επικαλείσαι για τα τελευταία δύο χρόνια; Βοηθούν αυτά την ανάπτυξη των παιδιών(ψυχική, πνευματική, σωματική(!), συναισθηματική, κτλ);
    Σε ένα άλλο επίπεδο, αφού αναφέρεσαι στο μεγάλο manipulator(θα συμφωνήσω στο χαρακτηρισμό)θα πω ότι η τηλεόραση μάλλον δεν εμποδίζει, αλλά κάνει συνήθως και τα στραβά μάτια στο ζήτημα(οι εκπομπές σαν την παραπάνω και ο τρόπος που διεξάγεται η συζήτηση μόνο για ξεκάρφωμα είναι). Επιπλέον, μη θεοποιείς τους σύγχρονους επιστήμονες και τα πανεπιστήμια. Αν κατα τύχη δεν αισθάνεσαι ελεύθερος αλλά θεωρείς ότι μερικές φορές η συνείδηση των ανθρώπων είναι ελεγχόμενη από άλλους σκέψου ότι πάρα πολλοί επιστήμονες εν γνώσει τους δημιούργησαν μεθόδους για τον πνευματικό εξανδραποδισμό του ανθρώπου. Και επειδή αυτό ακούγεται λίγο θεωρητικό, ας αναφέρω το κραυγαλέο παράδειγμα της διαφήμισης που αποτελεί το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα στο οποίο η επιστήμη κινήθηκε με σκοπό να επιδράσει στο υποσεινήδειτο του ανθρώπου και να του δημιουργήσει πλήθος πλαστών αναγκών με στόχο να του επιβάλει το καταναλωτικό πρότυπο. Και αυτό βέβαια σχετίζεται με το γεγονός ότι τα πανεπιστήμια δεν λειτουργούν αυτοτελώς και με γνώμονα την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος, αλλά χρηματοδοτούνται και εξαρτώνται στενά από ισχυρά οικονομικά συμφέροντα που καθορίζουν τελικά την κατεύθυνση των επιστημονικών ερευνών.
    Τέσπα, συνολικά ίσως ήμουν λίγο αυστηρός με τα vg. Όπως είπα και πιο πριν μπορεί να έχουν κάτι να προσφέρουν…
    Evans μάλλον θα σε στεναχωρώ με αυτό το άρθρο αλλά αυτές είναι οι απόψεις μου…

  4. evans said

    Δίχως να έχω την όρεξη και το χρόνο να σχολιάσω πολλά από αυτά που αναφέρεις, θα αρκεστώ απλά στο να σου δώσω τα παραδείγματα.

    Shadow of the Colossus
    ICO
    Guitar Hero
    Dreamfall the Longest Journey
    Xenosaga Episode I Der Wille zur Macht
    Xenosaga Episode II Zenseits von Gut und Bose
    Xenosaga Episode III Also Sprach Zarathustra
    Psychonauts
    Okami
    Metal Gear Solid 2 Sons of Liberty
    (για τα τελευταία χρόνια)
    Xenogears
    Final Fantasy VII
    Chrono Trigger
    Planescape Torment
    Shenmue
    Panzer Dragoon
    Terranigma
    (παλαιότερα)

    Αυτό που ζήτησες είναι ψυχική, πνευματική, σωματική και συναισθηματική ανάπτυξη. Βλέποντας όλους αυτούς τους τίλους σε καμία περίπτωση δε θα μπορούσες αδιαφορήσεις για το αισθητικό τους αποτέλεσμα, για τη φιλοσοφεία που κρύβουν και για το τι προσφέρουν στο άτομο. Μπορείς να μην επηρεαστείς, αλλά ΔΕΝ μπορείς να μην παραδεχτείς το βάθος τους.

    Δεν έχεις άδικο σε πολλά από αυτά που λες, αλλά κατηγορείς τα videogames, και χωρίς να έχεις ουσιαστική γνώση στο θέμα και χωρίς να έχεις ασχοληθεί με κάποιο πραγματικά άξιο τίτλο, πέρα από sports και action μηδαμινού, σχεδόν, περιεχομένου. Η αποβλάκωση αποτελεί συνέπεια και της ωριμότητας, καθώς και της ιδιοσυγκρασίας του ατόμου. Η τύφλωση μπορεί να έλθει και μέσα από τη γνώση. Κατηγορίες τόσο βαριές, χωρίς κάποια ουσιαστική βάση (ψυχολόγοι και επιστήμονες έχουν υποστηρίξει όχι μόνο το πόσο αρνητικά είναι τα vgames για το άτομο, αλλά και πόσο θετικά και παραγωγικά είναι). Γενικότερα ξέρεις πολύ καλά ότι το ύφος του απολύτου με εκνευρίζει 😛 .

  5. pericles said

    Οκ δεν θα το συνεχίσω…
    Ωραίοι οι τίτλοι που δίνεις(δεν έχω παίξει ούτε μισό). Δεν θα αμφισβητήσω την ψυχική, πνευματική και συναισθηματική ανάπτυξη που μπορεί να δίνουν(εντελώς υποκειμενικά αμφιβάλλω αν δίνουν), αλλά πες μου πώς σου δίνουν σωματική ανάπτυξη. Μήπως γυμνάζεσαι παράλληλα με το παιχνίδι;

  6. evans said

    Ρε καταντά αστείο αυτό που λες! Τα βιβλία γυμνάζουν το σώμα; lol …

    Φυσικά και θα αμφιβάλλεις, αφού, είτε το θέλεις να το παραδεχτείς, είτε όχι, στο συγκεκριμένο (και το τονίζω αυτό) θέμα δε σηκώνεις μύγα στο σπαθί σου…

  7. Ondairos said

    Δηλαδή για εσένα το τέλειο βιντεοπαιχνίδι θα ήταν αυτό που θα σου έδινε ψυχική, πνευματική, συναισθηματική και σωματική ανάπτυξη. Λυπάμαι αλλά αυτό δεν νομίζω ότι μπορεί να γίνει(με τα μέσα της εποχής μας τουλάχιστον). Εγώ στο σχολείο πρώτα κάνω ιστορία και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα γυμναστική, ποτέ και τα δύο μαζί. Νομίζω ότι από την στιγμή που μπήκαν τα βιντεοπαιχνίδια στην ζωή μας δημιουργήθηκε ένα καλό και ένα κακό. Το καλό είναι ότι μπορούσαμε να δούμε μια ταινία και να δράσουμε μέσα σε αυτή με ένα χειριστήριο και το κακό ότι πολλοί από μας δεν θα μπορούσαν να συγκρατιθούν και να σταματήσουν. Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι καλό να ‘’ υπάρχει μια παιδεία, και μια κατανόηση’’ από τους γονείς και όταν βλέπουν ένα 18+ πάνω στο κουτάκι να κάνουν αυτό που θα έκαναν και στο video club, φυσικά εδώ εμπλέκεται και η πειρατεία στην χώρα μας που τα CD/DVD που αγοράζουμε δεν έχουν καμία τέτοια ένδειξη. Όποτε οι κύριοι αυτοί ας ανοίξουν και κανένα άλλο ‘’παράθυρο’’ γι’ αυτά τα θέματα και μετά αν συνεχίζεται αυτή η κακή συνήθεια ας βγούνε να τα ξαναπούν.

    Εγώ προσωπικά δεν παίζω βιντεοπαιχνίδια για να σκοτώνω τέρατα και να βγάλω πρώτο σκορ αλλά για να δράσω μέσα σε μια ιστορία να περάσω τον χρόνο μου μέχρι να πάω έξω να διασκεδάσω. Τώρα αν κάποιοι το κάνουν και δεν μπορούν να ξεκωλύσουν οι γύρω τους να ξέρουν ότι υπάρχουν και οι διακόπτες.

  8. Οποιος δεν αγορασει το wii ειναι αδ..φη! said

    Γεια και χαρα σας αποβλακωμενοι videogamers…χαχα πλακα κανω.

    Συμφωνω στην αποψη οτι τα ηλεκτρονικα παιχνιδια μπορουν να αναπτυξουνε την κριτικη ικανοτητα μιας και εχω παιξει και εγω καποια τετοια.Επισης μερικες φορες θες να κανεις κατι διαφορετικο και μιας και τα ηλεκτρoνικα παιχνιδια με τα μεσα που διαθετουμε σημερα δημιουργουν πολλες απολαυσεις φυσικο ειναι να θες να ασχοληθεις καποιες φορες.
    Αλλα επειδη «παν μετρον αριστον» πιστευω οτι απο ενα σημειο και μετα γινονται κουραστικα και για το μυαλο μιας και τα περισσοτερα παιχνιδια δεν αναπτυσσουν αυτην την κριτικη ικανοτητα που λεγαμε πιο πανω αλλα χαρακτηριζουν αυτην την ηλιθια μοδα στην Αμερικη της βιας και την ριχνουνε σε μικροτερα επιπεδα(αν υπαρχουν γιατι αυτοι που ασχολουνται με αυτα τα παιχνιδια παρα πολυ δεω γινεται να χουν και μεγαλο επιπεδο κριτικης ικανοτητας) αλλα και για το σωμα για αυτονοητους λογους.
    Οποτε θα λεγα πως καλα ειναι μερικα ΩΡΑΙΑ παιχνιδια για οποιον ασχολειται πολυ με αυτον τον χωρο αλλα επισης καλο θα τανε και η γυμναστικη αλλα και αλλοι τροποι για να «θρεψουν» το μυαλο οπως διαβασμα μιας και αυτο ειναι ο καλυτερος τροπος η καλη μουσικη αλλα και γυμναστικη για το σωμα.Και με αυτα δεν υποτιμαω τα ηλεκτρονικα παιχνιδια.
    Απλα βρισκω εναλλακτικες λυσεις.Αλλα φυσικα αυτο υποκειται στο ατομο.

  9. LeeoN said

    Εγώ έχω να πώ πάλι οτι οι υπέυθυνοι των Ειδήσεων, για μία ακόμα φορά, έδειξαν πόσο βλακώδως βγάζουν την έυκολη είδηση για να γεμίσουν τα θερινά δελτία. Δέν είναι καινούριο φαινόμενο αυτό και όχι μόνο στην Ελλάδα! (όποιος έχει δει την ταινία South Park μπορεί να κάνει μπόλικους σύνειρμους άσχετα αν μιλάει για την αμερικάνικη πραγματικότητα) Πάντα φταίνε οι κατασκευαστές, οι πωλητές, οι δρόμοι, η κυβέρνηση και ποτέ μα ποτέ ο ο μέσος έλληνας. Άσχετα λοιπον με το τι εστί videogame η πολιτική που βγήκε αυτή η είδιση δεν είναι για να μας προστατέψει απο κατι αλλα για να τέρψει τα αυτιά της μαμάς ελληνίδας που έκανε το λάθος, παραβλέποντας ενα σωρό ποιοτικούς τίτλους ειδικά για παιδιά και ανήμπορη να πει όχι το παιδί της γιατι βιαζόταν μην κλείσει το μαγαζι με τα παππούτσια, να του αγοράσει εναν τιτλο οπως το GTA San Andreas που απευθύνεται σε ενήλικα άτομα.
    Αυτό λοιπόν είναι ενα τέχνασμα για να κλέψουν λίγη απο την πίτα της AGB και τίποτα άλλο!
    Τώρα θα πίασω τα ίδια τα παιχνίδια και την μικρή μου εμπειρεία σαν πωλητής.
    Το λέω και δεν είναι ντροπή: παίζω απο πολύ μικρή ηλικία. Αν και είμαι μολις 20. Κανένας ομως που με γνωρίζει δεν μπορεί να με πεί «καμμένο» «αποβλακωμενο» και τα συναφη. Επίσης έχω δεί πραγματικά αποβλακωμένα άτομα απο VG και αυτοί δεν είναι άλλοι απο αυτούς που παίζουν μόνιμα και προσηλωμένα τίτλους κυρίως αθλητικούς και δέν επιλέγουν να πάνε στο κοντινότερο γήπεδο για να παίξουν οι ίδιοι.

    Κάτι Αλλο με αφορμη το ποδόσφαιρο: Θεωρούνται τα παιδιά που παίζουν βιντεοπαιχνίδια «ζαβλακωμένα» και οχι οι κατα τα άλλα συμπαθέστατοι κύριοι και νεαροί που ολημερής και ολονυχτίς μιλάνε για μπάλα λές και είναι ειδήμονες ή δέν υπάρχει κάτι αλλο στον κόσμο! Σπαταλάνε τα λεφτά τους στο στίχημα και πολλές φορές είναι φερέφωνα των αγαπημένων τους αθλητικών εφημερίδων. Ξεχνάμε ποσό κακοί μπορει να γίνουν (βλ. τι πέρασε το άμοιρο το σκυλάκι απο καποιους οπαδούς επειδή έφερε τα χρώματα του ΠΑΟΚ)
    για να προλάβω αυτούς που θα αντιδράσουν στα παραπάνω, μην ξεχνάτε οτι αυτή η μπάλα παιρνει όλους τους Gamers αρα θα πάρει αναπόφευκτα και εσάς.

    Στο κάτω κάτω τι προτιμάτε? να παίξει το παιδί έναν αξιολογο τίτλο στο playstation, που μπορείτε να ελένξετε την ποιότητα του απο χίλιες δυο πηγές, ή να βλέπει αυτό το χαζοκούτι που εκπέμπει ανεξελενκτα ένα σωρό σκουπίδια και το παιδί να είναι απλά ενας παθητικός παρατηρητής?

    Αυτά φυσικά είναι ψιλά γράμματα για τους γονείς, που στο μαγαζί που δουλεύω όταν τους δείχνω το σήμα «18+» οι περισσοτεροι με κοιτάνε σάν να λένε «μα καλα, μας δουλέυεις»
    ευτυχώς ομως οι νεότεροι γονείς, ή τουλάχιστον αυτοί που έχουν λίγο μυαλό και το σθένος, και λένε «οχι! αυτο ειναι για 18 και πανω»
    Εκεί λοιπον το όχι πιάνει τοπο.

    Οσο για το μέτρο, είναι θέμα παιδείας και αυτό. Παντα πρέπει να υπάρχει μέτρο! Μην ξεχνάμε οτι Gamer δεν σημάνει οτι ξέρεις πώς να το ανοίξεις και να παίξεις αλλα πού και πότε να το κλείσεις για να κάνεις άλλα πράγματα! Ποιο παιδάκι λέει όχι σε μια βόλτα στο πάρκο μετα παγωτού? Ποιός ενήλικας θα πεί οχι στην αγαπημένη του για μια ρομαντική βολτα? και τελος ποιός θα πεί όχι στην παρέα του για μιά έξοδο σε ένα club, μια μπυραρία κ.λ.π.?

    αυτα απο εμένα! Cheers matez 😛

  10. Κλασσική περίπτωση κατασκευασμένης είδησης με σκοπό μόνο τα νούμερα. Κάτι τέτοια τα βρίσκω σκουπίδα και ύπουλα τρικ των καναλιών. Τέτοιες ειδήσεις βλέπουμε συχνά πυκνά λίγο πριν τα Χριστούγεννα και Πάσχα για παιχνίδια (ηλεκτρονικά και μη) που θα βλάψουν τα παιδιά μας. Όσο για την ψυχολόγο που φαίνεται παραπάνω πιστεύω πως είναι άσχετη και σίγουρα δεν μπορεί να εκφέρει γνώμη. Γιατί μια οποιαδήποτε ψυχολόγος δεν μπορεί να έχει γνώμη για κάτι που σίγουρα δεν έχει μελετήσει. Δεν μπορείς ένα πρωίνό να σηκωθείς από το γραφείο σου και να πας να μιλήσεις για ένα θέμα χωρίς να έχεις διαβάσει την σχετική βιβλιογραφία, έρευνες και μελέτες και γνώμες άλλων συναδέρφων που έχουν ασχοληθεί περι αυτού του θέματος. Στην Ιατρική και στην Ψυχολογία ακόμη υπάρχει ένα τόσο μεγάλο φάσμα εξειδήκευσης που δεν μπορεί ο καθένας να μιλάει για θέματα έξω από τα νερά του.
    Τα βιντεοπαιχνίδια έχουν πάψει αν θεωρούνται αποκλειστικά αποβλακωτικές συνήθειες των παιδιών. Στην τελική ο καθένας μπορεί να αποβλακωθεί με ο,τιδήποτε, όχι μόνο με ηλεκτρονικά παιχνίδια. Αντίθετα αρκετές έρευνες έχουν δείξει πως (πέρα από το θέμα «τέχνη» ή «μυθοπλασία/ιστορία») μπορούν να έχουν και θετικές επιδράσεις.
    http://www.focusmag.gr/articles/view-article.rx?oid=21097
    http://news.pathfinder.gr/health/314590.html
    http://news.pathfinder.gr/scitech/151269.html

    Φυσικά όμως η ψυχολόγος δεν θα τα ήξερε αυτά και ο παρουσιαστής από το κανάλι ακόμη και αν τα ήξερε δεν θα τα ανέφερε λόγω συμφέρους.

  11. sffrksnoq said

    tpgyavklqfm…

    oafrczpgpw jbqlzllats rivabnpw…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: