Another World

to live, to sleep…maybe to dream

Final Fantasy has changed!

Posted by evans στο Κυριακή, 30 Ιουλίου, 2006

Μελετώντας τη σειρά από το 1997, με το Final Fantasy VII ως αρχικό μέχρι και σήμερα, έχοντας παίξει όλα τα Final Fantasy και έχοντας τερματίσει τα περισσότερα, έχω καταλήξει σε πολλά συμπεράσματα, όσον αφορά την εξελικτική της πορεία. Πλέον, μετά από ένα μεγάλο διάστημα κορεσμού, η σειρά έφτασε στο σημείο της αλλαγής της, με το επερχόμενο, για έξω από την Ιαπωνία, Final Fantasy XII.

Η σειρά πέρασε μέσα από δεκάδες πειραματισμούς, όπως θα μπορούσαμε να παρατηρήσουμε στα τρία πρώτα παιχνίδια της. Οι διαφορές μεταξύ των Final Fantasy I, II και III ήταν και είναι εμφανέστατες, από τα γραφικά έως και τους μηχανισμούς τους.

Ενώ η σειρά ξεκίνησε ως μία τελειοποιημένη εικόνα του τότε πρωτοπόρου Dragon Quest, άλλαξε πολύ με το πέρασμα των χρόνων. Ενώ το Final Fantasy I είχε αρκετά καλά στοιχεία, όπως δεκάδες όπλα και μαγικά, ορθά στημένο σενάριο και πλοκή, δεκάδες τέρατα και θησαυρούς, μέχρι και κάποια υποτυπώδη μυστικά, οι αλλαγές που έγιναν στο ΙΙ ήταν τεράστιες. Για πρώτη φορά προστέθηκαν διάλογοι με τους χαρακτήρες, αποκτώντας, έτσι, ζωή και προσωπικότητα. Το σύστημα μάχης, από την άλλη, γνώρισε πολύ μεγάλες διαφορές, υιοθετώντας ιδέες ίσως από τη δυτική μεριά. Αυτές οι διαφοροποιήσεις σίγουρα οφείλονται στο ότι δημιουργός του παιχνιδιού δεν ήταν ο Sakaguchi, όπως στο πρώτο. Η κακή υλοποίηση των ιδεών αυτών είχε ως αποτέλεσμα τις αντιδράσεις των οπαδών της σειράς, που ήδη υπήρχαν.

Τα πράγματα φάνηκε για πρώτη φορά να μπαίνουν στον ίσιο δρόμο, ή καλύτερα να μπαίνουν οι βάσεις του προσανατολισμού της σειράς για τα επόμενα χρόνια, με το Final Fantasy III. Επιστρέφοντας ξανά στους βουβούς χαρακτήρες, υιοθετώντας ένα αρκετά πρωτοπόρο, για την εποχή, σύστημα εξέλιξης, μία πρώιμη μορφή του γνωστού Job System (Final Fantasy V, Final Fantasy Tactics, Final Fantasy Tactics Advance, Final Fantasy X-2), έχοντας ένα πολύ πιο ομαλά στημένο σενάριο, με περισσότερο βάθος και ένα τρόπο παιξίματος πολύ πιο άνετο (διορθώνοντας και πάρα πολλά προβλήματα των παλιών), το Final Fantasy III αποτέλεσε την αρχή του τι ονομάζουμε σήμερα “Final Fantasy”.

Αν και η περίοδος 1987-1989 αποτελούσε περίοδο πειραματισμών και δοκιμών, το 1990 οι πεποιθήσεις των δημιουργών ήταν ξεκάθαρες και το πλάνο ήδη στημένο στο μυαλό τους. Αυτό που έλειπε ήταν κάτι καινούριο, κάτι που θα προχωρούσε ακόμα πιο μπροστά τους μηχανισμούς της σειράς και του χώρου, που ήδη η σειρά Dragon Quest και οι άλλες της εποχής συνέχιζαν να φέρουν. Αυτή η καινοτομία ήταν η προσθήκη ενός συστήματος εξέλιξης των μαχών σε πραγματικό χρόνο (ΑΤΒ – Active Time Battle). Παρόλο το ΑΤΒ, η εξέλιξη των στατιστικών και των ικανοτήτων των χαρακτήρων μειώθηκε σε τεράστιο βαθμό, στερώντας κάθε ευελιξία και επιλογή από τον παίχτη. Βέβαια, αν και οι καινοτομίες, που ήταν τεράστιες και στον τομέα της μουσικής και του σεναρίου, ήταν πολλές, βρισκόμαστε ακόμα σε στάδια πειραματισμού. Άξιο αναφοράς για αυτό το παιχνίδι είναι οι τρομερές ανατροπές στο σενάριο, τα συναισθήματα των ηρώων, οι εναλλαγές τους, οι αποφάσεις και το πάθος τους, που για πρώτη φορά εμφανίζονται όλα αυτά σε ένα παιχνίδι ρόλων της ανατολής. Σίγουρα το Final Fantasy IV αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες καινοτομίες του χώρου.

Πλέον η βασική φόρμουλα βρέθηκε, το ATB, το στήσιμο, όλα ήταν στο μυαλό των δημιουργών. Αυτό που έλειπε ήταν η τελειοποίηση των τεχνικών τομέων, πιο σύνθετα και ανατρεπτικά σενάρια, πιο δυνατές συναισθήματα, πιο ανεπτυγμένα συστήματα εξέλιξης. Το Final Fantasy V κατάφερε να προωθήσει ακόμα περισσότερο τα πράγματα, παρουσιάζοντας ένα πάρα πολύ σκοτεινό παιχνίδι, με τρομερές ανατροπές, ακραίες καταστάσεις (καταστροφή πόλεων, θάνατος χαρακτήρων), καθώς και ένα από τα πιο στρατηγικά και μελετημένα συστήματα ανάπτυξης χαρακτήρων σε παιχνίδι ρόλου. Η αναβάθμιση του Job System, από το Final Fantasy III, ήταν σε τεράστιο βαθμό πετυχημένη. Το πρώτο ολοκληρωμένο πλήρως Final Fantasy ήταν γεγονός. Σημαντικό είναι ότι το V ήταν και το πρώτο Final Fantasy με τα “super bosses” (Omega, Shinryu), κάτι που συνεχίστηκε και στα VI, VII, VIII, IX, X, X-2.

Το Final Fantasy, όμως, που κατάφερε να ξεπεράσει κάθε όριο ήταν το VI. Πλέον το σύστημα εξέλιξης περιορίστηκε σε κάτι πάρα πολύ απλό, στερώντας, έτσι, από τον παίχτη τη δυνατότητα ανάπτυξης στρατηγικών, σε τόσο μεγάλο βαθμό, όπως το Final Fantasy V. Όμως το VI πετυχαίνει κάτι που κανένα παιχνίδι δεν έχει καταφέρει σε τέτοιο βαθμό. Παρουσιάζει ένα cast δεκατεσσάρων χαρακτήρων, οι δώδεκα από τους οποίους έχουν το δικό τους στυλ, τη δικιά τους φιλοσοφία και τρόπο ζωής, ιδανικά, αξίες και κανόνες. Το Final Fantasy VI προσφέρει τις δυνατότερες, μαζί με το VII, στιγμές σε Final Fantasy. Φυσικά πρέπει να αναφερθεί ότι το ΑΤΒ, το στήσιμο και οι ήδη υπάρχοντες μηχανισμοί έφτασαν στο αποκορύφωμα τους με αυτό το παιχνίδι, περιμένοντας ελάχιστες και σχεδόν μηδαμινές εξελίξεις στις μετέπειτα εποχές (των 32 και 128 bits).

Από την εποχή των 32 bits δεν έχουμε να δούμε κάποια καινοτομία. Στην εποχή αυτή τα πράγματα μένουν στάσιμα, βασιζόμενοι, πλέον, στις φόρμουλες που αναπτύχθηκαν από το 1987-1994, δημιουργούν παιχνίδια, προσπαθώντας να επιτύχουν αισθητική τελειότητα, όσο το δυνατόν καλύτερα και διαφορετικότερα συστήματα μάχης και εξέλιξης, καθώς και να στήσουν με πολύ πιο ισορροπημένο τρόπο τα παιχνίδια τους. Το Final Fantasy VII ήταν η αρχή, ένα παιχνίδι χαρακτηριζόμενο από την τελειότητα και μόνο. Ένα φιλοσοφημένο, σε τεράστιο βαθμό, σενάριο, με τον πιο «καλό κακό» στην ιστορία των βιντεοπαιχνιδιών. Ένα σύστημα εξέλιξης που γνώρισε ίσως και περισσότερους συνδυασμούς από ότι το Job System του Final Fantasy V, μυστικά, συγκινήσεις, γραφικά, μουσική, όλα αυτά συνθέτουν το πιο επιτυχημένο Final Fantasy όλων των εποχών με πωλήσεις κοντά στα δέκα εκατομμύρια αντίτυπα μέχρι σήμερα.

Το VIII δεν έχει να παρουσιάσει κάποια ουσιαστική βελτίωση, πέρα από τον τομέα των γραφικών. Ακολουθώντας και αυτό τα πρότυπα του 1994 αλλάζει πλήρως το σύστημα εξέλιξης χαρακτήρων, καταργώντας τους εξοπλισμούς, τις αγοραπωλησίες όπλων και πανοπλιών, καταργώντας τα Magic Points και το κλασικό σύστημα μαγείας, προσπάθησε να παρουσιάσει μία εντελώς νέα θεώρηση των πραγμάτων και της εξέλιξης χαρακτήρων. Εντάσσοντας, ειδικά, αυτές τις αλλαγές στο σενάριο του παιχνιδιού κατάφερε να πετύχει ένα ιδιαίτερα θετικό αποτέλεσμα, εξαιτίας, όμως, της πολυπλοκότητας αυτού δεν μπόρεσε να ζήσει και για τα επόμενα Final Fantasy.

To IX, απομακρυσμένο από κάθε καινοτομία, θέληση για αλλαγή ή εξέλιξη, αναλώθηκε σε αναφορές στα παλαιότερα Final Fantasy. Είναι, ίσως, το μόνο Final Fantasy που δεν προσπάθησε να προχωρήσει καθόλου το είδος, πηγαίνοντας τη σειρά πίσω στη δεκαετία του ’90.

Το Χ, αξιοποιώντας σε ικανοποιητικό, για την εποχή, επίπεδο τις δυνατότητες του Playstation 2 (πλέον η σειρά μπαίνει στα 128-bit), ανέδειξε ένα πολύ υψηλού επιπέδου αισθητική. Η ατμόσφαιρα και ο κόσμος του αποδίδονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ενώ, μέσα σε αυτήν την “εξέλιξη” των τεχνικών τομέων οι δημιουργοί προσπάθησαν να αλλάξουν και το gameplay. Πλέον ο τρόπος εξέλιξης του σεναρίου και ο τρόπος που προχωράει το παιχνίδι έγινε απόλυτα γραμμικός, ακολουθώντας μία ίσια γραμμή, μέχρι σχεδόν το τέλος του παιχνιδιού. Αν και αυτό το γεγονός εξυψώνει την ατμόσφαιρα του και το ιδιόμορφο στυλ του στα ύψη, η έλλειψη ισορροπημένης ανάπτυξης χαρακτήρων αποτέλεσε το μεγαλύτερο μειονέκτημα του. Για πρώτη φορά, μετά από δέκα χρόνια, το ΑΤΒ αφέθηκε στην τύχη του και το μέρος του πήρε ένα σύστημα σειρών, καθοριζόμενων όχι μόνο από τα στατιστικά του ήρωα, αλλά και από τις πράξεις του μέσα στη μάχη. Ακόμα το σύστημα εξέλιξης προσέφερε στον παίχτη τεράστιο εύρος επιλογών, όχι μόνο στις ικανότητες (όπως το Final Fantasy V), αλλά και στα στατιστικά. Πλέον οι παίχτες είχαν τη δυνατότητα να πετύχουν ζημιές σε δυσθεώρητα επίπεδα.

Το ΧΙ δεν αποτελεί συνέχεια της σειράς, όπως την ξέρουμε, αλλά το πρώτο MMORPG (Massive Multiplayer Online Role Playing Game). Δίχως να έχω και τις απαραίτητες γνώσεις, αλλά και χωρίς να το θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό, δε θα μιλήσω για αυτό το παιχνίδι, καθώς δεν αποτελεί ουσιαστικό μέρος και συνέχεια της σειράς στα επίπεδα που προσπαθώ να αναλύσω.

Και τώρα ερχόμαστε στη στιγμή της μεγάλης αλλαγής. Η σειρά, ακολουθώντας από το 1994 μέχρι και το 2005 τα ίδια πρότυπα και τους ίδιους μηχανισμούς, δέχτηκε αρκετές επικρίσεις τόσο από οπαδούς της, όσο και από κριτικούς. Το 2006 έγινε η τεράστια αλλαγή στα δεδομένα που η ίδια η Square, πριν από δώδεκα χρόνια μας είχε συνηθίσει.

Το Final Fantasy XII υποσχέθηκε αλλαγές και καινοτομίες, ίσως και επανάσταση στο χώρο. Το τελικό αποτέλεσμα αποτελεί και το μέλλον, κατά πάσα πιθανότητα, του είδους. Τεράστιες αλλαγές συνέβησαν σε μηχανισμούς, άλλοι εξελίχθηκαν, άλλοι άλλαξαν πλήρως, άλλοι εξαφανίσθηκαν. Τελικά το Final Fantasy ΧΙΙ αποτελεί ένα συνονθύλευμα πολλών μηχανισμών, αισθητικών και ιδεών, επιτυγχάνοντας αυτό το ξεχωριστό. Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή, με μοναδικό κριτήριο το μέγεθος της αλλαγής, ας μιλήσουμε για τις αλλαγές στο σύστημα μάχης. Ενώ το σύστημα εξέλιξης φαντάζει κλασικό, με τις αναμενόμενες διαφορές του από τα άλλα Final Fantasy, το σύστημα μάχης έχει αλλάξει σχεδόν πλήρως, κρατώντας το μόνο στοιχείο που δε θα μπορούσε να απουσιάζει: το ΑΤΒ. Από εκεί και πέρα υιοθετείται ένα σύστημα όχι μόνο εξέλιξης της μάχης σε πραγματικό χρόνο, δυναμικά, αλλά και σε πραγματικό χώρο. Πλέον οι εχθροί είναι εμφανείς σε κάθε σημείο του κόσμου, ο οποίος είναι σε αληθινή/ πραγματική κλίμακα, και όχι στη μορφή world map. Η μάχη εξελίσσεται σε αυτόν το χώρο, χωρίς να έχουμε «σπασμένες οθόνες» ή μεταφορά σε κάποιες άλλες. Ο παίχτης έχει τη δυνατότητα να κινείται πλήρως στο χώρο, αποφεύγοντας χτυπήματα, χρησιμοποιώντας το περιβάλλον. Το ΑΤΒ λειτουργεί ακριβώς όπως και στα παλιά παιχνίδια, όταν γεμίσει πλήρως η μπάρα ο χαρακτήρας επιτίθεται. Ο παίχτης, πλέον, έχει τον έλεγχο μόνο του ένα ήρωα, ενώ οι υπόλοιποι λειτουργούν με τεχνητή νοημοσύνη, καθοριζόμενη επίσης από τον παίχτη. Αυτή η τεράστια αλλαγή, σε συνδυασμό με όλα τα παλιά κλασικά στοιχεία (MP, HP, Equipment, Level Up, ATB, Items) και με το σύστημα εξέλιξης χαρακτηρίζουν το νέο σύστημα μάχης.

Πέρα, όμως, από το σύστημα μάχης, το παιχνίδι ξεφεύγει σε πολλούς άλλους τομείς, από τα υπόλοιπα της σειράς. Οι πόλεις είναι γιγάντιες, θυμίζοντας μας το περίπλοκο στοιχείο των πόλεων του Xenogears, με πάρα πολλούς δευτερεύοντες χαρακτήρες, πάρα πολλά σπίτια, πάρα πολλές οθόνες και τεράστια ποικιλία. Πλέον οι πόλεις είναι ζωντανές, νιώθεις ότι περπατάς εσύ στους δρόμους και όχι ότι οι δρόμοι φτιάχτηκαν απλά για να τους εξερευνήσεις. Ο κόσμος, ίδιος με αυτόν του Final Fantasy Tactics/ Tactics Advance (Ivalice), βασίζεται σε επικές ιστορίες, με βασίλεια, χωρίς, όμως, το στοιχείο και η φαντασία των Final Fantasy να λείπει. Η ατμόσφαιρα του είναι αρκετά διαφορετική, από τους προηγούμενους τίτλους. Πλέον μιλάμε για ένα ώριμο, σοβαρό, επικό Final Fantasy, που βαδίζει περισσότερο στα χνάρια του πιο επιτυχημένου spin-off του (Final Fantasy Tactics), καθώς και στο αριστούργημα των περασμένων μεγαλείων (Vagrant Story), παρά σε αυτά των παλαιότερων Final Fantasy.

Το Final Fantasy XII αποτελεί και το τέλος της σειράς για τη γενιά αυτή. Το μέλλον μας υπόσχεται ένα ολοκαίνουριο project, το Final Fantasy XIII Fabula Nova Crystallis, μιας νέας σειράς Final Fantasy, που ήδη συμπεριλαμβάνει τρία παιχνίδια, το Final Fantasy XIII, το Final Fantasy Agito XIII και το Final Fantasy Versus XIII. Οι πληροφορίες για αυτά τα τρία είναι πολύ περιορισμένες για να κάνουμε κάποιες υποθέσεις, σίγουρα, πάντως, στοχεύουν σε περασμένα μεγαλεία και παλιούς μύθους (Crystals).

Κάπως έτσι, θα μπορούσαμε να πούμε, έχουν τα πράγματα για τη μεγαλύτερη σειρά παιχνιδιών ρόλων στο χώρο των βιντεοπαιχνιδιών. Σίγουρα τα Final Fantasy έχουν ακόμα πολλά ψωμιά μπροστά τους και σίγουρα θα γνωρίσουν νέες αλλαγές, καινοτομίες και πρωτοπορίες, αλλά μέχρι το σημείο που βρισκόμαστε αυτό που περισσότερο μας κρατάει με τη σειρά είναι ο συναισθηματικός δεσμός μας με αυτήν. Το ΧΙΙ έρχεται για να μας προσφέρει κάτι καινούριο, να ερωτευτούμε αυτό που είχαμε ερωτευτεί και όταν παίζαμε το πρώτο Final Fantasy, να ζήσουμε μια καινούρια εμπειρία, που θα μας καρφώσει και πάλι πάνω της. Σε μία σειρά δεκαοχτώ χρόνων μπορούν να συγχωρεθούν λάθη, καθώς και μπορούν να γίνουν καλοδεχούμενες οι αλλαγές.

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Final Fantasy has changed!”

  1. waaaaaaaaah am,p

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: