Another World

to live, to sleep…maybe to dream

Final Fantasy XII review

Posted by evans στο Δευτέρα, 25 Δεκέμβριος, 2006

Το τελευταίο και πιο επικό μέρος της σειράς για το Playstation 2 κυκλοφόρησε στα τέλη του έτους 2006 στην Αμερική, συγκεκριμένα στις 31 του Οκτώβρη. Με μία ακαθόριστη, ακόμα, ημερομηνία για την ευρωπαϊκή κυκλοφορία, το Final Fantasy XII κατάφερε να προκαλέσει, με τη διαφορετικότητα του, και στον υπόλοιπο, δυτικό, κόσμο, πέρα από την Ιαπωνία. Παίρνοντας διθυραμβικές κριτικές από τον «επίσημο» τύπο και ποικίλες από τους παίχτες, το ΧΙΙ κατάφερε πραγματικά να προκαλέσει σάλο με όλα τα καινούρια του στοιχεία και τις καινοτομίες του, σπάζοντας όλα τα φράγματα και τις δομές των ως τότε ιαπωνικών RPGs.

Τοποθετημένο σε έναν επικό κόσμο, τον κόσμο της Ivalice που είδαμε πολλές φορές σε παλαιότερα spin offs των Final Fantasy Tactics (στα δύο Tactics), η προσέγγιση του σεναρίου του φαντάζει πολύ διαφορετική από την πρώτη κιόλας στιγμή, κάτι που δεν αργεί να επιβεβαιωθεί στα μάτια του παίχτη. Ο βασικός σεναριακός κορμός περιστρέφεται γύρω από τα γεγονότα που εκτυλίσσονται μεταξύ δύο μεγάλων βασιλείων, της Dalmasca και της Empire. Ο πόλεμος μεταξύ των δύο αυτών που έγινε δύο χρόνια πριν την χρονική περίοδο, που εντάσσονται τα βασικά γεγονότα του παιχνιδιού, καθορίζουν την ψυχοσύνθεση όλων των πρωταγωνιστών, καθώς και την πλήρη εικόνα που έχει ο κόσμος. Οι πολιτικές ίντριγκες και εξελίξεις, τα πολλά ονόματα βασιλείων και αρχόντων κάνουν την εμφάνιση τους, δίνοντας έναν πολύ ώριμο χαρακτήρα στο σενάριο και στην εξέλιξη του.

Οι πρωταγωνιστές, σε αντίθεση με όλα τα προηγούμενα Final Fantasy, δεν αποτελούν τη μοναδική ελπίδα που έχει ο κόσμος, αλλά αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι όλων αυτών των πολιτικών εξελίξεων. Ο καθένας, έχοντας τους λόγους του, βρίσκεται μέσα σε αυτήν την ομάδα, που ελέγχεις εσύ, με διαφορετικούς σκοπούς και έχοντας διαφορετικά κίνητρα. Οι πράξεις τους εντάσσονται μέσα σε αυτήν την τεράστια αλληλουχία γεγονότων που όλα μαζί θα οδηγήσουν στο τελικό αποτέλεσμα και αυτό δίνει πιο πολύ ένα αφηγηματικό χαρακτήρα στην εξέλιξη του σεναρίου, παρά μία ζωντανή τραγωδία, στην οποία ο κόσμος βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στα χέρια των ηρώων. Αυτό έχει, με τη σειρά του, και το ανάλογο αντίκτυπο στην ανάπτυξη χαρακτήρων. Έχοντας έναν, κατά μία έννοια, δευτερεύοντα ρόλο στην ιστορία, η θέση τους και ο εσωτερικός τους πλούτος, δεν είναι η βάση του σεναρίου. Στη Η θέση τους μέσα στον κόσμο και στα κίνητρα των πράξεων τους δίνεται, εν τούτοις, ιδιαίτερη βάση, κάτι που είναι υπεραρκετό για τη διαφορετική αυτή προσέγγιση του παιχνιδιού.

Όντας ιδιαίτερο επικό και ώριμο, το τελευταίο συμπέρασμα για το σενάριο και την εξέλιξη του, κάποιος θα περίμενε κάτι ανάλογο και στους υπόλοιπους τομείς του παιχνιδιού. Η σειρά γνωρίζει μία ιδιαίτερη φρεσκάδα με αυτήν την τόσο διαφορετική προσέγγιση, κάτι που γίνεται και μέσω του πλήρως ανατρεπτικού και καινοτόμου στησίματος του gameplay του και των δομών που αυτό ακολουθεί.

Η αναπαράσταση του κόσμου γίνεται με πλήρη κλίμακα, με πραγματικά μεγέθη, σε αντίθεση με όλους τους παλαιότερους τίτλους της σειράς. Οι αποστάσεις, πλέον, δεν είναι μικρές αλλά τεράστιες και αχανείς, προσδίδοντας το χαρακτήρα του ταξιδιού στις διάφορες περιπλανήσεις μέσα στον κόσμο. Το ίδιο, φυσικά, δεν ισχύει μόνο για τις περιοχές που επισκέπτεσαι, αλλά και για τις πόλεις. Πάρα πολλά μοντέλα ανθρώπων και όλων των άλλων φυλών της Ivalice κάνουν την εμφάνιση τους, δίνοντας την εικόνα και την αίσθηση ενός πολύ πιο ζωντανού κόσμου, κάτι που αναλογεί και στα τεράστια βασίλεια που επισκέπτεσαι. Η μουσική επένδυση δένει ικανοποιητικά με όλες τις περιοχές και τις πόλεις, καθώς και με τις διάφορες επικές μάχες, συντελώντας, έτσι, στην τέλεια ατμόσφαιρα του τίτλου.

Οι αλλαγές και η αίσθηση φρεσκάδας, όμως, δε φαίνεται να τελειώνει ποτέ. Το σύστημα μάχης αλλάζει ριζικά, κρατώντας ελάχιστες δομές από τα παλαιότερα ιαπωνικά παιχνίδια ρόλων. Θέλοντας να εκμεταλλευτούν τον πλήρους κλίμακας κόσμο και να υιοθετήσουν πολλές δομές από MMO RPGs (Massive Multiplayer Online Role Playing Games), οι δημιουργεί του τίτλου κατήργησαν πλήρως τις τυχαίες μάχες, τις διαφορετικές οθόνες και οτιδήποτε τοποθέτησαν τους εχθρούς στο χώρο και στις ερημιές, στις οποίες και εξελίσσονται οι μάχες. Πλέον η κάθε επίθεση, η κάθε επιλογή μέσα στη μάχη έχει το δικό της χρόνο εκτέλεσης, που διαφέρει από όπλο σε όπλο, από μαγικό σε μαγικό και από ικανότητα σε ικανότητα. Οι στρατηγικές που μπορούν να ακολουθηθούν με ένα σύνολο από 18 είδη όπλων, 3 διαφορετικά σετ πανοπλιών με ξεχωριστά boosts το καθένα και με μία τεράστια ποικιλία μαγικών και ικανοτήτων, δίνουν το κατάλληλο ύφος στο battle system του παιχνιδιού. Επειδή, μάλιστα, η ποσότητα των εχθρών που βρίσκεις και πολεμάς είναι πολύ μεγαλύτερη από τα παλαιότερα παιχνίδια της σειράς, δημιουργήθηκε ένα νέο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, στο οποίο σου δίνεται η δυνατότητα να καθορίσεις, με τη σειρά που εσύ θεωρείς σωστή, την εκτέλεση πολλών εντολών, με μία ανάλογη συνθήκη για την καθεμία. Έτσι μπορείς να βρεθείς στη θέση να δημιουργήσεις την τέλεια στρατηγική, για κάθε περίπτωση φυσικά, μέσω των gambits (όπως λέγονται αυτές οι επιλογές που σου δίνονται για τον καθορισμό του Α.Ι.) και να την βλέπεις να υλοποιείται, εις βάρος των εχθρών, δίχως να χρειάζεται να πιάνεις το χειριστήριο και να επεμβαίνεις στη μάχη.

Φυσικά η ωριμότητα του τίτλου επεκτείνεται και σε άλλους τομείς. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα Final Fantasy, το ΧΙΙ απευθύνεται σε πιο ώριμους και έμπειρους παίχτες. Δε χαρίζεται σε πιθανά λάθη στην εξέλιξη, ούτε στην παραμέληση του εξοπλισμού. Ο τρόπος που παίρνεις χρήματα, επίσης, είναι αρκετά πιο δύσκολος, αφού δεν τα κερδίζεις από τέρατα, αλλά πουλώντας loot που αυτά σου αφήνουν. Ο εξοπλισμός είναι ιδιαίτερα ακριβώς και πολλές φορές θα βρεθείς στη θέση να πουλήσεις τον παλαιότερο σου ή και να μην εξοπλιστείς πλήρως με καινούρια αντικείμενα, λόγω έλλειψης χρημάτων.

Βέβαια το ίδιο το παιχνίδι είναι έτσι στημένο, ώστε με λίγο και σχετικά γρήγορο ψάξιμο να λύνεις πιθανόν προβλήματα με τα χρήματα. Με σωστή διαχείριση του stealing και με ψάξιμο στις πόλεις και αλληλεπίδραση με τους NPCs, τα τυχών αυτά προβλήματα ελαχιστοποιούνται. Φυσικά οι πολλές mob hunts (κυνήγι τεράτων), οι πολλές προαιρετικές περιοχές, τα πάρα πολλά μυστικά bosses και η τεράστια ποικιλία εξοπλισμών προσφέρουν μία μοναδική εμπειρία. Η συνολική διάρκεια του τίτλου ξεπερνά τις 150 ώρες.

Η τελική εντύπωση που μπορεί να αφήσει το Final Fantasy XII είναι ένα πλήρως ολοκληρωμένο παιχνίδι, το οποίο πάσχει από μικρά και πιθανόν ανεπαίσθητα προβλήματα. Οι εκατοντάδες αναφορές, με τη μορφή cameos, σε παλαιότερα επεισόδια της σειράς γεμίζει συγκίνηση κάποιον που έχει ασχοληθεί πάρα πολύ με αυτές. Αυτό που θα μπορούσαμε να ελπίζουμε είναι ένας νέος τίτλος, που θα βασιστεί σε όλα τα στοιχεία του ΧΙΙ. Οι καινοτομίες του και το στυλ του μπορούν να αποτελέσουν ένα ολοκαίνουριο είδος ανατολικών RPGs.

Βαθμολογία: 10/10

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Final Fantasy XII review”

  1. Πολύ ενδιαφέρον Review. Άντε να δούμε πότε θα έρθει με το καλό στην Ευρώπη!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: