Another World

to live, to sleep…maybe to dream

The life of a man!

Posted by evans στο Τετάρτη, 19 Ιουλίου, 2006

(*Η ζωή ενός νέου)

Μεγαλώνοντας το μυαλό ωριμάζει και συνάμα οι σκέψεις και οι ιδέες σου. Αυτό που κάποτε ήταν ένα σκεπτόμενο παιδί με συνείδηση και άγχος για το μέλλον, γεμάτο επιφυλάξεις και ενδοιασμούς, μετατρέπεται σε έναν αφηρημένο και λιγότερο ανήσυχο έφηβο, με μία διαφορετική εικόνα για τη ζωή από έναν ανήλικο.

Η ζωή ενός ξένου στο κοινωνικό περιβάλλον, που τον περιτριγυρίζει, μετατρέπεται σε μία σειρά από προσωπικές αποφάσεις και επιλογές, οι οποίες καθορίζουν τη θέση του μέσα σε αυτήν την κοινωνία. Δεν είναι πλέον ο μικρός μαθητής, που οι πράξεις του καθορίζονται από τις σαφείς οδηγίες του δασκάλου, της οικογένειας και των καθηγητών. Πλέον η γνώση του προσφέρεται και αν όχι η γνώση, η δυνατότητα εργασίας, ένταξης στην κοινωνία. Δεν είναι πλέον το παιδάκι με μοναδικό σκοπό την επίτευξη στο σχολείο, αλλά είναι ενεργός πολίτης, ή μπορεί να γίνει.

Οι σκέψεις και οι ανησυχίες σχεδόν εξαλείφονται, αλλάζουν, προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα, στη ζωή, που πλέον αυτός έχει. Με διαφορά ενός ή δύο χρόνων ο ξένος βρίσκει ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού του, αποκτά την αυτογνωσία που του έλειπε σε βαθμό που τον θέτει ικανό να σκεφτεί για το μέλλον του με καθαρά μάτια. Είναι αλλοίωση της προσωπικότητας του αυτή η αλλαγή; Ενώ κάποτε τον βασάνιζαν ερωτήματα, τώρα μένει αμέτοχος και δέχεται όλα όσα του πλασάρονται; Γίνεται κομμάτι της μάζας, μπαίνοντας μέσα στην «αγέλη»; Ή αναγνωρίζει τη θέση του, την προσωπικότητα του, δέχεται τις ιδιαιτερότητες του και ζει με αυτές, για αυτές;

Οι ηλικιακές διαφορές μεταξύ ενήλικου και ανήλικου είναι συμβολικές. Δεν είναι τα χρόνια, που δηλώνουν την ωριμότητα του μυαλού και της σκέψης, είναι οι εμπειρίες και οι καταστάσεις αυτών των χρόνων. Ο νέος αναπολεί τις παλιές του σκέψεις, σκέψεις που πλέον φαντάζουν ως περασμένα μεγαλεία, στιγμές εσωτερικής αναζήτησης για μια αλήθεια. Τα δεδομένα αλλάζουν και τα προβλήματα, οι σκέψεις, οι ενδοιασμοί, οι αναζητήσεις, όλα ακολουθούν διαφορετική πορεία, διαφορετική κατεύθυνση, απεγνωσμένα ζητούν καινούριους τρόπους έκφρασης και απομόνωσης από τη σκληρή πραγματικότητα. Ταυτόχρονα η αποδοχή του κόσμου γύρω τους οδηγεί σε μία ένταξη σε μία «ομάδα», όπως ήταν κάποτε η «μόδα» στο μυαλό τους, όπως ήταν κάποτε η «αγέλη». Αυτό που κάποτε ο ξένος αισθανόταν ως κακό, ως μίασμα, αποτελεί, πλέον, μέρος της ζωής του. Η «μόδα» αποτελεί στο μυαλό του αρνητικό πρότυπο, δεν είναι, όμως, η «μόδα» αυτό που αναζητεί, είναι η επικοινωνία με «ομοειδείς» νέους, με νέους που οραματίζονται τα ίδια ιδανικά, τους ίδιους στόχους και που μοιράζονται τις ίδιες αξίες. Η διαφορετικότητα πλέον δεν είναι τρόπος άμυνας, είναι τρόπος προσέγγισης. Απαγκιστρωμένος από κάθε «υποκινητή» ή «βοσκό» ο οραματιστής ψάχνει τρόπους επιβίωσης στην ζούγκλα της πραγματικότητας, σε αντίθεση με τις ενέργειες του ξένου, που ήθελε, απλώς, να δεχτεί τη διαφορετικότητα του μέσω της απόρριψης και παραγκώνισης.

Είναι, όμως, η αλήθεια αυτό που ψάχνει; Η αλήθεια ήταν αυτό που έψαχνε ο ξένος. Τα ιδανικά αλλάζουν; Τα μυαλά; Οι αξίες; Η συνειδητοποίηση του «είναι» κάνει τον ξένο να περάσει από το μεταβατικό στάδιο της αναζήτησης στο στάδιο της συνειδητοποίησης. Μαθαίνει ποιος είναι και αποφασίζει τι θέλει να είναι. Τα «πρόβατα», πλέον, δεν αποτελούν εχθροί του, ούτε ο «βοσκός» έχει στα μάτια του το ρόλο του υποκινητή. Καταλαβαίνει, βλέπει, παρατηρεί, ξέρει ότι τα πάντα γύρω του αποτελούν ομαδοποιημένα άτομα, με διαφορετικές ιδεολογίες, συμπεριφορές, ενδιαφέροντα, ιδανικά, στόχους. Πλέον μπορεί να επιλέξει ποιος είναι, που είναι και πώς θα είναι. Πλέον μπορεί να αποδεχθεί τη διαφορετικότητα του, γιατί αυτή δεν αποτελεί εμπόδιο. Πλέον ο περίγυρος είναι μία άλλη «αγέλη», διαφορετική από αυτήν που είχε στο μυαλό του.

Υπάρχει, όμως, πάλι ο φόβος της τύφλωσης. Το μυαλό του δεν μπορεί πλήρως να αρνηθεί την παλιά του νοοτροπία. Αναγκάζεται να δώσει άλλες ερμηνείες στα πράγματα, να δώσει άλλες εξηγήσεις και με άλλους τρόπους να ηρεμίσει την ανασφάλεια, που συνεχίζει να τον κατατρέχει. Διαφοροποιεί την «αγέλη» από τις «ομάδες». Παλιότερα μιλούσε με το «εγώ» και το «εσείς», αλλά τώρα, αποδεχόμενος της διαφορετικότητας όλων των άλλων γύρω του, πέρα από τη δικιά του, μιλάει με το «εμείς και εσείς και οι άλλοι». Μαθαίνει να ζει ομαδικά, να εμπιστεύεται, να δέχεται και να συμβιβάζεται, να προσαρμόζεται και να συνεργάζεται. Δέχεται τα «πρόβατα», δέχεται τους «ομοειδείς» και δέχεται τους «έτερους». Σίγουρα συνεχίζει να αποδοκιμάζει κάποιες ομάδες, ίσως τα «κοπάδια», ίσως τους «βοσκούς», αλλά πλέον το κάνει ενσυνείδητα, με βάση την ξεκάθαρη εικόνα του μυαλού του.

Καταλήγει στο συμπέρασμα του. Δεν είναι τα «πρόβατα» υπεύθυνα, αλλά πολλά άλλα πράγματα και καταστάσεις. Δεν είναι τα «πρόβατα» τα θύματα, ούτε ο εχθρός. Η αγάπη κυριαρχεί, η αγάπη και η ευαισθησία. Η ζωή ενός ξένου πλέον φαντάζει ένα παρελθόν λησμονημένο, ένα «επαναστατικό» συμβάν. Αποδεχούμενος των ιδιαιτεροτήτων του και του εαυτού του στο κοινωνικό περιβάλλον ανακουφίζεται, επαναπαύεται και αφήνει τις εσωτερικές αναζητήσεις στην άκρη. Η ανάγκη για αναζήτηση χάνεται, ο εαυτός του είναι, πλέον, καθαρός. Αναζήτηση δεν υπάρχει για το «είναι», αλλά για το «γίγνεσθαι».

Και η ζωή του ξένου γίνεται η ζωή ενός νέου, με συνείδηση και γνώση του «είναι» του.

Advertisements

3 Σχόλια to “The life of a man!”

  1. obrede said

    poly filosofia aderfouli m

  2. evans said

    Σου έμοιαξα 😛 .

  3. Deathbringer said

    Philosofy’s Master!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: