Another World

to live, to sleep…maybe to dream

Συναισθήματα

Posted by evans στο Κυριακή, 10 Σεπτεμβρίου, 2006

Είναι παράξενο να αισθάνεσαι ότι κάτι μέσα σου είναι κενό, ότι θέλεις, ψάχνεις, αναζητάς κάτι να σε γεμίσει. Φαινομενικά όλα πάνε μια χαρά, είσαι χαρούμενος και ευτυχισμένος, δε σου λείπει τίποτα, αντιθέτως ανέλπιστα τα πράγματα βαίνουν από το καλό στο καλύτερο και μάλιστα με τρόπο που ο ίδιος δεν είχες προβλέψει. Κάτι όμως σε τρώει μέσα σου, τα σωθικά σου, νιώθεις άδειος.

Ναι είναι αλήθεια, τα συναισθήματα! Βαριέσαι… Τα πάντα τα βαριέται ο άνθρωπος. Είναι η φύση του τέτοια, ώστε τη μονιμότητα να την αρνείται, να την απορρίπτει και να φτάνει σε ένα σημείο που να θέλει να νιώσει κάτι καινούριο, ή κάτι που για πάρα πολύ μεγάλο διάστημα είναι ξεχασμένο, απόμακρο, ή άγνωστο.

Συναισθήματα…ένας ρομαντισμός κατακλύζει το κορμί μας μόνο και μόνο στην προσπάθεια να αναλογιστούμε τη πραγματικά είναι αυτά τα τόσο ανθρώπινα και καθημερινά στοιχεία, που μας διέπουν, χωρίς, όμως, να μπορούμε να τους δώσουμε μία σαφής ερμηνεία. Αγάπη, μίσος, χαρά, λύπη, έρωτας, αγανάκτηση, νοσταλγία, μελαγχολία, όλα αυτά χαρακτηρίζουν τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε καταστάσεις, το πώς τις βιώνουμε, πώς αισθανόμαστε, πώς αυτά τα αισθήματα μας κινητοποιούν.

Τα συναισθήματα μας χαρακτηρίζουν, μας διέπουν, αποτελούν το στοιχείο που δίνει μία ιδιαιτερότητα στον άνθρωπο, έναντι οτιδήποτε άλλο. Δεν πιστεύω τόσο στη λογική, όσο στο συναίσθημα.

Αλλά δεν είναι τόσο η δυνατότητα να αισθανόμαστε. Αυτό που έχει αξία είναι να αναγνωρίζουμε τα συναισθήματα μας, να τα αποδεχόμαστε και να τα ζούμε. Το να καταπνίξεις ένα συναίσθημα σου, δίχως πρώτα να το έχεις ανακαλύψει και αποδεχτεί είναι κάτι που θα δημιουργήσει απωθημένα, θα σε καταστρέφει σιγά σιγά, θα σε τρώει από μέσα σου.

Τα συναισθήματα μας δίνουν ζωή, τα έχουμε ανάγκη. Είναι κάτι που δεν μπορείς να εξηγήσεις εύκολα, αλλά μπορείς να αφεθείς σε αυτό, ορίζοντας κάποια πλαίσια, μέσα στα οποία θα κινηθείς αφημένος σε αυτό. Η λογική ορίζει αυτά τα πλαίσια, το συναίσθημα σε κατευθύνει.

Να αγαπάς, να ερωτεύεσαι, να είσαι χαρούμενος, αξίζει να μην αποδεχτείς τέτοια συναισθήματα, όταν αυτά είναι ενάντια στη λογική; Αξίζει να μην αποδεχτείς τον έρωτα σου για μία άλλη γυναίκα, περιορίζοντας τον απλώς σε μία σκέψη και όχι σε πράξη, όταν είσαι με μία άλλη; Αξίζει να μην αποδεχτείς την αγάπη για οποιοδήποτε άνθρωπο, που στην εμπνέει;

Λέξεις τα πλαισιώνουν, λέξεις καθορισμένες από την εκάστοτε γλώσσα. Όχι, συναίσθημα δεν είναι η «αγάπη», συναίσθημα είναι αυτό που κρύβεται μέσα στη λέξη «αγάπη». Οι λέξεις είναι κούφιες, άδειες, δίχως αξία. Το περιεχόμενο το καθορίζεις εσύ, με βάση τα δικά σου πιστεύω, με τον τρόπο που εσύ βλέπεις και νιώθεις τα πράγματα. Ο κάθε άνθρωπος δίνει διαφορετικές ερμηνείες σε αυτό που λέγεται «αγάπη», ή «μίσος», «χαρά», ή «δυστυχία». Ας προσπαθήσει ο καθένας να ανακαλύψει κάποιος κάτι που αισθάνεται, ας το αποδεχτεί και ας το ερμηνεύσει. Η ευτυχία κρύβεται εκεί, μέσα στην πλήρη αποσαφήνιση ενός συναισθήματος…

Το να αισθάνεσαι, να ξέρεις ότι αισθάνεσαι, να μπορείς να εκφράσεις αυτό που αισθάνεσαι… αυτή είναι η μαγεία. Το να μπορείς να καταλάβεις το συναισθηματικό σου κόσμο, να μπορείς να τον αναλύσεις, να τον αποδεχτείς, να τον αγαπήσεις.

Τα συναισθήματα είναι ότι πιο όμορφο υπάρχει στην ζωή του ανθρώπου, εκεί κρύβεται το παν, το μέλλον του, το παρόν του, η ευτυχία του. Μέχρι και μέσω της δυστυχίας μπορείς να οδηγηθείς στην ευτυχία.

Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από μία περίοδο «ξηρασίας» συναισθηματικής. Προτιμώ να πονάω, να στεναχωριέμαι, να πληγώνομαι, παρά να μην νιώθω τίποτα. Έχω τόσο πολύ καιρό να νιώσω κάτι παράξενο, να μου συμβεί κάτι αναπάντεχο…έχω βαρεθεί τη στασιμότητα.

Advertisements

2 Σχόλια to “Συναισθήματα”

  1. Πιστεύω πως σε καταλαβαίνω, εν μέρει. Ο μόνος τρόπος να μη βαριέσαι είναι να δοκιμάζεις συνέχεια νέα πράγματα, νέες εμπειρίες και νέες καταστάσεις, πιστεύω είναι το μόνο που μπορεί να σε σώσει…

    Όσων αφορά το αν είναι σωστό να καταπνίγεις τα συναισθήματα σου για να κάνεις το «σωστό» ή «αυτό που θεωρείται σωστό», δε ξέρω… Το καλύτερο πιστεύω είναι να υπάρχει μια ισορροπία. Να μη καταπνίγεις εντελώς τα συναισθήματα σου, αλλά και να μη ξεφεύγεις από τα «όρια» και τους «άγραφους κανόνες» της κοινωνίας μας.

    Βέβαια στα λόγια όλα είναι εύκολα θα μου πεις, στη πράξη όμως…

  2. evans said

    Όσων αφορά το αν είναι σωστό να καταπνίγεις τα συναισθήματα σου για να κάνεις το “σωστό” ή “αυτό που θεωρείται σωστό”, δε ξέρω… Το καλύτερο πιστεύω είναι να υπάρχει μια ισορροπία. Να μη καταπνίγεις εντελώς τα συναισθήματα σου, αλλά και να μη ξεφεύγεις από τα “όρια” και τους “άγραφους κανόνες” της κοινωνίας μας.

    Βέβαια στα λόγια όλα είναι εύκολα θα μου πεις, στη πράξη όμως…

    Φυσικά και έχεις δίκιο σε αυτό που λες για τα όρια και είναι κάτι που εδώ και ενάμιση χρόνο προσπαθώ, και θα έλεγα ότι με επιτυχία, να εφαρμόσω στον εαυτό μου.

    Όσο για την πράξη, ναι, είναι ο ορισμός της αυτοσυγκράτησης. Να αποδεχτείς κάποια συναισθήματα σου, να φτάσεις στο χείλος του γκρεμού, ένα βήμα να σε καταστρέφει και εσύ να κοιτάς το τοπίο κάτω…και να φεύγεις!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: