Another World

to live, to sleep…maybe to dream

Final Fantasy Αφιερωμα!

Final Fantasy
A journey through the fantastical world of Final Fantasy

“Gather again and devote your time…
To those who loved this world once before
And spent time with its friends…”

Ξεκινώντας ένα άρθρο για μία σειρά παιχνιδιών, που, σίγουρα, στιγμάτισε πάρα πολλούς από τους σημερινούς gamers, συμπεριλαμβανομένου και του γράφοντα, είναι δύσκολο να βάλεις σε μία τάξη τις σκέψεις σου. Έχουν πλέον περάσει σχεδόν είκοσι χρόνια από την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του Final Fantasy. Τα δεδομένα, από εκείνο το μικρό και «δειλό», αν και αρκετά υποσχόμενο, project έχουν αλλάξει και η σειρά Final Fantasy έχει μετατραπεί από κάτι το τόσο μικρό σε μία από τις μεγαλύτερες και πιο επιτυχημένες σειρές ηλεκτρονικών παιχνιδιών σε ολόκληρο τον κόσμο. Έχοντας, λοιπόν, αποφασίσει να γράψω ένα άρθρο, που θα περικλείει όλα τα επεισόδια της, καθώς και πολλές άλλες πληροφορίες για αυτήν, πραγματικά μου είναι δύσκολο να βάλω μία δομή στις σκέψεις μου. Θα προσπαθήσω, με όσο το δυνατό καλύτερο τρόπο, να παρουσιάσω το πράγματα με τη σειρά που πραγματοποιήθηκαν, παραθέτοντας όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες και εικόνες, προσφέροντας μία ολοκληρωμένη και άξια εικόνα της σειράς αυτής.

Πίνακας Περιεχομένων

1. Final Fantasy I

2. Final Fantasy II

3. Final Fantasy III

4. Final Fantasy IV

5. Final Fantasy V

6. Final Fantasy VI

7. Final Fantasy VII

8. Final Fantasy VIII

9. Final Fantasy IX

10. Final Fantasy X

11. Final Fantasy XI

12. Final Fantasy XII

13. Final Fantasy Fabula Nova Crystallis

14. Κοινά Στοιχεία

15. Αναφορές σε άλλα Final Fantasy

16. Final Fantasy The Spirits Within

17. Final Fantasy VII Advent Children

18. Final Fantasy VII Last Order

19. Final Fantasy Legend of the Crystals

20. Final Fantasy Unlimited

21. Lost Projects

22. Spin-offs

23. Final Fantasy Sequels

24. Designers

25. Αναλυτικές ημερομηνίες κυκλοφορίας

Πώς ξεκίνησαν όλα…
H Square Co. Ltd, η εταιρία που δημιούργησε τα Final Fantasy, όπως και πάρα πολλά άλλα θρυλικά RPGs, αρχικά ανέπτυσσε μικρά παιχνίδια ρόλων για το Famicom Disk System (FDS), ένα περιφερειακό, που υποστήριζε το Family Computer (Famicom – γνωστό ως NES στον υπόλοιπο κόσμο, εκτός Ιαπωνίας), τα οποία, όμως, τις απέφεραν πολύ μικρά κέρδη. Χωρίς να έχει γνωρίσει επιτυχία μέχρι τότε, εκτός από το Rad Racer στο Famicom, τα οικονομικά της ήταν σε πάρα πολύ άσχημη κατάσταση, οδηγώντας την σχεδόν στη χρεοκοπία. Τελικά ένα από τα στελέχη της, ο Hironobu Sakaguchi, ανέλαβε την ανάπτυξη ενός τίτλου RPG, που θα αποτελούσε και την τελευταία του δουλειά: το Final Fantasy, βασιζόμενο σε πολλά στοιχεία του Dragon Quest, ενός παιχνιδιού της, τότε, αντίπαλης εταιρίας Enix. Το όνομα που του δόθηκε ήταν καθαρά συμβολικό, υπονοώντας το τέλος της καριέρας του στο χώρο των videogames και όχι την τελευταία ελπίδα της εταιρίας για αναστήλωση.

Η τεράστια επιτυχία που γνώρισε το Final Fantasy, το οποίο κυκλοφόρησε στις 18 Δεκεμβρίου του 1987, έδωσε στην εταιρία τη δυνατότητα να ξεπεράσει όλα τα οικονομικά προβλήματα της και να ορθοποδήσει ξανά.
Μετά από το πρώτο Final Fantasy ακολούθησαν, μέχρι και τον Ιούνιο του 2006, άλλες 11 συνέχειες, καθώς και πολλά δευτερεύοντα projects, φέροντας το όνομα “Final Fantasy”, δίχως να έχουν, όμως, κάποια σχέση με τη βασική, αριθμημένη, σειρά (τα γνωστά “spin-offs”). Έχουν βγει, ακόμα, δύο ταινίες, ένα MMORPG (massive multiplayer online role playing game), tactical RPGs, Action RPGs για πολλές κονσόλες, φορητές και μη, δίνοντας τη δυνατότητα σε μια πληθώρα διαφορετικών gamers να απολαύσουν τη μαγεία τους. Επίσης, έχουν κυκλοφορήσει όλα τα soundtracks των παιχνιδιών σε CDs, φιγούρες με τους ήρωες και τα τέρατα, πάρα πολλές συλλεκτικές εκδόσεις, τα διάφορα όπλα των ηρώων, τα ρούχα τους και άλλα πολλά accessories με συλλεκτική αξία.

Final Fantasy I
To Final Fantasy I κυκλοφόρησε, όπως προαναφέρθηκε, το 1987 στην Ιαπωνία, προσφέροντας μία μοναδική, ως τότε, εμπειρία. Επηρεασμένο από το Dragon Quest, αναβαθμίζοντας πολλά από τα στοιχεία του και εμπλουτισμένο με ένα μοναδικό, για τα τότε δεδομένα, σενάριο έθεσε τις βάσεις, μαζί με το μεγάλο του αντίπαλο, για τα σημερινά RPGs.

Αιώνες πριν από τη χρονική περίοδο, στην οποία εξελίσσεται το παιχνίδι, τέσσερις κρύσταλλοι που έφεραν τη δύναμη των τεσσάρων στοιχείων της φύσης ο καθένας, άρχισαν να χάνουν τις δυνάμεις τους, οδηγώντας τον κόσμο στην καταστροφή. Στην περίοδο αυτή, και ενώ όλα έτειναν στο χάος, εμφανίζεται ένας προφήτης με το όνομα Lukahn και προφητεύει τον ερχομό τεσσάρων πολεμιστών, που θα σώσουν τον κόσμο από την καταστροφή.

Το παιχνίδι ξεκινάει, δίνοντας στον παίχτη των έλεγχο των τεσσάρων Light Warriors, που φέρει ο καθένας έναν από τους κρυστάλλους του παρελθόντος. Την πριγκίπισσα Sarah έχει απαγάγει ο Garland, ένας σκοτεινός ιππότης, οδηγώντας την στο Chaos Temple. Σώζοντας την πριγκίπισσα ο βασιλιάς φτιάχνει μία γέφυρα, ώστε να μπορέσεις να ξεκινήσεις το ταξίδι σου στον κόσμο του Final Fantasy I. Έρχεσαι αντιμέτωπος με πειρατές, με τα τέσσερα Fiends, που εμφανίζονται και σε κάποια άλλα Final Fantasy (Lich, Marilith, Kraken, Tiamat), συναντάς ξωτικά, νάνους, επισκέπτεσαι ουράνια βασίλεια, ταξιδεύεις στις θάλασσες του κόσμου, μέχρι και κάτω από αυτές, ώστε να εκπληρώσεις τελικά την αποστολή σου.

Το Final Fantasy I εισάγει ένα σύστημα διαφορετικών κλάσεων – ειδικοτήτων (ονομαζόμενες ως “jobs”), προσφέροντας στον παίχτη, στην αρχή του παιχνιδιού, τη δυνατότητα να επιλέξει μία κλάση για τον καθένα από τους τέσσερις χαρακτήρες. Συνολικά υπάρχουν 6 διαφορετικά jobs και μπορείς να κάνεις οποιονδήποτε συνδυασμό αυτών, χωρίς κάποιο συγκεκριμένο περιορισμό. Χαρακτηριστικά, ο συνδυασμός τεσσάρων White Mages θεωρείται η πιο cult επιλογή και η πιο προκλητική. Υπήρχε, ακόμα, μία πληθώρα εξοπλισμών, όπλων και πανοπλιών, μυστικοί εχθροί, δεκάδες μαγικά, πολλές πόλεις, μεγάλη ποικιλία, πάντα για τα δεδομένα της εποχής, αντικειμένων. Το συνολικό αποτέλεσμα ήταν ένα πολύ ολοκληρωμένο και γεμάτο RPG, προσφέροντας μία πολύ πιο μεγάλη εμπειρία από τα ήδη υπάρχοντα παιχνίδια του είδους.

Η πρώτη έκδοση του Final Fantasy I κυκλοφόρησε το 1987, παρόλα αυτά δέχθηκε και πάρα πολλές επανεκδόσεις και remakes, με μικρές και μεγάλες αλλαγές.

Η πρώτη επανέκδοση του ήταν για το MSX2, αντιμετωπίζοντας κάποια σοβαρά προβλήματα στα saves, αφού ήθελε διαφορετικές δισκέτες για το καθένα. Παρόλα αυτά είχε κάποιες βελτιώσεις στον τομέα των γραφικών και είχε κάποιες αλλαγές στο Battle System, χωρίς, όμως, αυτό να οδηγήσει, απαραιτήτως, σε θετικά αποτελέσματα. Η έκδοση αυτή κυκλοφόρησε μόνο στην Ιαπωνία το Δεκέμβριο του 1989.

Στις 9 Δεκεμβρίου του 2000 έγινε ένα Remake του Final Fantasy I για το WonderSwan Color (WSC), της Bandai, μια φορητή παιχνιδομηχανή, με πολύ λίγες πωλήσεις. Η έκδοση του WSC είχε αρκετές βελτιώσεις, κυρίως στον τομέα των γραφικών, προσφέροντας ένα αισθητικό αποτέλεσμα παρόμοιο με αυτό των τριών Final Fantasy για το SNES (Super Famicom). Πέρα από τις αλλαγές της αισθητικής του παιχνιδιού, υπήρξαν αρκετές αλλαγές στις μάχες και στην ονοματολογία των διαφόρων μαγικών. Παρ’ όλες τις αλλαγές, το σενάριο και το Gameplay του παιχνιδιού παρέμεινε το ίδιο με το πρωτότυπο.

Η έκδοση του WSC μεταφέρθηκε και στο Playstation, με ελάχιστες αλλαγές στα γραφικά και με κάποια FMVs (full motion videos), καθώς και με βελτιωμένη μουσική, το Οκτώβριο του 2002, ενώ αργότερα κυκλοφόρησε μαζί με το Final Fantasy II σε μία συλλογή εν ονόματι Final Fantasy Origins, η οποία βγήκε και εκτός Ιαπωνίας, τόσο στην Αμερική όσο και για πρώτη φορά στην Ευρώπη.

Στην Αμερική το Final Fantasy I κυκλοφόρησε με καθυστέρηση τριών χρόνων, το 1990, αυτούσια της ιαπωνικής, με κάποιες αλλαγές στα γραφικά και στη γραμματοσειρά.

Μία συλλεκτική έκδοση, παρόμοια με του Origins, κυκλοφόρησε για το GBA (gameboy advance), προσφέροντας πολύ πιο εύκολες και απλές εκδόσεις των δύο πρώτων επεισοδίων της σειράς. Η έκδοση αυτή ονομάστηκε Dawn of Souls, όπου και στα δύο παιχνίδια παρατηρούνται αρκετές προσθήκες, όπως μυστικά dungeons στο Final Fantasy I, με bosses από τα τρία Final Fantasy του SNES, ενώ στο II εναλλακτικά σενάρια με δευτερεύοντες χαρακτήρες του παιχνιδιού. Το Dawn of Souls κυκλοφόρησε το μέσα στο 2004 Ιαπωνία, Αμερική και Ευρώπη.

Το Origins και το Dawn of Souls θυμίζουν πολύ τη συλλεκτική έκδοση του Ι και ΙΙ που βγήκε για το NES, στις 27 Φεβρουαρίου του 1994. Η μόνη αλλαγή που υπέστη το Final Fantasy I σε αυτήν τη συλλογή ήταν η διόρθωση ενός τυπογραφικού λάθους.

Τέλος, έκδοση του Final Fantasy I μπορούμε να βρούμε και στα κινητά, με γραφικά σαφώς καλύτερα από αυτά του NES, αρκετά κοντινά σε αυτά του WSC. Φημολογείται ότι την εμφάνιση του θα την κάνει και στα κινητά της Αμερικής.

Final Fantasy I (Famicom – 18 Δεκεμβρίου 1987)
Final Fantasy I & II (Famicom – 27 Φεβρουαρίου 1994)
Final Fantasy I (MSX – Δεκέμβριος 1989)
Fantasy I (WonderSwan Color – 9 Δεκεμβρίου 2000)
Final Fantasy I (NES – 1990)
Final Fantasy I (Playstation – 31 Οκτωβρίου 2002)
Final Fantasy I – II Dawn of Souls (GBA – 29 Ιουλίου 2004)
Final Fantasy Origins (Playstation – 31 Οκτωβρίου 2002)

Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Final Fantasy II
Ακολουθώντας τη μεγάλη επιτυχία του πρώτου Final Fantasy, το Final Fantasy II κυκλοφόρησε ένα χρόνο (παρά μία μέρα) μετά το Ι, στις 17 Δεκεμβρίου του 1988, για το Nintendo Family Computer. Βασιζόμενο σε πολλά από τα στοιχεία του πρώτου Final Fantasy, κατάφερε να φτιάξει έναν αισθητά μεγαλύτερο κόσμο, ένα πολύ καλό ιστορικό υπόβαθρο, αλλά και να δώσει χαρακτήρα και προσωπικότητα στους διάφορους ήρωες του. Ακόμα έφερε ένα battle system πολύ ξεχωριστό από το πρώτο της σειράς, με πολλές καινοτομίες, που, όμως, δύσκολα έγιναν αποδεκτές από το κοινό, λόγω κάποιων προβλημάτων που παρουσίαζε.

Ήταν το πρώτο παιχνίδι ρόλων, στο οποίο οι χαρακτήρες μιλούσαν και είχαν τη δικιά τους προσωπικότητα, κάνοντας τους έτσι μοναδικούς και ξεχωριστούς. Η ιστορία ξεκινάει με κάποιους ιππότες του σκότους να κυνηγάνε τα μέλη της ομάδας σου, μέσα στα συντρίμμια της πόλης τους. Μετά από μία σύντομη μάχη, οι ήρωες βρίσκονται αναίσθητοι μέσα σε ένα δωμάτιο γιατρειάς μιας μυστικής οργάνωσης, που αντιστέκεται στο καταπιεστικό καθεστώς που προσπαθεί να επιβάλλει ο βασιλιάς της Palamecia. Αν και νεαροί, οι ήρωες του παιχνιδιού αποφασίζουν να πάρουν μέρος και αυτοί στην αντιστασιακή οργάνωση, με σκοπό να πάρουν εκδίκηση για την καταστροφή της πόλης τους, αλλά και το θάνατο των γονιών τους, από τον Emperor, τον προαναφερθέντα βασιλιά.

Το στήσιμο του παιχνιδιού σίγουρα ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του, προσφέροντας μας μία μεγαλύτερη αμεσότητα με τα γενόμενα και κάνοντας μας σε κάποια σημεία να ενωθούμε με τους χαρακτήρες. Το σύστημα μάχης, ακόμα, ήταν πλήρως αλλαγμένο, κρατώντας, απλώς, κάποια βασικά χαρακτηριστικά. Πλέον δεν υπάρχουν Experience Points, όπως σε όλα τα υπόλοιπα Final Fantasy, αλλά τα στατιστικά ανεβαίνουν, ανάλογα με το πόσο τα χρησιμοποιείς. Αν και αυτό, σαν ιδέα, ήταν πάρα πολύ καινοτόμα, η υλοποίηση της δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στα πολύ υψηλά επίπεδα που αρχικά στόχευε. Υπήρχαν διάφορα προβλήματα, που καθιστούσαν το σύστημα ανάπτυξης ελλιπές και πολύ αργό.

Το Final Fantasy II ήταν τόσο διαφορετικό, από το πρώτο, γιατί δεν αναπτύχθηκε από τον ίδιο δημιουργό, τον Hironobu Sakaguchi, αλλά από τον Akitoshi Kawazu, δημιουργό της σειράς «Saga».

Όπως και το Final Fantasy I, έτσι και το ΙΙ γνώρισε πολλές επανεκδόσεις και πολλά remakes, με διαφορές στα γραφικά και μερικές φορές και στο σύστημα του. Η πρώτη επανέκδοση που γνώρισε ήταν η κυκλοφορία του Final Fantasy I&II για το Famicom, στις 27 Φεβρουαρίου του 1994. Η έκδοση αυτή δεν είχε καμία ουσιαστική αλλαγή στο όλο παιχνίδι, παρά τον επανασχεδιασμό δύο τεράτων.

Μία έκδοση του παιχνιδιού, με ανανεωμένα γραφικά και μουσική, κυκλοφόρησε στο WonderSwan Color (WSC), όπως ακριβώς και το Final Fantasy I. Η έκδοση αυτή διατέθηκε στην Ιαπωνία μόνο στις 3 Μαρτίου του 2001. Οι αλλαγές στο σύστημα του παιχνιδιού ήταν μηδαμινές και άσχετες από το σύστημα ανάπτυξης.

Η έκδοση του WSC μεταφέρθηκε αργότερα στο Playstation, με βελτιώσεις σε οπτικοακουστικούς τομείς και με κάποιες προσθήκες, όπως το gallery, λίστα με τους θησαυρούς και άλλες μικρολεπτομέρειες, όπως ακριβώς και στην έκδοση του Final Fantasy I. Κυκλοφόρησε τόσο σα μεμονωμένο παιχνίδι, όσο και στο Final Fantasy Origins, μαζί με το Final Fantasy I remake. Ημερομηνία κυκλοφορίας του Final Fantasy II ήταν στις 31 Οκτωβρίου το 2002, όπως και του Origins.

H έκδοση του Final Fantasy II στο Dawn of Souls ήταν βασισμένη, όσον αφορά τα γραφικά, στο WSC, αλλά, όπως και το Final Fantasy I, είχε μεγάλες αλλαγές στο σύστημα του. Τα στατιστικά ανεβαίνουν με αρκετά πιο γρήγορο ρυθμό και γενικότερα η δυσκολία του είναι αρκετά μειωμένη. Ακόμα στην έκδοση του Final Fantasy II στο Dawn of Souls ο παίχτης είχε τη δυνατότητα να πάρει τον έλεγχο κάποιων δευτερευόντων χαρακτήρων, που βοηθούσαν την ομάδα στην περιπέτεια της. Το Dawn of Souls κυκλοφόρησε μέσα στο 2004 σε Ευρώπη, Ιαπωνία και Αμερική.

Τέλος στα κινητά έκανε την εμφάνιση της μία ακόμα έκδοση του Final Fantasy II το 2005, με βελτιωμένα μόνο γραφικά, από αυτήν του Famicom.

Στην Αμερική το παιχνίδι δεν κυκλοφόρησε ποτέ, αν και είχε γίνει προσπάθεια μεταφοράς του, η οποία, όμως, ακυρώθηκε.

Final Fantasy II (Famicom – 17 Δεκεμβρίου 1988)
Final Fantasy II (WSC – 3 Μαρτίου 2001)
Final Fantasy I (Playstation – 31 Οκτωβρίου 2002)»>
Final Fantasy Origins (Playstation – 31 Οκτωβρίου 2002)
Final Fantasy I – II Dawn of Souls (GBA – 29 Ιουλίου 2004)

Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Final Fantasy III
To Final Fantasy 3 κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία το 1990 και ήταν το τελευταίο παιχνίδι της σειράς που κυκλοφόρησε στο Famicom της Nintendo.Η ιστορία του παιχνιδιού κινούνταν στα ίδια πλαίσια με τον πρώτο τίτλο της σειράς:Ο παίχτης ανελάμβανε τον ρόλο τεσσάρων ανωνύμων ορφανών τα οποία εντελώς τυχαία ανακαλύπτουν έναν από τους τέσσερις κρυστάλλους. Αφού τους ονομάσει εκλεκτούς και τους δώσει την δυνατότητα να εκμεταλλεύονται την δύναμη των κλάσεων, ο κρύσταλλος τους αναθέτει μια αποστολή:Να σώσουν τον κόσμο από τις δυνάμεις του σκότους.

Η ιστορία του τίτλου ήταν αρκετά ως πολύ αξιόλογη για τα δεδομένα της εποχής. Δεν υπάρχει πολύπλευρη ανάπτυξη χαρακτήρων ούτε συγκλονιστικές ανατροπές. Στο τρίτο μέρος της σειράς αναλαμβάνουμε τον ρόλο τεσσάρων Light Warriors και σκοπός μας είναι να μάθουμε τι απειλεί τον κόσμο και να το καταστρέψουμε.

Όσον αφορά το Gameplay, δεν παρουσιάζει μεγάλες διαφορές από τους δύο προκατόχους του. Υπάρχουν και εδώ τυχαίες μάχες βασισμένες σε γύρους. Εδώ όμως το εν λόγω σύστημα υλοποιείται πολύ καλύτερα. Έχει λυθεί το πρόβλημα του auto targeting (στα πρώτα 2 Final Fantasy, όταν κάποιος χαρακτήρας σκότωνε ένα τέρας οι επιθέσεις των άλλων χαρακτήρων, που προορίζονταν για το ίδιο τέρας, χάνονταν) , οι αυξομειώσεις των HP φαίνονταν με νούμερο που εμφανιζόταν (όπως γίνεται και στα σημερινά παιχνίδια) και όχι με την μορφή κειμένου (για παράδειγμα «goblin deals 3 damage to Cloud»), όπως γινόταν στους δύο προγόνους του. Τέλος, επιστρέφει το σύστημα των κλάσεων που είχαμε δει στο Final Fantasy Ι. Ο παίχτης αυτήν την φορά, όμως, έχει την δυνατότητα να αλλάξει ανά πάσα στιγμή την κλάση των ηρώων του. Έτσι, αν νομίσει ότι η ομάδα του δεν είναι αποτελεσματική μπορεί να πειραματιστεί δοκιμάζοντας νέους συνδυασμούς. Πρέπει να σημειωθεί ότι προστέθηκαν πολλές νέες κλάσεις , ανεβάζοντας τον αριθμό σε 22. Τέλος, το σύστημα του level up μέσω απόκτησης εμπειρίας μετά τις μάχες επιστρέφει. Εγκαταλείπεται έτσι το κουραστικό σύστημα εξέλιξης του Final Fantasy II.

Το Final Fantasy III είναι και το Final Fantasy που γνώρισε τις λιγότερες εκδόσεις. Η πρώτη, και μοναδική μέχρι και τώρα, κυκλοφόρησε στις 27 Απριλίου του 1990 στην Ιαπωνία, χωρίς να μεταφερθεί ποτέ στην Αμερική, πόσο μάλιστα στην Ευρώπη. Τώρα, το 2006, μετά από δεκαέξι χρόνια κυκλοφορίας, άρχισε να δουλεύεται από την Square-Enix ένα remake του παιχνιδιού για την κονσόλα Nintendo DS, της Nintendo, προσφέροντας τη δυνατότητα σε τωρινούς παίχτες να απολαύσουν μία βελτιστοποιημένη έκδοση του. Ουσιαστικά πρόκειται για έναν πλήρως ανανεωμένο τίτλο, όχι μόνο στα γραφικά, αλλά στο σενάριο, στη μουσική και στο Gameplay, του αρχικού Final Fantasy III. Συγκεκριμένα στην νέα αυτή έκδοση οι τέσσερις χαρακτήρες του πρωτότυπου θα έχουν προκαθορισμένα ονόματα και υπόβαθρο, δίνοντας μεγαλύτερο ενδιαφέρον στο σενάριο. Επίσης το σύστημα εξέλιξης δέχεται και αυτό με τη σειρά του τρομερές αλλαγές, δίνοντας ισάξια βαρύτητα σε όλες τις κλάσεις, σε αντίθεση με το πρωτότυπο και προσθέτοντας κάποιες καινούριες καθώς και μυστικές. Η αναβάθμιση των γραφικών είναι εμφανέστατη, μια που πλέον οι χαρακτήρες κινούνται σε ένα πλήρως τρισδιάστατο περιβάλλον και ο παίχτης μπορεί να τους ελέγχει όχι μόνο με τον κλασικό συμβατικό έλεγχο, αλλά και με το stylus του Nintendo DS, αξιοποιώντας την τεχνολογία του μηχανήματος. Τέλος, χρήση του Wi-Fi του DS θα υπάρχει, μέσω ενός mini game, παρόμοιο με αυτό του mognet του Final Fantasy IX. Στην Ιαπωνία κυκλοφόρησε στις 24 Αυγούστου του 2006, ενώ η επικείμενη κυκλοφορία του στην Αμερική ορίστηκε στις 14 Νοεμβρίου του ίδιου έτους.

Πέρα από την κανονική έκδοση του Final Fantasy III για το Nintendo DS, κυκλοφόρησε και μία συλλεκτική έκδοση, ονομαζόμενη «Final Fantasy III Crystal Edition», η οποία περιείχε το παιχνίδι στα Ιαπωνικά, συλλεκτικές κάρτες Final Fantasy, ένα Nintendo DS Lite με artwork του παιχνιδιού στην επιφάνεια του. Η συλλεκτική αυτή έκδοση κυκλοφόρησε σε πολύ περιορισμένο αριθμό, μόνο στην Ιαπωνία στην τιμή των 350 δολαρίων.

Μία προσπάθεια είχε γίνει για τη μεταφορά του παιχνιδιού στο WonderSwan Color, όπως ακριβώς και τα δύο προηγούμενα Final Fantasy, για τεχνικούς, όμως, λόγους δεν έγινε ποτέ κάτι τέτοιο.

Final Fantasy III (Famicom – 27 Απριλίου 1990)

Final Fantasy III Crystal Edition (Nintendo DS – 24 Αυγούστου 2006)
Final Fantasy III (Nintendo DS – 14 Νοεμβρίου 2006)
Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Final Fantasy IV
To Final Fantasy IV, το πρώτο Final Fantasy για το Super Famicom (SNES), κυκλοφόρησε στις 19 Απριλίου το 1991 στην Ιαπωνία, ενώ, μετά από εφτά μήνες, έκανε την εμφάνιση του και στην Αμερική, όπου κυκλοφόρησε ως Final Fantasy ΙΙ, όντας το δεύτερο επεισόδιο της σειράς σε αυτήν. Πέρα από αυτές τις δύο εκδόσεις του, γνώρισε πολλά ports και remakes σε διάφορες κονσόλες, όπως το WonderSwan Color (WSC), το Playstation και το GBA.

Εξαιτίας των πολλών καινοτομιών του και της πλούσιας ιστορίας του, όπως και του soundtrack του, το Final Fantasy IV έχει μείνει στη συνείδηση των gamers ως ένα από τα πιο επικά και πρωτοποριακά RPGs όλων των εποχών. Προσέφερε πολλές νέες ιδέες, όπως το Active Time Battle (ATB), που έδινε τη δυνατότητα για δυναμικές μάχες, που εκτυλίσσονται σε πραγματικό χρόνο και όχι με προκαθορισμένους, από τα στατιστικά, γύρους. Ακόμα ο κάθε χαρακτήρας είχε τη δικιά του ξεχωριστή ικανότητα μέσα στη μάχη, αποκτώντας, έτσι, μία μοναδική θέση σε αυτήν. Η ιστορία ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, με ωραίες και δυνατές στιγμές, που δεν είχαμε δει στα τότε RPGs. Γενικότερα το Final Fantasy IV, με το τρομερό του σενάριο, με το μοναδικό και ιδιαίτερα όμορφο soundtrack, με τις καινοτόμες ιδέες του και με τους ενδιαφέροντες χαρακτήρες του, θα μπορούσαμε να πούμε ότι έθεσε τα θεμέλια για τα μετέπειτα RPGs.

Ο βασιλιάς του Baron, του μεγαλύτερου και πιο δυνατού βασιλείου του κόσμου, εξαπολύει μία επίθεση προς αναζήτηση των τεσσάρων κρυστάλλων, που ο καθένας φέρει και τη δύναμη ενός εκ των τεσσάρων στοιχείων της φύσης (νερό, φωτιά, γη, αέρας). Ένας από τους στρατιώτες που έχουν αναλάβει την αποστολή αυτή είναι και ο κεντρικός ήρωας του παιχνιδιού, ο Cecil. Έχοντας κάποιες ηθικές ανασφάλειες για το αν αυτό που κάνει είναι το σωστό ή όχι και αμφισβητώντας τις προσταγές του βασιλιά του, θα οδηγηθεί σε ένα μαγικό ταξίδι αναζήτησης της αλήθειας σε πολλά ερωτήματα που τον βασανίζουν, θα έρθει αντιμέτωπος με πολλούς διαφορετικούς εχθρούς, θα ταξιδέψει πέρα από τα «στενά» όρια του κόσμου του, προσπαθώντας να πολεμήσει το κακό, που απειλεί τον κόσμο του και θα μάθει πολλά πράγματα για την ίδια του τη φύση.

Στο Final Fantasy IV συναντάμε ένα στοιχείο, που για πρώτη φορά είχαμε προσέξει στο ΙΙ, την εναλλαγή, δηλαδή, κάποιων μελών της ομάδας σου με κάποιους δευτερεύοντες χαρακτήρες. Ακόμα στο IV το νούμερο των χαρακτήρων που έχεις δεν είναι τέσσερις, όπως στα περισσότερα της σειράς, αλλά πέντε.

Ακόμα, το παιχνίδι αυτό μας προσφέρει μία πολύ μεγάλη ποικιλία χαρακτήρων, όπου η ιστορία (και η εξέλιξη αυτής) του καθενός μας συγκινεί πολλές φορές και σίγουρα δενόμαστε μαζί τους. Είναι το πρώτο RPG όπου οι ήρωες έχουν τέτοιο βάθος, κάνοντας το, εξάλλου, πολύ ξεχωριστό.

Το Final Fantasy IV αρχικά ετοιμαζόταν για το Famicom και όχι για το Super Famicom. Ταυτόχρονα με αυτό ετοιμαζόταν το Final Fantasy V, το οποίο θα κυκλοφορούσε κανονικά στο Super Famicom, για οικονομικούς, όμως, λόγους, τα σχέδια για το Famicom ακυρώθηκαν και το παιχνίδι για το Super Famicom μετονομάστηκε στο σημερινό Final Fantasy IV.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Ιαπωνία, στις 19 Οκτωβρίου του 1991, κυκλοφόρησε μία εύκολη έκδοση του Final Fantasy IV, με το όνομα «Final Fantasy IV Easy Type». Η έκδοση αυτή είχε αρκετές και σημαντικές αλλαγές, συγκριτικά με την αρχική, οι οποίες έκαναν το παιχνίδι πολύ πιο εύκολο. Πέρα από την ευκολία στις μάχες, τα προσωπικά skills των χαρακτήρων εξαφανίστηκαν, τα μυστικά μονοπάτια, μέσα στους διάφορους τοίχους, αντικαταστάθηκαν από μπλε μονοπάτια, ώστε να φαίνονται έστω και λίγο, οι τιμές αντικειμένων ήταν χαμηλωμένες και άλλες μικρές λεπτομέρειες που έκαναν το παιχνίδι αισθητά πιο εύκολο.

Σε αντίθεση με τα Final Fantasy II και III, το IV επισκέφτηκε και την Αμερική με μία έκδοση αρκετά αλλαγμένη (μέχρι και στο όνομα). Ονομάστηκε Final Fantasy II για να συμβαδίζει με το Final Fantasy I (αφού το ΙΙ και ΙΙΙ δεν κυκλοφόρησαν ποτέ στο NES) και δεν αποτέλεσε την αρχική έκδοση του παιχνιδιού, αλλά την easy type της Ιαπωνίας. Ακόμα, εξαιτίας της διαφορετικότητας της Αγγλικής και την Ιαπωνικής γλώσσας, το κείμενο έπρεπε να είναι πιο περιεκτικό και έτσι η μετάφραση δεν ήταν τόσο ακριβής και σωστή, με κάποια στοιχεία να λείπουν, όπως κάποιες σημαντικές αποκαλύψεις του σεναρίου, ενώ εμφανίζονται και διάφορα μεταφραστικά «μαργαριτάρια», όπως το κλασικό (πλέον) «spoony bard». Παρόλα αυτά, η σημαντικότερη διαφορά στις δύο εκδόσεις είναι η απαγόρευση οποιονδήποτε θρησκευτικών αναφορών (όπως για παράδειγμα σταυρούς, ή φέρετρα), από την τότε Αμερικάνικη κυβέρνηση. Πολλά γραφικά διαγράφηκαν και αντικαταστάθηκαν από άλλα, που δεν παρέπεμπαν σε κάτι το θρησκευτικό, ή στο θάνατο, ή σε οποιαδήποτε προσευχή. Αυτό το φαινόμενο ήταν γνωστό στην Αμερική τότε, αφού πολλά άλλα RPGs, όπως το Final Fantasy I και τα τέσσερα Dragon Quest του NES είχαν παρόμοιες αλλαγές, τόσο σε γραφικά, όσο και σε κείμενο. Η αμερικάνικη έκδοση κυκλοφόρησε στις 23 Νοεμβρίου του 1991.

Το Final Fantasy IV έκανε την εμφάνιση του και στο Playstation, αρχικά το 1997 στην Ιαπωνία, ως ξεχωριστό παιχνίδι, ενώ στην Αμερική και Ευρώπη κυκλοφόρησε σε δύο συλλογές, στο Final Fantasy Chronicles (για Αμερική) και στο Final Fantasy Anthology (για Ευρώπη). Οι δύο αυτές συλλογές κυκλοφόρησαν τέσσερα χρόνια μετά την ιαπωνική κυκλοφορία του IV στο Playstation, το 2001. Κυκλοφόρησε μία ακόμα συλλογή στην Ευρώπη με το Final Fantasy IV, με το όνομα Final Fantasy Anthology, στις 17 Μαΐου του 2002. Φέροντας ελάχιστα στοιχεία της Easy type, η έκδοση για το Playstation ήταν πανομοιότυπη με αυτή του Super Famicom, κρατώντας, όμως, κάποια cult (πλέον) στοιχεία της μετάφρασης του αμερικάνικου Final Fantasy II. H σημαντικότερη αλλαγή στο Final Fantasy IV του Playstation ήταν η παρουσία FMVs στην εισαγωγή και στον τερματισμό. Πέρα από αυτές τις δύο συλλογές, για το Playstation, στις 11 Μαρτίου του 1999, στην Ιαπωνία, κυκλοφόρησε το Final Fantasy Collection, μία συλλογή με τα IV, V, VI μαζί.

Τέλος, έχουμε δύο εκδόσεις για φορητές κονσόλες, η μία βγήκε για το WSC, όπως και τα προηγούμενα, εκτός του ΙΙΙ, Final Fantasy, ενώ η άλλη για το GBA. Για το WSC κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στις 27 Μαρτίου το 2002. Η έκδοση αυτή δεν παρουσιάζει μεγάλες διαφορές, συγκριτικά με τις άλλες δύο. Η σημαντικότερη ήταν το επίπεδο δυσκολίας, που δεν ήταν ούτε της Easy Type, ούτε της κανονικής. Η έκδοση για το GBA, που κυκλοφόρησε αρχικά στην Ιαπωνία στις 12 Δεκεμβρίου το 2005, είναι μία βελτιστοποιημένη έκδοση του αρχικού Final Fantasy IV, με καλύτερα γραφικά, αρκετά πιο καλογραμμένο σενάριο και με τη δυνατότητα εναλλαγής χαρακτήρων. Ακόμα έχουν προστεθεί δύο μυστικά dungeon, ένα εκ των οποίων είναι διαθέσιμο αφού τελειώσεις το παιχνίδι.

Final Fantasy IV (Super Famicom – 19 Απριλίου 1991)
Final Fantasy II (Super NES – 23 Νοεμβρίου 2001)
Final Fantasy IV Easy Type (Super Famicom – 19 Οκτωβρίου 1991)
Final Fantasy IV (WSC – 27 Μαρτίου 2002)
Final Fantasy IV Advance (GBA – 12 Δεκεμβρίου 2005)
Final Fantasy Collection (Playstation – 11 Μαρτίου 1999)
Final Fantasy Collection Premium Edition (Playstation – 11 Μαρτίου 1999)
Final Fantasy IV (Playstation – 21 Μαρτίου 1997)
Final Fantasy Anthology (Playstation – 17 Μαΐου 2002)
Final Fantasy Chronicles (Playstation – 28 Ιουνίου 2001)

Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Final Fantasy V
6 Δεκεμβρίου το 1992 κυκλοφορεί το Final Fantasy V στην Ιαπωνία, κλείνοντας έτσι πέντε χρόνια, παρά δώδεκα μέρες, από την πρώτη κυκλοφορία ενός επεισοδίου της σειράς. Το Final Fantasy V βασιζόταν και αυτό, όπως και κάποια προηγούμενα παιχνίδια, στον κλασικό μύθο με τους τέσσερις κρυστάλλους.

Πολλά από τα χαρακτηριστικά, που εμφανίστηκαν στα προηγούμενα Final Fantasy, τα συναντάμε και εδώ, όπως το ATB, που εισήγαγε το IV, με τη διαφορά ότι αυτή τη φορά ο παίχτης βλέπει τις μπάρες, που μετράνε το χρόνο για την επόμενη επίθεση. Το σημαντικότερο που πρέπει να αναφερθεί για το σύστημα εξέλιξης του παιχνιδιού αυτού είναι το Job System, μια πολύ αρχική έκδοση του οποίου είδαμε στο Final Fantasy I, ενώ ουσιαστικά μπήκε στη σειρά με το Final Fantasy III.

Αυτήν τη φορά ο παίχτης έχει τη δυνατότητα να επιλέξει μεταξύ 22 κλάσεων (jobs), τις οποίες μπορεί να τις αλλάξει ανά πάσα στιγμή. Η καθεμία από αυτές τις jobs του προσφέρει ξεχωριστά abilities και skills και το σημαντικότερο στοιχείο είναι ότι μπορεί να συνδυάσει τις διάφορες ικανότητες που του προσφέρονται, φτιάχνοντας, έτσι, διαφορετικές ομάδες με μοναδικές ικανότητες η καθεμία.

Το σύστημα χρησιμοποιήθηκε και από μετέπειτα Final Fantasy, όπως από τα Final Fantasy Tactics και από το Final Fantasy X-2.

Ενώ ο ήρωας του παιχνιδιού, ο Butz (σύμφωνα με την αγγλική μετάφραση) ξεκουραζόταν με τον chocobo του σε ένα δάσος, ένας μεγάλος μετεωρίτης πέφτει λίγο χιλιόμετρα παραπέρα, προκαλώντας μία μεγάλη αναταραχή. Στο δρόμο του για το μετεωρίτη, ο Butz συναντά την Reina (σύμφωνα πάλι με την αγγλική μετάφραση), την πριγκίπισσα του Βασιλείου της περιοχής. Αποφασίζουν μαζί να πάνε και να ελέγξουν τη συνέβη με το μετεωρίτη.

Φτάνοντας εκεί συναντούν ένα γέρο, που έχασε τη μνήμη του και το μόνο που θυμόταν ήταν το όνομα του: Galuf. Και οι τρεις μαζί αποφασίζουν να επισκεφθούν το Wind Shrine, ένα ναό που φύλαγε τον κρύσταλλο των ανέμων και του αέρα.
Έτσι ξεκινάει το μεγάλο ταξίδι των ηρώων του Final Fantasy V. Στην πορεία τους οι ήρωες θα συναντήσουν και άλλους χαρακτήρες, που θα τους βοηθήσουν στο ταξίδι τους, θα επισκεφθούν πολλές διαφορετικές περιοχές, θα ανακαλύψουν την αλήθεια για την παράξενη φύση του κόσμου και θα έρθουν αντιμέτωποι με αρχαίες πανίσχυρες δυνάμεις, που ακόμα και τώρα επηρεάζουν τον κόσμο.

Το Final Fantasy V αποτελεί και το πιο σκοτεινό επεισόδιο της σειράς, με πολλές καταστροφές, με θανάτους ηρώων, με έναν από τους πιο σκοτεινούς κακούς σε παιχνίδι, που δε διστάζει να καταστρέψει ολόκληρες πόλεις, για να πετύχει το σκοπό του. Η συνολική εμπειρία, με τους πολλαπλούς κόσμους του παιχνιδιού, με τα προαναφερθέντα γεγονότα και με το πολύ καλά μελετημένο σύστημα μάχης προσφέρουν μία από τις πιο ξεχωριστές «Final Fantasy» – εμπειρίες.

Μετά το Final Fantasy III, το V γνώρισε τις λιγότερες επανεκδόσεις, κυκλοφορώντας αρχικά μόνο στην Ιαπωνία στις 6 Δεκεμβρίου του 1992. Στην Αμερική δεν έφτασε ποτέ, αν και έγιναν κάποιες προσπάθειες για μετάφραση. Αρχικά, δεν κυκλοφόρησε για το Super NES, γιατί θεωρήθηκε ως πολύ δύσκολο και περίπλοκο για τον απλό παίχτη, χωρίς μία μεγάλη εμπειρία στο χώρο των RPGs. Αν και έγινε μία προσπάθεια να κυκλοφορήσει το 1995, με το όνομα Final Fantasy Extreme, απευθυνόμενο καθαρά στους βετεράνους του είδους, ποτέ δεν ολοκληρώθηκε. Τέλος, το 1997 η Square ανέλαβε σε ένα studio, εν ονόματι Top Dog, να το μεταφέρει στους υπολογιστές, αλλά, λόγω ασυνεννοησίας, ούτε αυτή η προσπάθεια απέδωσε καρπούς.

Τελικά στις 19 Μαρτίου του 1998 μία έκδοση του παιχνιδιού εμφανίστηκε στο Playstation στην Ιαπωνία, τόσο σα μεμονωμένο παιχνίδι, όσο και σα μέρος μια μεγαλύτερης συλλογής, της Final Fantasy Collection, που περιείχε και τα IV και VI (η συλλογή αυτή κυκλοφόρησε στις 11 Μαρτίου 1999). Στην Αμερική και Ευρώπη εμφανίστηκε σα μέρος του Final Fantasy Anthology, που κυκλοφόρησε στις 30 Σεπτεμβρίου του 1999 στην Αμερική και στις 17 Μαΐου του 2002 στην Ευρώπη. Οι εκδόσεις αυτές για το Playstation ήταν αυτούσιες της αρχικής για το Super Famicom, με μικρές αλλαγές, αμελητέες, στη μετάφραση.

Αναμένεται, μέσα στο 2006, να κυκλοφορήσει και μία επανέκδοση του για το Gameboy Advance, φέροντας τον τίτλο «Final Fantasy V Advance». Η έκδοση αυτή θα έχει κάποιες ουσιαστικές αλλαγές, κάνοντας την όλη εμπειρία του τίτλου πιο διασκεδαστική και ενδιαφέρουσα. Οι αλλαγές αυτές είναι η καλυτέρευση των γραφικών και η προσθήκη δύο νέων jobs (του Cannoneer και του Gladiator), καθώς και η προσθήκη ενός νέου dungeon. Το παιχνίδι θα κυκλοφορήσει στην Ιαπωνία στις 12 Οκτωβρίου του 2006, ενώ στην Αμερική στις 6 Νοεμβρίου του ίδιου έτους.Final Fantasy V (Super Famicom – 6 Δεκεμβρίου 1992)
Final Fantasy Collection (Playstation – 11 Μαρτίου 1999)
Final Fantasy Collection Premium Edition (Playstation – 11 Μαρτίου 1999)
Final Fantasy V (Playstation – 19 Μαρτίου 1998)
Final Fantasy Anthology (Playstation – 17 Μαΐου 2002)
Final Fantasy Anthology (Playstation – 30 Σεπτεμβρίου του 1999)

Final Fantasy V Advance (GBA – 12 Οκτωβρίου 2006)

Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Final Fantasy VI
Φτάνοντας στο Final Fantasy VI, μία ιδιαίτερη συγκίνηση κατακλύζει όλους όσους έχουν ασχοληθεί με αυτό το παιχνίδι – ορόσημο για τα τωρινά RPGs. Αν τα RPGs μέχρι εκείνη την εποχή γνώριζαν άνθηση, με το Final Fantasy VI (και φυσικά το Chrono Trigger) σίγουρα έφτασαν στο απόγειο τους, δίνοντας μαθήματα για το πώς θα «πρέπει» να είναι οι επόμενοι τίτλοι του είδους.

Κυκλοφόρησε στις 2 Απριλίου του 1994 στην Ιαπωνία, φέροντας την υπογραφή πολλών ονομάτων, που είχαν ασχοληθεί με όλα τα προηγούμενα παιχνίδια, όπως και του δημιουργού της σειράς, του Hironobu Sakaguchi, του Yoshitaka Amano (art director) και του Nobuo Uemastu (μουσικοσυνθέτη).

Αντίθετα με το Final Fantasy V, το VI δεν είχε κάποιο παράξενο, ή περίπλοκο Battle System, αντιθέτως είχε ένα απλουστευμένο και όχι με ιδιαίτερο βάθος, πιθανόν για να είναι προσιτό σε μεγαλύτερο αριθμό παιχτών. Πέρα από τα κλασικά levels, που ανέβαιναν με Experience Points, μπορούσες να εξοπλίζεις τον κάθε χαρακτήρα σου με ειδικές πέτρες – magicite, που του έδιναν τη δυνατότητα να απομνημονεύσει κάποια μαγικά, ώστε να μπορεί να τα χρησιμοποιεί εκ νέου στις μάχες.

Αν και το Battle System ήταν απλό, το παιχνίδι θεωρείται ένα από τα καλύτερα RPGs (και όχι μόνο) όλων των εποχών για το πολύ ενδιαφέρον σενάριο του, για το τρομερό soundtrack του, που, επίσης, θεωρείται από τα καλύτερα σε παιχνίδι, για το τεράστιο cast χαρακτήρων, με τους οποίους δένεσαι από την πρώτη στιγμή και σίγουρα για τις πολύ δυνατές σκηνές που έχει. Οι στιγμές στην όπερα, ή οι ενέργειες του «πιο κακού από όλους τους κακούς» – Kefka, έχουν χαραχτεί βαθιά μέσα στην καρδιά κάθε gamer.

Πριν από αιώνες, ένας πόλεμος σφράγισε τη μαγεία μακριά από τον κόσμο. Η τεχνολογία την αντικατέστησε και η πολύ γρήγορη ανάπτυξη της οδήγησε τον κόσμο σε μία εντελώς διαφορετική κοινωνία, που θυμίζει πολύ την εποχή της Αναγέννησης και γενικότερα το δικό μας, σημερινό κόσμο. Η Terra, ένα κορίτσι με παράξενες μαγικές δυνάμεις, αποτελεί το μόνο άνθρωπο στον κόσμο που μπορεί να χρησιμοποιεί μαγεία. Ο Αυτοκράτορας Gesttahl, θέλοντας να κυριαρχήσει, χρησιμοποιώντας κάποιες μηχανές, που «παράγουν» μαγεία, εκμεταλλεύεται την Terra, σκλαβώνοντας της μία ειδική μηχανή.

Το παιχνίδι ξεκινάει με την Terra και δύο άλλους στρατιώτες της αυτοκρατορίας να επισκέπτονται ένα μικρό χωριό, στο οποίο ανακαλύφθηκε το απολίθωμα ενός παλιού τέρατος, απομεινάρι της εποχής του πολέμου της Μαγείας (Magi War). Το Esper, όπως ονομάζονται αυτά τα τέρατα, με το που έρχεται σε επαφή με την Terra, ξυπνάει και σκοτώνει του δύο στρατιώτες, ενώ, ταυτόχρονα, απελευθερώνει την Terra από το slave crown που φορούσε.

Στην αυτοκρατορία και στην προσπάθεια της να κυριαρχήσει αντιστέκεται μία μικρή ομάδα με το όνομα Returners. Η ομάδα αυτή, αποτελούμενη από πολλά μέλη σε όλον τον κόσμο, έρχεται, μέσω ενός μέλους της, τον Locke, σε επαφή με την Terra και έτσι ξεκινάει το μαγικό ταξίδι του Final Fantasy VI.

Αν και δεν ξεφεύγει από κάποια «κλισέ», που, ήδη, είχαν εμφανιστεί στα RPGs, το Final Fantasy VI καταφέρνει από την πρώτη κιόλας στιγμή να ξεχωρίσει μέχρι και από τα σημερινά παιχνίδια. Η μουσική επένδυση του είναι απλώς από τις καλύτερες που έχουμε δει σε παιχνίδι και ίσως η καλύτερη σε Final Fantasy. Το cast χαρακτήρων είναι απλώς άψογο, με τον καθένα να έχει μία πλήρως ξεχωριστή προσωπικότητα, με τις αδυναμίες τους και τους συναισθηματισμούς τους. Μας παρουσιάζετε ο «πιο κακός από όλους τους κακούς», ο Kefka, μία ανώμαλη προσωπικότητα, που απλά θέλει να καταστρέψει, χωρίς κάποιο λόγο και σκοπό, ενώ η τροπή του σεναρίου ήταν κάτι παραπάνω από τραγική. Το τέλος του παιχνιδιού ήταν ότι πιο συγκινητικό είχαμε δει μέχρι τότε.

Η πρώτη έκδοση του Final Fantasy VI κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στις 2 Απριλίου του 1994, ενώ επισκέφτηκε και την Αμερική, στις 11 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου. Η έκδοση της Ιαπωνίας γνώρισε αρκετές αλλαγές, με χαρακτηριστικότερη το όνομα (Final Fantasy III, για να ταιριάζει στα προηγούμενα Ι και ΙΙ). Ακόμα διαφορές στη μετάφραση παρατηρήθηκαν, συγκριτικά με το αρχικό κείμενο, κυρίως για να μην προκαλούν τα γνωστά, πλέον, θρησκευτικά ζητήματα. Για τον ίδιο λόγο παρατηρούμε κάποιες αλλαγές και στα γραφικά, όχι μόνο για να μην αποτελούν παραπομπές σε κάτι το θρησκευτικό, αλλά και για να μην εμφανίζονται γυμνές γυναίκες, όπως ήταν κάποια sprites τεράτων.

Στο Playstation κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 1999 στην Ιαπωνία, τόσο ως ξεχωριστό παιχνίδι, όσο και σαν το τρίτο μέρος της συλλογής Final Fantasy Collection (που περιείχε τα IV, V, VI). Στην Αμερική κυκλοφόρησε στο Final Fantasy Anthology, μαζί με το V, στις 30 Σεπτεμβρίου του 1999, ενώ στην Ευρώπη, για πρώτη φορά, κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 2002 σαν ξεχωριστό παιχνίδι και όχι μέρος κάποιας συλλογής. Η έκδοση αυτή ήταν πανομοιότυπη, από άποψη Gameplay, με την αρχική του Super Famicom. Στα θετικά της θα μπορούσαμε να προσθέσουμε την ύπαρξη κάποιων FMVs στην εισαγωγή και στον τερματισμό, όμως έπασχε από μεγάλους χρόνους φόρτωσης, κυρίως στη μάχη. Η αμερικάνικη και ευρωπαϊκή έφεραν τη μετάφραση του Final Fantasy IIΙ για το Super NES.

Ένα remake του Final Fantasy VI θα κυκλοφορήσει στις 1 Δεκεμβρίου του 2006 στο GBA φέροντας και αυτό, όπως τα IV και V, κάποιες βελτιώσεις στα γραφικά, καθώς και κάποιες ανανεώσεις στο gameplay του.

Final Fantasy VI (Super Famicom – 2 Απριλίου 1994)
Fantasy III (SNES – 11 Οκτωβρίου 1994)
Final Fantasy VI (Playstation – 11 Μαρτίου 1999)
Final Fantasy VI (Playstation – 3 Μαρτίου 2002)
Final Fantasy Collection (Playstation – 11 Μαρτίου 1999)
inal Fantasy Collection Premium Edition (Playstation – 11 Μαρτίου 1999)
Final Fantasy Anthology (Playstation – 30 Σεπτεμβρίου του 1999) user posted image
Final Fantasy VΙ Advance (GBA 1 Δεκεμβρίου 2006)

Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Final Fantasy VIΙ
Σίγουρα αν κάποιο Final Fantasy άλλαξε την ιστορία την εικόνα της σειράς και την έκανε πολύ πιο γνωστή σε όλον τον κόσμο, αυτό θα είναι το VII. Κυκλοφόρησε στις 31 Ιανουαρίου του 1997 στην Ιαπωνία, φέρνοντας την σειρά, για πρώτη φορά, στο χώρο των τρισδιάστατων γραφικών, με πολύ πιο δυναμικές μάχες, μεγαλύτερο και πιο ζωντανό κόσμο, πολύ πιο πλούσιες περιοχές και με το καλύτερο σενάριο, συγκριτικά με τα άλλα παιχνίδια της σειράς. Ήταν το πρώτο Final Fantasy που ήρθε στην Ευρώπη, το πρώτο που κυκλοφόρησε σε κονσόλα της Sony, στο Playstation, και όχι σε κάποια αντίστοιχη κονσόλα της Nintendo, όπως όλα τα προηγούμενα επεισόδια της σειράς, αλλά και το πρώτο που ήταν σε πλήρως τρισδιάστατο περιβάλλον. Ακόμα, μία έκδοση του παιχνιδιού εμφανίστηκε και στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

Το Gameplay του παιχνιδιού έχει πολλά κοινά σημεία με τα προηγούμενα της σειράς, όπως το Active Time Battle, που για πρώτη φορά εμφανίστηκε στο Final Fantasy IV, τα level up και τα διάφορα ήδη μαγείας (αν και δεν κατηγοριοποιούνται σαν ξεχωριστά, κάνουν την εμφάνιση τους τα περισσότερα από τα μαγικά των παλιών Final Fantasy). Οι βασικότερες αλλαγές που υπέστη το battle system έχουν να κάνουν με την προσθήκη κάποιων ειδικών επιθέσεων, ξεχωριστών για κάθε χαρακτήρα. Αυτές οι επιθέσεις ονομάζονται Limits και βασίζονται στα Desperations Moves του Final Fantasy VI (όταν οι χαρακτήρες σου είχαν πολύ μικρό αριθμό Hit Points, υπήρχε μία μικρή πιθανότητα να εκτελέσουν κάποιες πολύ δυνατές επιθέσεις). Όσο δέχεσαι χτυπήματα από τους εχθρούς μία μπάρα (limit gauge) γεμίζει και όταν είναι πλήρως γεμάτη οι χαρακτήρες μπορούν να εκτελέσουν τις ειδικές, αυτές, κινήσεις. Τα Limit δίνουν μία ευχάριστη ποικιλία στο παιχνίδι, αφού αποτελούν κάτι σαν τα προσωπικά skills, που είχαμε δει στα Final Fantasy ΙV και VI.

Το σύστημα μαγείας και ανάπτυξης συνδέονταν άμεσα. Το κάθε όπλο και η κάθε πανοπλία είχαν κάποιες θέσεις, για να εξοπλίζεις ειδικούς κρυστάλλους – Materia. Ανάλογα με τα Materia, που είχες εξοπλισμένα, σου δινόταν πρόσβαση σε μία διαφορετική γκάμα μαγικών, καθώς και η ανάπτυξη των στατιστικών σου άλλαζε. Με αυτόν τον τρόπο μπορούσες να δημιουργήσεις μία ομάδα όπως ακριβώς την ήθελες, καθορίζοντας τα στατιστικά του καθενός.Τα materia, μάλιστα, ανεβαίνουν level, μαζεύοντας AP μετά από κάθε μάχη, και με αυτόν τον τρόπο περισσότερα μαγικά γίνονται διαθέσιμα.

Μία σημαντική αλλαγή στο σύστημα μάχης είναι ότι πλέον δεν μπορείς να ελέγχεις τέσσερις ή πέντε χαρακτήρες, αλλά τρεις.

Την εμφάνιση τους κάνουν και τα διάφορα μεταφορικά μέσα, όπως τα Chocobos, τα Airships, ενώ κάποια κλασικά τέρατα δε λείπουν, όπως και κλασικά μουσικά κομμάτια.

Τοποθετημένο μέσα σε ένα φουτουριστικό κόσμο, το VII προσφέρει μία αρκετά διαφορετική εμπειρία, εμπλουτισμένο με το καλύτερο, σε Final Fantasy, σενάριο.

Η τεράστια εταιρία παραγωγής ενέργειας (Mako) Shinra αποτελεί μία μεγάλη απειλή για τον πλανήτη, αφού, για την παραγωγή της, απαραίτητη είναι η απορρόφηση του Lifestream, της ζωτικής ενέργειας του πλανήτη. Μία αντιστασιακή ομάδα, η AVALANCHE, εναντιώνεται στην πολιτική της Shinra, με επιθέσεις στα διάφορα εργοστάσια της τεράστιας πόλης – κατασκευή της ίδιας της Shinra – Midgar.

Το παιχνίδι ξεκινάει με την AVALANCHE και τον Cloud, ένα μισθοφόρο, πλέον, και πρώην στρατιώτη (SOLDIER) της Shinra, να καταστρέφουν το ένα από τα οχτώ Reactors της Midgar. Τα αλυσιδωτά γεγονότα, ως αποτέλεσμα αυτής της ενέργειας, οδηγούν την ομάδα στην αναζήτηση ενός χαμένου και πάρα πολύ καλού SOLDIER, του Sephiroth, ο οποίος αποτελεί, πλέον, τον σπουδαιότερο και πιο «ωραίο κακό» σε videogame. Τα πράγματα που θα αποκαλυφθούν στους ήρωες, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, αποτελούν εξηγήσεις για γεγονότα που συνέβησαν πέντε χρόνια πριν τη χρονική περίοδο, στην οποία εντάσσεται το παιχνίδι, αλήθειες που αφορούν τη φύση του πλανήτη και της ίδιας της ζωής, καθώς και τραγικές αλήθειες για τη φύση του ίδιου του Cloud. Οι ανατροπές, που παρουσιάζονται, είναι ομολογουμένως από τις πιο ξεχωριστές και μοναδικές που έχουμε δει σε παιχνίδι, με μεγαλύτερη το θάνατο της Aerith. Η σκηνή, μάλιστα, του θανάτου της έχει χαραχτεί σε όλο το κοινό και θεωρείται από τις πιο δυνατές στιγμές στο χώρο των videogames και όχι μόνο των RPGs.

H αποδοχή που δέχτηκε το παιχνίδι ήταν πρωτοφανής, αποτελώντας για πολλούς το ερέθισμα για να αρχίσουν να ασχολούνται με το χώρο των RPGs. Πουλώντας κοντά 10 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως αποτελεί με διαφορά το πιο επιτυχημένο επεισόδιο της σειράς και ένα από τα πιο επιτυχημένα παιχνίδια όλων των εποχών. Ακόμα, από πολλές δημοσκοπήσεις έχει βγει το καλύτερο παιχνίδι μέχρι σήμερα. Βέβαια υπήρξαν και αρνητικές κριτικές, που αφορούσαν κυρίως το σύστημα μάχης και εξέλιξης και κάποια πιθανά κενά, ή ασάφειες, του σεναρίου του.

Κυκλοφόρησε για το Playstation, στις 31 Ιανουαρίου το 1997 στην Ιαπωνία, ενώ στην Αμερική στις 31 Αυγούστου του ίδιου χρόνου. Η έκδοση της Αμερικής είχε αρκετές προσθήκες, οι οποίες συμπεριλαμβάνονταν τόσο στην ευρωπαϊκή έκδοση του παιχνιδιού, που κυκλοφόρησε στις 1 Νοεμβρίου του 1997, όσο και στην International έκδοση της Ιαπωνίας, στις 7 Οκτωβρίου του 1997. Δύο ακόμα εκδόσεις εμφανίστηκαν, μία για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, που κυκλοφόρησε μόνο Αμερική και Ευρώπη, και μία μαζί με τη συλλεκτική έκδοση του Final Fantasy VII Advent Children, μιας ταινίες βασισμένης στον κόσμο του VII (14 Σεπτεμβρίου 2004).

Final Fantasy VII (JP PSX – 31 Ιανουαρίου 1997)
Final Fantasy VII (US PSX – 31 Αυγούστου 1997)
Final Fantasy VII International (JP PSX – 7 Οκτωβρίου 1997)
Final Fantasy VII (EU PSX – 1 Νοεμβρίου 1997)
Final Fantasy VII (PC – 1997)

Final Fantasy VII International – Final Fantasy VII Advent Chrildren Ultimate Edition – Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Final Fantasy VIΙI
Ακολουθώντας την τεράστια επιτυχία του Final Fantasy VII, το VIII κάνει την εμφάνιση του στα μαγαζιά της Ιαπωνίας στις 11 Φεβρουαρίου του 1999. Έχοντας ήδη αποκτήσει ένα πολύ μεγαλύτερο κοινό, μετά το VII, η σειρά, το VIII έγινε μία τεράστια επιτυχία, παίρνοντας τον τίτλο του πιο γρήγορα πωλούμενου τίτλου της σειράς και του δεύτερου πιο επιτυχημένου (μέχρι σήμερα έχουν πωληθεί κοντά 8 εκατομμύρια αντίτυπα).

Το VIII κυκλοφόρησε και στην Αμερική, στις 7 Σεπτεμβρίου του 1999, αλλά και στην Ευρώπη, στις 27 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, και μάλιστα γνώρισε ένα port για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Στην Ευρώπη, μάλιστα, κυκλοφόρησε μία συλλεκτική έκδοση του τίτλου σε μεγάλο χάρτινο κουτί, με μία μπλούζα, ένα poster, μία επίσημη memory card για το Playstation καθώς και αυτοκόλλητα για την memory card.

Έχοντας κρατήσει κάποια κοινά στοιχεία από τα προηγούμενα παιχνίδια, το VIII προσπάθησε να παρουσιάσει ένα πολύ πιο περίπλοκο και διαφορετικό σύστημα, διαφοροποιώντας πολύ τον εαυτό του από όλα τα προηγούμενα επεισόδια της σειράς. Τα Levels αυτή τη φορά δε θέλουν υπέρογκα ποσά από Experience Points, αλλά σταθερά θέλουν 1000. Βέβαια τα Experience Points, που σου δίνουν οι εχθροί, είναι τόσα όσα τα level να ανεβαίνουν με φυσιολογικό ρυθμό, χωρίς να οδηγεί σε ανισόρροπες καταστάσεις. Την εμφάνιση τους κάνουν και τα limit breaks, όμοια με αυτά του VII, αν και, πλέον, δεν υπάρχει κάποια μπάρα που γεμίζει, αλλά υπάρχει πιθανότητα να γίνουν διαθέσιμα, όταν έχουν οι χαρακτήρες χαμηλά Hit Points. Ακόμα ο τρόπος που τα αποκτάς είναι διαφορετικός, συγκριτικά με του VII. Ακόμα τα level των εχθρών αυξάνονται, όσο αυξάνονται και τα δικά σου, δίνοντας μία ιδιαίτερη πρόκληση.

Ιδιαίτερα ευχάριστη προσθήκη είναι ένα παιχνίδι με κάρτες, το Triple Triad, το οποίο είναι διαδεδομένο σε ολόκληρο τον κόσμο του παιχνιδιού και μπορείς να παίξεις με τους None Player Characters. Τις διάφορες κάρτες που μαζεύεις μπορείς να τις μετατρέπεις σε διάφορα αντικείμενα.

Η βάση του συστήματος του Final Fantasy VIII είναι τα Guardian Forces (GFs) και το Junction System. Τα Guardian Forces είναι τα κλασικά Summons των παλιών Final Fantasy, με τη διαφορά ότι πλέον έχουν τα δικά τους Level, τα δικά τους στατιστικά και τις δικές τους ικανότητες. Τις ικανότητες αυτές δεν τις χρησιμοποιούν μέσα στη μάχη, αλλά όταν τις μάθουν μπορεί να της χρησιμοποιήσει με τον τρόπο που αυτός θέλει (αναφορά θα γίνει παρακάτω). Μέσα στη μάχη καλούνται όπως ακριβώς και στα παλιά Final Fantasy, δηλαδή για να δώσουν ένα χτύπημα, προκαλώντας μεγάλη ζημιά, και μετά η μάχη επιστρέφει στην κανονική της μορφή.

Το Junction System είναι ένα σύστημα που σου επιτρέπει να αξιοποιείς τα μαγικά ξόρκια, που τα «τραβάς» από τους εχθρούς, και τις διάφορες ικανότητες των GFs. Μπορείς το κάθε μαγικό να το εξοπλίζεις σε ένα από τα στατιστικά σου, με αποτέλεσμα αυτά να ανεβαίνουν, ανάλογα με το μαγικό και με τον αριθμό που κατέχεις από αυτό (μπορείς να έχεις μέχρι 100 φορές το ίδιο μαγικό, έχοντας, έτσι, τη δυνατότητα να το εκτελέσεις 100 φορές). Ακόμα μπορείς να εξοπλίζεις στα διάφορα όπλα, ή στις πανοπλίες, τα μαγικά, αποκτώντας, με αυτόν τον τρόπο, επιθέσεις που προκαλούν διάφορες ασθένειες/ elements στους εχθρούς, ή έχοντας εσύ προστασία από τις ασθένειες/ elements. Μπορείς, ακόμα, να εξοπλίζεις στους χαρακτήρες σου τις διάφορες ικανότητες που μαθαίνουν τα GFs, ώστε να γίνονται όλο και πιο δυνατοί.

Αξιοσημείωτη είναι η απουσία Magic Points, που έχουν αντικατασταθεί από συγκεκριμένες φορές που μπορείς να εκτελέσεις το κάθε μαγικό, ανάλογα με τον αριθμό, που έχεις «τραβήξει» από τους εχθρούς.

Τέλος, ο εξοπλισμός απουσιάζει, έχοντας μόνο τη δυνατότητα να αναβαθμίζεις τα όπλα των χαρακτήρων, με αντίτιμο λεφτά και αντικείμενα.

Οι διαφορές αυτές είχαν ποικίλες αντιδράσεις από τη μεριά των fans της σειράς. Αν και η πρωτοτυπία τους ήταν εμφανέστατη, το παιχνίδι σίγουρα δεν αποτελεί κλασικό παράδειγμα της σειράς και αυτό αποτέλεσε αρνητικό για αρκετούς. Παρόλα αυτά η αποδοχή του ήταν τεράστια, όπως και η επιτυχία του.

Η εισαγωγή μας δείχνει μια μάχη μεταξύ του Squall και του Seifer, δύο αιώνιων αντιπάλων που εκπαιδεύονται στη σχολή Balamb Garden. Η σχολή αυτή έχει μια ειδική ομάδα αποφοίτων, τους “SeeD”, που αναλαμβάνουν διάφορες αποστολές για να φέρουν τάξη στο κόσμο. Ο Squall, αφού καταφέρνει να ενταχθεί στην ομάδα αυτή, αναλαμβάνει τη πρώτη του αποστολή: Να απαλλάξει ένα χωριό, τη Dollet, από την κατοχή της Galbadia, της μεγάλης υπερδύναμης του κόσμου του Final Fantasy VIII. Εκεί θα συναντήσει τη Rinoa, μια κοπέλα που ανήκει σε μια οργάνωση κατά του καθεστώτος, και που θα αλλάξει τη ζωή του Squall για πάντα. Στο παιχνίδι θα εμπλακείς σε διάφορες περιπέτειες, θα βρεθείς σε φυλακή, στο διάστημα, στο παρελθόν και στο μέλλον, στο όνειρο και στη πραγματικότητα.

Βγήκε στις 11 Φεβρουαρίου του 1999 στην Ιαπωνία, στις 7 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου στην Αμερική, ενώ στην Ευρώπη στις 27 Οκτωβρίου του 1999.

Final Fantasy VIII (JP PSX – 11 Φεβρουαρίου 1999)
Final Fantasy VIII (US PSX – 7 Σεπτεμβρίου 1999)
Final Fantasy VIII (EU PSX – 27 Οκτωβρίου 1999)
Final Fantasy VIII (PC – 2000)
Final Fantasy VIII Collector’s Edition (EU PSX)
Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Final Fantasy IX
Στις 7 Ιουλίου του 2000 κυκλοφόρησε το Final Fantasy IX στην Ιαπωνία, υπενθυμίζοντας μας τις ρίζες της σειράς. Το τρίτο και τελευταίο Final Fantasy για το Playstation κυκλοφόρησε και στην Αμερική (στις 14 Νοεμβρίου του ίδιου χρόνου), καθώς και στην Ευρώπη (στις 16 Φεβρουαρίου του 2001), βάζοντας τέλος στην τριλογία του Playstation.

To IX, όντας αρκετά διαφοροποιημένο από τα δύο προηγούμενα της σειράς στο Playstation, είχε διάφορες μορφές αποδοχής από τους gamers. Επειδή πολύ γνώρισαν τη σειρά μέσω των VII και VIII, που είχαν και τα δύο αρκετά στοιχεία Sci-Fi (science fiction), το ΙΧ τους έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, περισσότερο αρνητική, με το μεσαιωνικό-«παλαιομοδίτικο» στυλ του και με τους παράξενους χαρακτήρες του. Ωστόσο, το παιχνίδι αποτελεί επιστροφή στις ρίζες των Final Fantasy, έχοντας πάρα πολλά κοινά στοιχεία και ομοιότητες με όλα τα παλιά επεισόδια, από το I μέχρι και το VIII. Ακόμα κυκλοφόρησε λίγο καιρό μετά την κυκλοφορία του Playstation 2 στην Ιαπωνική αγορά και αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι πωλήσεις του να μειωθούν αισθητά. Στους παλιούς fans της σειράς, σε αντίθεση με αυτούς που είχαν ασχοληθεί μόνο με τα δύο επεισόδια του Playstation, το IX έκανε ιδιαίτερη έκπληξη και αποτέλεσε μία πάρα πολύ ευχάριστη έκπληξη με όλες αυτές τις αναφορές που είχε. Εμφανίζονται ξανά οι αλλόκοτοι και παράξενοι χαρακτήρες, από διαφορετικές φυλές, κλασικές κλάσεις από τα Final Fantasy (Thief, White Mage, Summoner, Dragoon), τα Summons, με την αρχική τους σημασία (δηλαδή πολύ δυνατές επιθέσεις) και ένα απλό σύστημα μάχης.

Ένας θίασος, με ένα ιπτάμενο καράβι (όπως και τα παλιά κλασικά αερόπλοια των Final Fantasy) επισκέπτεται την Alexandria με σκοπό να δώσει μία παράσταση στο παλάτι της Βασίλισσας Brahne. Στην πραγματικότητα ο θίασος αυτός αποτελείται από μία ομάδα κλεφτών που ήρθαν για να απαγάγουν την πριγκίπισσα Garnet. Τα σχέδια, όμως, δεν πήγαν όπως τα είχαν υπολογίσει και κατέληξαν σε ένα στοιχειωμένο δάσος, να τους κυνηγάνε κάποια τέρατα, έχοντας, όμως, καταφέρει να πάρουν την πριγκίπισσα μαζί τους. Από τη στιγμή που θα φύγουν από το δάσος αυτό, οι ήρωες, θα συναντήσουν μία σειρά από απρόσμενες συγκυρίες, που θα αλλάξουν εντελώς τα σχέδια τους και τη μοίρα τους.

Το παιχνίδι, μην έχοντας το βάθος και την πολυπλοκότητα του σεναρίου των δύο προηγούμενων επεισοδίων, αποτελεί ένα κλασικό Final Fantasy παιχνίδι. Οι ήρωες ταξιδεύουν σε ολόκληρο τον κόσμο, ο οποίος, μάλιστα, αποτελεί και τους πιο περίεργους σε Final Fantasy, και μάλιστα πηγαίνουν πέρα από αυτόν. Μάλιστα πολλές σκηνές, όπως οι συνεχόμενες καταστροφές πόλεων, που ήταν κάτι το κλασικό στο Final Fantasy II και V, συμβαίνει και σε αυτό.

Το Battle System του φέρει τα κλασικά χαρακτηριστικά των παλαιών, όπως το Active Time Battle και το Level Up. Παρουσιάζεται ένα τροποποιημένο σύστημα Limit, το Trance, το οποίο ενεργοποιείται, όταν ο χαρακτήρας δώσει (ή πάρει) πολλά χτυπήματα. Σε Trance μορφή ο ήρωας έχει μία γκάμα κινήσεων, ενώ οι δυνάμεις του αυξάνονται κατά πολύ. Τις διάφορες ικανότητες τις μαθαίνουν οι χαρακτήρες μέσω των αντικειμένων που εξοπλίζουν.

Παρουσιάζεται και εδώ ένα παιχνίδι με κάρτες, πλήρως διαφορετικό από αυτό του VIII, αλλά όχι τόσο ενδιαφέρον και χρήσιμο. Οι ανταμοιβές που μπορείς να αποκτήσεις μέσω αυτού είναι ελάχιστες και οι κανόνες του είναι πάρα πολύ περίπλοκοι, κάνοντας το σχεδόν ανούσιο και κουραστικό. Πέρα, όμως, από αυτό, υπάρχει μία μεγάλη ποικιλία από mini-games. Μάλιστα από τις πιο ενδιαφέρουσες δευτερεύουσες αποστολές είναι τα Chrocographs, που αποτελούν ένα «κυνήγι θησαυρού» με τα Chocobos σε ολόκληρο το χάρτη του κόσμο, καθώς και το Mognet, ένα είδος ταχυδρομείου μεταξύ των Moogles.

Η πιο ενδιαφέρουσα προσθήκη είναι τα Active Time Events (ATE), που δίνουν στον παίχτη τη δυνατότητα να παρακολουθεί σε διάφορες χρονικές στιγμές τι κάνουν τα άλλα μέλη της ομάδας του.

Final Fantasy IX (JP PSX – 7 Ιουλίου 2000)
Final Fantasy IX (US PSX – 14 Νοεμβρίου 2000)
Final Fantasy IX (EU PSX – 16 Φεβρουαρίου 2001)

Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Final Fantasy X
To Final Fantasy X ήταν το πρώτο της σειράς που έκανε την εμφάνιση του στο Playstation 2, στις 19 Ιουλίου του 2001, πηγαίνοντας τη σειρά πολλά βήματα μπροστά στον οπτικοακουστικό τομέα. Έχοντας πλήρως τρισδιάστατα γραφικά, όχι μόνο στα μοντέλα των ηρώων, αλλά και στα σκηνικά, μέσα στα οποία εξελίσσεται η δράση, το παιχνίδι μαγεύει από την πρώτη στιγμή. Ακόμα είναι το πρώτο επεισόδιο της σειράς, που έχει voice acting, προσαρμοσμένο, μάλιστα, στις κινήσεις των χειλιών, δίνοντας, έτσι, έναν τόσο ρεαλισμού.

Κρατώντας τα βασικά στοιχεία του Gameplay των παλιότερων Final Fantasy, το X προσπαθεί να προσφέρει στους παίχτες τον πλήρη έλεγχο των στατιστικών, των ικανοτήτων και των κινήσεων, που έχει ο κάθε χαρακτήρας. Από τις μάχες απουσιάζει το Active Time Battle, τη θέση του οποίου έχει πάρει ένα σύστημα σειρών, παρόμοιο με αυτό των Final Fantasy I, II, III με αρκετές, βέβαια, βελτιώσεις. Τα Level Up επίσης έχουν χαθεί, αφού έχουν εγκατασταθεί από τα Sphere Levels. Στο παιχνίδι υπάρχει μία τεράστια πλακέτα, πάνω στην οποία είναι τοποθετημένες πάρα πολλές θέσεις. Στην κάθε θέση αντιστοιχεί ένα συγκεκριμένο skill, μαγικό, ή και μία αναβάθμιση ενός στατιστικού (όπως των Hit Points). Ο παίχτης μπορεί να ενεργοποιεί καθεμία από αυτές τις αναβαθμίσεις χρησιμοποιώντας συγκεκριμένους κρυστάλλους, για να μπορεί όμως να κινείται πάνω σε αυτήν την πλακέτα χρειάζεται να θυσιάζει τα Sphere Levels (ένα sphere level αντιστοιχεί σε ένα βήμα πάνω σε αυτήν). Πρέπει να σημειωθεί ότι για τον κάθε χαρακτήρα οι κινήσεις που θα κάνεις διαφέρουν, ενώ όλοι έχουν την ίδια ακριβώς γκάμα από ικανότητες που μπορούν να μάθουν. Έτσι σου δίνεται η ικανότητα να φτιάξεις τη δικιά σου ξεχωριστή ομάδα, με τον κάθε χαρακτήρα να ξέρει διαφορετικά πράγματα και να έχεις ανεβάσει διαφορετικά τα στατιστικά του, ενώ μπορείς να μάθεις τα πάντα σε όλους.

Το παιχνίδι ακόμα σου προσφέρει ένα σύστημα δημιουργίας δικών σου όπλων και πανοπλιών, δίνοντας σου τη δυνατότητα να τοποθετείς διάφορα skills σε αυτά, με αντίτιμο κάποια αντικείμενα. Το σύστημα των limits επιστρέφει με την ονομασία Overdrive. Τα overdrive είναι διαθέσιμα όταν γεμίσει μία ανάλογη μπάρα, ανάλογα με τα χτυπήματα που έδωσες και δέχτηκες. Ο κάθε χαρακτήρας έχει τα δικά του overdrives, ο τρόπος εκτέλεσης των οποίων περιέχει ένα mini-game. Τέλος την εμφάνιση τους κάνουν τα Summons, ως Aeons, τα οποία μπορεί να τα καλέσει μόνο ένας συγκεκριμένος χαρακτήρας, η Yuna. Τα Aeons έχουν και αυτά τις ικανότητες τους και τις μαθαίνουν με τον ίδιο τρόπο που βάζεις ικανότητες στα όπλα, χρησιμοποιώντας, δηλαδή, αντικείμενα.

Ο Tidus, ο πρωταγωνιστής του παιχνιδιού, είναι μέλος μιας ομάδας ενός πασίγνωστου αθλήματος στον κόσμο, του Blitzball. Κατά τη διάρκεια ενός τουρνουά, η πόλη του, η Zanarkand, δέχεται επίθεση από ένα τέρας, που αποκαλείται Sin. Στην προσπάθεια του να ξεφύγει από την επίθεση συναντά ένα φίλο του, τον Auron, ο οποίος τον βοηθάει, προσπαθώντας και αυτός να ξεφύγει. Τελικά ο Auron τον οδηγεί στον Sin, αφήνοντας τον Tidus να απορροφηθεί από αυτό.

Όταν αυτός ξυπνάει βρίσκεται σε κάτι παράξενα ερείπια ενός αρχαίου ναού. Δίχως να έχει πολλές επιλογές αποφασίζει να προχωρήσει, μέχρι να φτάσει στο ναό. Μία σειρά γεγονότων θα τον οδηγήσουν στο Besaid Island, όπου θα γνωρίσει τον Wakka, την Lulu και την Yuna και θα μάθει ότι το μέρος που βρίσκεται είναι ένας κόσμος με το όνομα Spira και ότι η Zanarkand, στην οποία αυτός ζούσε, αποτελεί παρελθόν και μάλιστα 1000 ολόκληρων χρόνων.

Το σενάριο ακολουθεί μία πολύ γραμμική πορεία, δίχως να σου δίνει το δικαίωμα να ασχοληθείς με κάτι άλλο, μέχρι σε ένα σημείο του παιχνιδιού. Αν και αυτό μπορεί να αποτελέσει αρνητικό για πολλούς, η ατμόσφαιρα και το στυλ του Χ είναι από τα πιο μοναδικά σε Final Fantasy, διαφοροποιώντας το αμέσως από τα άλλα. Ο ήρωας βρίσκεται σε έναν ξένο κόσμο και τον ανακαλύπτει με πολύ αργό τρόπο, συμβιβάζεται με όλα όσα συμβαίνουν και προσαρμόζεται. Είναι το Final Fantasy που σε βάζει όσο κανένα άλλο μέσα στον κόσμο του, όχι λόγω των γραφικών, αλλά λόγω ακριβώς αυτού του στοιχείου.

Στην Ιαπωνία κυκλοφόρησε στις 31 Ιανουαρίου του 2002 μία αναβαθμισμένη έκδοση του παιχνιδιού, το Final Fantasy International, η οποία έκδοση επισκέφθηκε και τα μαγαζιά της χώρας μας στις 24 Μαΐου του 2002. Αντιθέτως, η αμερικάνικη έκδοση του είναι η αρχική της Ιαπωνίας. Κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του 2001, ενώ ποτέ δεν κυκλοφόρησε η International έκδοση. Η έκδοση της Ευρώπης έφερε και ένα δεύτερο DVD με το όνομα «Beyond Final Fantasy», που περιείχε πολλά extras και πολλές συνεντεύξεις από τους δημιουργούς της σειράς.

Final Fantasy X (JP PS2 – 19 Ιουλίου 2001)
Final Fantasy X International (PS2 – 31 Ιανουαρίου 2002)
Final Fantasy X (US PS2 – Δεκέμβριος 2001)
Final Fantasy X (EU PS2 – 24 Μαΐου 2002)

Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Final Fantasy XI
To Final Fantasy XI αποτελεί την πρώτη προσπάθεια της Square-Enix να μπει στο χώρο του Online gaming. Πρόκειται για ένα Massive Multiplayer Online Role Playing Game, σε αντίθεση με όλα τα άλλα μέρη της σειράς, που ήταν single player.

To Final Fantasy XI κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στις 16 Μαΐου του 2002. Κυκλοφόρησε και στην Αμερική, όπως και στην Ευρώπη, αν και με αρκετή καθυστέρηση. Η αμερικάνικη έκδοση του παιχνιδιού, που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2003, έφερε μαζί της και το πρώτο expansion του παιχνιδιού, το Rise of Zilart, ενώ η Ευρωπαϊκή έκδοση, που κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 2004, είχε και τα δύο expansion, δηλαδή το Rise of Zilart και το Chains of Promathia.

Τον Απρίλιο του 2006 κυκλοφόρησε και το τρίτο expansion του παιχνιδιού, το Treasures of Aht Urhgan, ενώ το παιχνίδι και με τα τρία Expansions κυκλοφόρησε και για XBOX360.

O κόσμος του παιχνιδιού είναι η Vana’diel και αποτελείται από τέσσερις βασικές πόλεις. Μία ακόμα περιοχή μπήκε στο παιχνίδι, με το τελευταίο expansion του. Ακόμα ο κόσμος αυτός κατοικείται από διαφορετικές φυλές και ανάλογα με τη φυλή που θα διαλέξεις ξεκινάει και το παιχνίδι.

Το σύστημα μάχης του βασίζεται στο κλασικό Job System, το οποίο έχουμε δει σε πολλά, ως τώρα, Final Fantasy. Πολλές κλασικές κλάσεις υπάρχουν και εδώ, όπως ο Black Mage, White Mage και Dragoon, ενώ πολλά ακόμα κλασικά στοιχεία της σειράς, όπως τα Chocobos και τα Moogles, εμφανίζονται.

Final Fantasy XI (EU PC – 24 Μαρτίου 2004)

Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Final Fantasy XII

To Final Fantasy XII έχει κυκλοφορήσει, ως τώρα, μόνο στην Ιαπωνία στις 16 Απριλίου του 2006. Μία demo έκδοση του παιχνιδιού ήταν διαθέσιμη στο Dragon Quest VIII της Αμερικής, η οποία μας παρουσίαζε το Battle System του, που είναι και η σημαντικότερη αλλαγή, τόσο για τα δεδομένα της σειράς, όσο και για τα δεδομένα του χώρου των RPGs.

Το τελευταίο και πιο επικό μέρος της σειράς για το Playstation 2 κυκλοφόρησε στα τέλη του έτους 2006 στην Αμερική, συγκεκριμένα στις 31 του Οκτώβρη. Μαζί με το κανονικό, την ίδια μέρα διατέθηκε, για όσους το προπαρήγγειλαν μέσω του Internet, και μία συλλεκτική έκδοση του παιχνιδιού, σε μεταλλική θήκη με ένα επιπλέον DVD. Το DVD αυτό περιείχε συνεντεύξεις των δημιουργών του παιχνιδιού, μία ιστορική αναδρομή στη σειρά, artwork και άλλο σχετικό με τη σειρά υλικό. Με μία ακαθόριστη, ακόμα, ημερομηνία για την ευρωπαϊκή κυκλοφορία, το Final Fantasy XII κατάφερε να προκαλέσει, με τη διαφορετικότητα του, και στον υπόλοιπο, δυτικό, κόσμο, πέρα από την Ιαπωνία. Παίρνοντας διθυραμβικές κριτικές από τον «επίσημο» τύπο και ποικίλες από τους παίχτες, το ΧΙΙ κατάφερε πραγματικά να προκαλέσει σάλο με όλα τα καινούρια του στοιχεία και τις καινοτομίες του, σπάζοντας όλα τα φράγματα και τις δομές των ως τότε ιαπωνικών RPGs.

Τοποθετημένο σε έναν επικό κόσμο, τον κόσμο της Ivalice που είδαμε πολλές φορές σε παλαιότερα spin offs των Final Fantasy Tactics (στα δύο Tactics), η προσέγγιση του σεναρίου του φαντάζει πολύ διαφορετική από την πρώτη κιόλας στιγμή, κάτι που δεν αργεί να επιβεβαιωθεί στα μάτια του παίχτη. Ο βασικός σεναριακός κορμός περιστρέφεται γύρω από τα γεγονότα που εκτυλίσσονται μεταξύ δύο μεγάλων βασιλείων, της Dalmasca και της Empire. Ο πόλεμος μεταξύ των δύο αυτών που έγινε δύο χρόνια πριν την χρονική περίοδο, που εντάσσονται τα βασικά γεγονότα του παιχνιδιού, καθορίζουν την ψυχοσύνθεση όλων των πρωταγωνιστών, καθώς και την πλήρη εικόνα που έχει ο κόσμος. Οι πολιτικές ίντριγκες και εξελίξεις, τα πολλά ονόματα βασιλείων και αρχόντων κάνουν την εμφάνιση τους, δίνοντας έναν πολύ ώριμο χαρακτήρα στο σενάριο και στην εξέλιξη του.

Οι πρωταγωνιστές, σε αντίθεση με όλα τα προηγούμενα Final Fantasy, δεν αποτελούν τη μοναδική ελπίδα που έχει ο κόσμος, αλλά αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι όλων αυτών των πολιτικών εξελίξεων. Ο καθένας, έχοντας τους λόγους του, βρίσκεται μέσα σε αυτήν την ομάδα, που ελέγχεις εσύ, με διαφορετικούς σκοπούς και έχοντας διαφορετικά κίνητρα. Οι πράξεις τους εντάσσονται μέσα σε αυτήν την τεράστια αλληλουχία γεγονότων που όλα μαζί θα οδηγήσουν στο τελικό αποτέλεσμα και αυτό δίνει πιο πολύ ένα αφηγηματικό χαρακτήρα στην εξέλιξη του σεναρίου, παρά μία ζωντανή τραγωδία, στην οποία ο κόσμος βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στα χέρια των ηρώων. Αυτό έχει, με τη σειρά του, και το ανάλογο αντίκτυπο στην ανάπτυξη χαρακτήρων. Έχοντας έναν, κατά μία έννοια, δευτερεύοντα ρόλο στην ιστορία, η θέση τους και ο εσωτερικός τους πλούτος, δεν είναι η βάση του σεναρίου. Στη Η θέση τους μέσα στον κόσμο και στα κίνητρα των πράξεων τους δίνεται, εν τούτοις, ιδιαίτερη βάση, κάτι που είναι υπεραρκετό για τη διαφορετική αυτή προσέγγιση του παιχνιδιού.

Όντας ιδιαίτερο επικό και ώριμο, το τελευταίο συμπέρασμα για το σενάριο και την εξέλιξη του, κάποιος θα περίμενε κάτι ανάλογο και στους υπόλοιπους τομείς του παιχνιδιού. Η σειρά γνωρίζει μία ιδιαίτερη φρεσκάδα με αυτήν την τόσο διαφορετική προσέγγιση, κάτι που γίνεται και μέσω του πλήρως ανατρεπτικού και καινοτόμου στησίματος του gameplay του και των δομών που αυτό ακολουθεί.

Η αναπαράσταση του κόσμου γίνεται με πλήρη κλίμακα, με πραγματικά μεγέθη, σε αντίθεση με όλους τους παλαιότερους τίτλους της σειράς. Οι αποστάσεις, πλέον, δεν είναι μικρές αλλά τεράστιες και αχανείς, προσδίδοντας το χαρακτήρα του ταξιδιού στις διάφορες περιπλανήσεις μέσα στον κόσμο. Το ίδιο, φυσικά, δεν ισχύει μόνο για τις περιοχές που επισκέπτεσαι, αλλά και για τις πόλεις. Πάρα πολλά μοντέλα ανθρώπων και όλων των άλλων φυλών της Ivalice κάνουν την εμφάνιση τους, δίνοντας την εικόνα και την αίσθηση ενός πολύ πιο ζωντανού κόσμου, κάτι που αναλογεί και στα τεράστια βασίλεια που επισκέπτεσαι. Η μουσική επένδυση δένει ικανοποιητικά με όλες τις περιοχές και τις πόλεις, καθώς και με τις διάφορες επικές μάχες, συντελώντας, έτσι, στην τέλεια ατμόσφαιρα του τίτλου.

Οι αλλαγές και η αίσθηση φρεσκάδας, όμως, δε φαίνεται να τελειώνει ποτέ. Το σύστημα μάχης αλλάζει ριζικά, κρατώντας ελάχιστες δομές από τα παλαιότερα ιαπωνικά παιχνίδια ρόλων. Θέλοντας να εκμεταλλευτούν τον πλήρους κλίμακας κόσμο και να υιοθετήσουν πολλές δομές από MMO RPGs (Massive Multiplayer Online Role Playing Games), οι δημιουργεί του τίτλου κατήργησαν πλήρως τις τυχαίες μάχες, τις διαφορετικές οθόνες και οτιδήποτε τοποθέτησαν τους εχθρούς στο χώρο και στις ερημιές, στις οποίες και εξελίσσονται οι μάχες. Πλέον η κάθε επίθεση, η κάθε επιλογή μέσα στη μάχη έχει το δικό της χρόνο εκτέλεσης, που διαφέρει από όπλο σε όπλο, από μαγικό σε μαγικό και από ικανότητα σε ικανότητα. Οι στρατηγικές που μπορούν να ακολουθηθούν με ένα σύνολο από 18 είδη όπλων, 3 διαφορετικά σετ πανοπλιών με ξεχωριστά boosts το καθένα και με μία τεράστια ποικιλία μαγικών και ικανοτήτων, δίνουν το κατάλληλο ύφος στο battle system του παιχνιδιού. Επειδή, μάλιστα, η ποσότητα των εχθρών που βρίσκεις και πολεμάς είναι πολύ μεγαλύτερη από τα παλαιότερα παιχνίδια της σειράς, δημιουργήθηκε ένα νέο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, στο οποίο σου δίνεται η δυνατότητα να καθορίσεις, με τη σειρά που εσύ θεωρείς σωστή, την εκτέλεση πολλών εντολών, με μία ανάλογη συνθήκη για την καθεμία. Έτσι μπορείς να βρεθείς στη θέση να δημιουργήσεις την τέλεια στρατηγική, για κάθε περίπτωση φυσικά, μέσω των gambits (όπως λέγονται αυτές οι επιλογές που σου δίνονται για τον καθορισμό του Α.Ι.) και να την βλέπεις να υλοποιείται, εις βάρος των εχθρών, δίχως να χρειάζεται να πιάνεις το χειριστήριο και να επεμβαίνεις στη μάχη.

Φυσικά η ωριμότητα του τίτλου επεκτείνεται και σε άλλους τομείς. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα Final Fantasy, το ΧΙΙ απευθύνεται σε πιο ώριμους και έμπειρους παίχτες. Δε χαρίζεται σε πιθανά λάθη στην εξέλιξη, ούτε στην παραμέληση του εξοπλισμού. Ο τρόπος που παίρνεις χρήματα, επίσης, είναι αρκετά πιο δύσκολος, αφού δεν τα κερδίζεις από τέρατα, αλλά πουλώντας loot που αυτά σου αφήνουν. Ο εξοπλισμός είναι ιδιαίτερα ακριβώς και πολλές φορές θα βρεθείς στη θέση να πουλήσεις τον παλαιότερο σου ή και να μην εξοπλιστείς πλήρως με καινούρια αντικείμενα, λόγω έλλειψης χρημάτων.

Βέβαια το ίδιο το παιχνίδι είναι έτσι στημένο, ώστε με λίγο και σχετικά γρήγορο ψάξιμο να λύνεις πιθανόν προβλήματα με τα χρήματα. Με σωστή διαχείριση του stealing και με ψάξιμο στις πόλεις και αλληλεπίδραση με τους NPCs, τα τυχών αυτά προβλήματα ελαχιστοποιούνται. Φυσικά οι πολλές mob hunts (κυνήγι τεράτων), οι πολλές προαιρετικές περιοχές, τα πάρα πολλά μυστικά bosses και η τεράστια ποικιλία εξοπλισμών προσφέρουν μία μοναδική εμπειρία. Η συνολική διάρκεια του τίτλου ξεπερνά τις 150 ώρες.

Η τελική εντύπωση που μπορεί να αφήσει το Final Fantasy XII είναι ένα πλήρως ολοκληρωμένο παιχνίδι, το οποίο πάσχει από μικρά και πιθανόν ανεπαίσθητα προβλήματα. Οι εκατοντάδες αναφορές, με τη μορφή cameos, σε παλαιότερα επεισόδια της σειράς γεμίζει συγκίνηση κάποιον που έχει ασχοληθεί πάρα πολύ με αυτές. Αυτό που θα μπορούσαμε να ελπίζουμε είναι ένας νέος τίτλος, που θα βασιστεί σε όλα τα στοιχεία του ΧΙΙ. Οι καινοτομίες του και το στυλ του μπορούν να αποτελέσουν ένα ολοκαίνουριο είδος ανατολικών RPGs.

Final Fantasy XII (JP PS2 – 16 Απριλίου 2006)
Final Fantasy XII Collector’s Edition (US PS2 – 31 Οκτωβρίου 2006)
Final Fantasy XII (US PS2 – 31 Οκτωβρίου 2006)
Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Final Fantasy Fabula Nova Crystallis
Φτάνοντας στο τέλος της παρουσίασης των Final Fantasy, έχουμε να κάνουμε με ένα ολοκαίνουριο project που η Square εδώ και καιρό ετοιμάζει. Το Fabula Nova Crystallis αποτελεί έναν καινούριο μύθο, πάνω στον οποίο θα βασίζονται όλα τα επόμενα Final Fantasy που θα φέρουν τον αριθμό XIII. Αυτός ο μύθος θα αποτελέσει κάτι σαν το μύθο με τους κρυστάλλους, που ήταν η βάση του σεναρίου των Final Fantasy I, III, IV, V και θα έχει, πάλι, να κάνει με κρυστάλλους. Αυτή τη φορά δεν έχουμε να κάνουμε με ένα μεσαιωνικό κόσμο, αλλά με έναν πλήρως φουτουριστικό, σαν αυτός που μας παρουσιάστηκε στο Final Fantasy VII και VIII. Το project αυτό, ως τώρα, περιέχει τρία παιχνίδια, το Final Fantasy XIII, το Final Fantasy Versus XIII και το Final Fantasy Agito XIII. Τα πρώτα δύο θα αποτελέσουν παιχνίδια για το Playstation 3, ενώ το Agito θα κυκλοφορήσει για τα κινητά. Η Square-Enix ανακοίνωσε ότι στο μέλλον θα βγουν και άλλα επεισόδια, χωρίς, όμως, να είπε ποια θα είναι αυτά.

Final Fantasy XIII
Το Final Fantasy XIII αποτελεί το πρώτο Final Fantasy που ανακοινώθηκε για την καινούρια κονσόλα της Sony, το Playstation 3. Το παιχνίδι φτιάχνεται εδώ και σχετικά αρκετό καιρό και αρχικά σκόπευε η εταιρία να το βγάλει για το Playstation 2, πριν δει τις δυνατότητες του Playstation 3.

Από το μοναδικό trailer που έχουμε δει αντλούμε και όλες τις πληροφορίες που έχουμε. Το παιχνίδι φαίνεται να έχει πρωταγωνίστρια αυτή τη φορά, η οποία είναι οπλισμένη με ένα σπαθί παρόμοιο με το gunblade του Squall. Ο κόσμος φαίνεται πλήρως φουτουριστικός, ενώ ξέρουμε, από τις ανακοινώσεις της εταιρίας, ότι θα βασίζεται σε ένα μύθο με κρυστάλλους, όπως και τα παλιά παιχνίδια.

Το Battle System του, σύμφωνα με το video που έχει κυκλοφορήσει και με τις ανακοινώσεις της Square-Enix, θα είναι Real-Time, ενώ θα δίνεται χρόνο στον παίχτη να επιλέγει τις εντολές που θα εκτελεστούν. Την εμφάνιση του κάνει το Active Time Battle, που δεν υπήρχε στο X. Από ότι φαίνεται οι μάχες θα εξελίσσονται σε πραγματικό χρόνο, ενώ οι επιθέσεις θα εκτελούνται σε μορφή μικρών cut scenes. Η ίδια η εταιρία δήλωσε ότι θα προσπαθήσει η ποιότητα των σκηνών μάχης να είναι ισάξιας ποιότητας με αυτές του Final Fantasy VII Advent Children, αναφερόμενη, λογικά, τόσο στην ποιότητα των γραφικών, όσο και στην ποιότητα της θεαματικότητας.

Το όνομα της ηρωίδας που εμφανίστηκε στα trailer φημολογείται ότι είναι Lighting, ενώ κλασικά μαγικά εμφανίζονται μέσα στα μενού επιλογών.

Οι πληροφορίες που έχουν ανακοινωθεί λένε, ακόμα, ότι θα υπάρχουν οχήματα, ο έλεγχος των οποίων θα καθορίζεται σε κάποιο σημείο από το motion sensor του control του Playstation 3. Ακόμα το σενάριο του παιχνιδιού είναι ολοκληρωμένο σε πολύ μεγάλο βαθμό, αποδεικνύοντας, έτσι, ότι ετοιμάζετε εδώ και αρκετό καιρό.

Η Square-Enix έκανε αναφορά και για Multi-player δυνατότητες του τίτλου, αλλά το βασικό παιχνίδι θα είναι single player. Σημαντικό είναι, τέλος, να αναφερθεί ότι η εταιρία δήλωσε ότι το DVD είναι πολύ λίγο για το παιχνίδι και αυτός είναι ένας από τους βασικότερους λόγους που επιλέχθηκε το Playstation 3, λόγω του Blu-Ray.

Final Fantasy Versus XIII
Μαζί με το Final Fantasy XIII ανακοινώθηκε και το Final Fantasy Versus XIII, ένα Action RPG, που θα βασίζεται και αυτό στο μύθο του Fabula Nova Crystallis.

Οι πληροφορίες για αυτό το παιχνίδι είναι ακόμα λιγότερες, από ότι αυτές του XIII. Ο Tetsuya Nomura δήλωσε ότι το παιχνίδι θα βασίζεται σε μία σκοτεινή και λυπητερή ιστορία και ότι το όνομα Versus αναφέρεται τόσο στην αγγλική σημασία της λέξης (αρνητικό), όσο και στη λατινική (αλλαγή πορείας). Ο ίδιος, μάλιστα, είπε ότι με το παιχνίδι αυτό θέλει να κάνει κάποια πράγματα που δεν μπορούσε με τα παλιότερα της σειράς.

Η ομάδα που έχει αναλάβει την οπτική πλευρά του παιχνιδιού είναι η ίδια με αυτήν του Final Fantasy VII και Final Fantasy VIII, επομένως καταλαβαίνουμε ότι το παιχνίδι θα έχει σοβαρό ύφος, ενώ το Gameplay του έχει αναλάβει η ομάδα που έφτιαξε τα δύο Kingdom Hearts για το Playstation 2.

Final Fantasy Agito XIII
Το Final Fantasy Agito XIII είναι το τρίτο και τελευταίο, μέχρι τώρα, επεισόδιο του Fabula Nova Crystallis και είναι ένα παιχνίδι για τα κινητά.

Από αυτά που ξέρουμε ως τώρα, το παιχνίδι θα εξελίσσεται μέσα σε ένα σχολείο και θα αποτελείς ένα μαθητή του σχολείου αυτού. Το παιχνίδι θα εκμεταλλεύεται τις online δυνατότητες που προσφέρουν τα κινητά, κάνοντας το έτσι ένα Online RPG.

Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Κοινά στοιχεία

Όντας μία σειρά με δώδεκα συνέχεις, πολλές spin-offs και με κάποιες ταινίες, φυσικό είναι να παρουσιάζονται πολλά κοινά θέματα, ή και στοιχεία στο καθένα από τα μέρη της. Αν και συνέχεια, μεταξύ πολλών παιχνιδιών, βλέπουμε πολλά κοινά σημεία, στα Final Fantasy αυτά έχουν αποκτήσει μία ιδιαίτερη συναισθηματική αξία, αφού αποτελούν, πλέον, τα σήματα κατατεθέν της σειράς, κάνοντας τη μοναδική και ξεχωριστή.

Επειδή, ακριβώς, είναι πάρα πολλά τα κοινά στοιχεία μεταξύ όλων των Final Fantasy, θα προσπαθήσω να κάνω αναφορά στα σημαντικότερα, δίνοντας και μια πιο γενική εικόνα για κάποια άλλα.

1. Αντικείμενα: Πολλά αντικείμενα εμφανίζονται σε διάφορα επεισόδια της σειράς, ενώ άλλα σε όλα τα Final Fantasy. Χαρακτηριστικότερα έχουμε το Potion, το Phoenix Down και το Ether.
2. Μουσικά κομμάτια: Πολλά μουσικά κομμάτια συναντώνται αυτούσια, ή σα remixes, μεταξύ των διαφόρων Final Fantasy. Το χαρακτηριστικότερο είναι το Crystal Theme (Prelude), το Final Fantasy, που το συναντάμε συνήθως στις εισαγωγές, ή στους τερματισμούς, το Fanfare, τη μουσική που ακούγεται μετά από μία επιτυχημένη μάχη και άλλα πολλά.
3. Ονόματα και χαρακτήρες: Συχνά στα Final Fantasy κάνουν την εμφάνιση τους διάφοροι χαρακτήρες, που τις συναντήσαμε και στα παλιότερα. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αποτελούν οι Cid, που εμφανίστηκε στο Final Fantasy II για πρώτη φορά, Wedge και Biggs, που εμφανίζονται σε πολλά Final Fantasy, όπως το VI, VII, IX. Διάφορα άλλα παραδείγματα είναι ο NamingWay, που έκανε την πρώτη του φορά στο IV και μετά στο IX.
4. Αερόπλοια: Σε όλα τα Final Fantasy υπάρχει ένα αερόπλοιο, που λειτουργεί ως μεταφορικό μέσο στο χάρτη του κόσμου. Μάλιστα σε πολλά παιχνίδια της σειράς τα αερόπλοια παίζουν και κάποιο ρόλο στο σενάριο, όπως στο IV και στο IX, ή το X. Ο Cid συνήθως έχει σχέση με αερόπλοια, είτε με το να είναι τεχνικός, είτε πιλότος τους.
5. Τέρατα: Τέρατα όπως τα Goblins, τα Cactuars, τα Tonberry, τα Ahriman, τα Behemoth και πολλά άλλα επανειλημμένα εμφανίζονται στα διάφορα επεισόδια της σειράς.
6. Chocobos, Moogles: Τα Chocobos και τα Moogles αποτελούν πλέον το κλασικότερο στοιχείο των Final Fantasy. Τα Chocobos, με πρώτη εμφάνιση στο Final Fantasy II, αποτελούν ένα γρήγορο μεταφορικό μέσο, ενώ τα Moogles έχουν πάρει διάφορους ρόλους στα πολλά επεισόδια της σειράς.
7. Jobs: Από το πρώτο Final Fantasy έκαναν την εμφάνιση τους κάποιες κλάσεις, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν στα μετέπειτα παιχνίδια της σειράς. Τέτοιες κλάσεις είναι ο Black Mage, η White Mage, ο Fighter, ο Thief. Αργότερα εμφανίστηκαν και πολλές άλλες κλάσεις, αποκτώντας με τη σειρά τους ιδιαίτερη θέση στα κλασικά στοιχεία της σειράς, όπως ο Dragoon.
8. Μαγεία: Ανάλογα με τις κλάσεις μαγείας, υπήρχε και ένα αντίστοιχο είδος μαγείας, ένα ακόμα κλασικό στοιχείο της σειράς. Έτσι οι μαγείες, όπως Black Magic και White Magic θεωρούνται πλέον κλασικές, ενώ έχουν δημιουργηθεί, με τα νέα επεισόδια, και άλλα είδη μαγείας, όπως η Blue, Time και άλλες. Φυσικά όλα αυτά συνεπάγονται και την ύπαρξη κάποιων συγκεκριμένων– ίδιων μαγικών.
9. Αρρώστιες και θεραπείες: Σε κάθε Final Fantasy κάνουν την εμφάνιση τους κάποιες συγκεκριμένες αρρώστιες, ενώ η καθεμία έχει και την ανάλογη θεραπεία της. Συνήθως σε όλα τα Final Fantasy υπάρχουν κάποιες standard αρρώστιες, χωρίς, όμως, να είναι και οι μοναδικές.
10. Μύθος των Crystals: Τα Final Fantasy I, III, IV, V μοιράζονται έναν κοινό μύθο, που θέλει τα τέσσερα στοιχεία του κόσμου (φωτιά, νερό, αέρας, γη) να ελέγχονται από τέσσερις κρυστάλλους. Και στα τέσσερα αυτά παιχνίδια οι κρύσταλλοι χάνουν την ισορροπία τους, οδηγώντας τον κόσμο στην καταστροφή. Αυτόν το μύθο τον συναντάμε και σε κάποια spin-offs.
11. Gilgamesh: Ο Gilgamesh εμφανίζεται σε διάφορα επεισόδια της σειράς, είτε σαν εχθρός, είτε σαν σύμμαχος.
12. Magus Sisters: Κάνοντας την πρώτη τους εμφάνιση στο IV, οι Magus Sisters εμφανίζονται και σε άλλα Final Fantasy, όπως στο VI και στο X.
13. Gogo: Ο Gogo, ένα boss, που σου έδινε μία μυστική κλάση, στο Final Fantasy V αποτελεί χαρακτήρα (μυστικό) του VI.

Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Αναφορές σε άλλα Final Fantasy

Μέσα στα διάφορα Final Fantasy πολλές φορές συναντάμε αναφορές σε προηγούμενα επεισόδια.

Final Fantasy III
• Ένας NPC (none player character) λέγεται Unne, πιθανή αναφορά στον Unne του Final Fantasy I.
Final Fantasy IV
• Rally-ho, φράση των Dwarves, από το Final Fantasy I.

Final Fantasy V
• Στην έκδοση για το Playstation, κατά τη διάρκεια των save εμφανίζονται τα sprites κάποιων χαρακτήρων. Κάποια από αυτά είναι ο Cloud και ο Sephiroth, από το VII.
• Rally-ho, φράση των Dwarves, από το Final Fantasy I.
• To όνομα του βασιλιά Tycoon είναι King Highwind Tycoon. Highwind είναι και το όνομα του Kain από το IV (Kain Highwind).

Final Fantasy VI
• Στην έκδοση για το Playstation, κατά τη διάρκεια των save εμφανίζονται τα sprites κάποιων χαρακτήρων. Κάποια από αυτά είναι ο Squall, του VIII.
• Στην έκδοση του Playstation, ένα από τα skills του Setzer είναι το Highwind, όνομα του Kain από το Final Fantasy IV (Kain Highwind).

Final Fantasy VII
• O Stray του Final Fantasy VI στα ιαπωνικά ονομάζεται Cait Sith, ο οποίος αποτελεί χαρακτήρα του VII.
• Στο θέατρο του Gold Saucer εμφανίζεται μία πριγκίπισσα με το όνομα Rosa, που είναι χαρακτήρας του Final Fantasy IV.
• To τελευταίο limit του Vincent ονομάζεται Chaos, το όνομα του τελικού αρχηγού του Final Fantasy I.
• To αερόπλοιο του παιχνιδιού είναι το Highwind, το όνομα του Kain από το Final Fantasy IV (Kain Highwind).

Final Fantasy VIIΙ
• Ένα όπλο του Irvine Kineas λέγεται Bismark, όνομα ενός Esper του Final Fantasy VI.
• Στην Esthar υπάρχει ένα μαγαζί, που λέγεται «Cloud’s Shop».
• Το σπαθί του Ultima Weapon είναι ίδιο με αυτό του Cloud στο Final Fantasy VII.

Final Fantasy IX
• To όνομα της πρωταγωνίστριας της παράστασης στην αρχή του παιχνιδιού είναι Cornelia, το ίδιο όνομα με την πρώτη πόλη του Final Fantasy I.
• Όταν πάρεις το Excalubur II εμφανίζεται ένα μήνυμα που λέει τα εξής: «To Brother Gil: Bro, I found the sword, like you told me. But there were two. One of ’em had a lame name, something II. It was a dingy, old thing with flashy decorations, something you’d probably like. So I went with Excalipur. I’ll be back after I find the Tin Armor.». Το μήνυμα αυτό αναφέρεται στον Gilgamesh, του Final Fantasy V, ο οποίος, σε μία από τις φορές που τον πολεμάς, είχε ένα σπαθί με το όνομα «Excalipur».
• Το morph, η ειδική κίνηση της Terra στο Final Fantasy VI, στην Ιαπωνία ονομαζόταν Trance, όπως ονομάζονται και τα Limits στο Final Fantasy IX.
• Rally-ho, φράση των Dwarves, από το Final Fantasy I.
• Ένα από τα Active Time Events στο δάσος στην αρχή του παιχνιδιού παρουσιάζει την ορχήστρα του θεάτρου να παίζει το Rufus’s Welcoming March.
• Ένα από τα skills της Freya λεγόταν Reis’s Wind. Reis ήταν χαρακτήρας του Final Fantasy Tactics.
• Ένα από τα όπλα της Freya λέγεται Kain’s Spear (o Kain είναι χαρακτήρας του Final Fantasy IV).
• Ένα skill της Freya λέγεται Dragon’s Crest, αντικείμενο που σου έδινε ο Shinryuu, στο Final Fantasy V, αφού τον νικήσεις.
• Η σκηνή με το Antlion θυμίζει μία αντίστοιχη του Final Fantasy IV.
• Τα Kupo Nuts εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο Final Fantasy VIΙ.
• Στην Lindblum υπάρχει μία πινακίδα που αναφέρεται σε ένα «Polom’s action figure shop». Ο Porom ήταν χαρακτήρας του Final Fantasy IV.
• Στην Lindblum υπάρχει ένας γέρος με το όνομα Locke, ενός χαρακτήρα του Final Fantasy VI.
• Τα Gysahl Pickles προέρχονται από τα Gysahl Greens του VII.
• O Zorn και ο Thorn συνδυάζουν τις επιθέσεις τους, κάνοντας το Meteor Strike, όπως ακριβώς οι Palom και Porom του IV.
• Η ιστορία που διηγούταν ο Ramuch στην Dagger ήταν η ιστορία του Joseph από το Final Fantasy II.
• To Mount Gulug, του Final Fantasy I, εμφανίζεται στο ΙΧ ως Mount Gulg.
• Αυτός που σου δίνει το Excalibur είναι ο Kokuro, από το Final Fantasy IV.
• Οι τέσσερις κρύσταλλοι στο Ipsen’s Castle θυμίζουν τους τέσσερις κρυστάλλους.
• Ο Garland, ο κακός από το Final Fantasy I, εμφανίζεται και στο IX.
• Το κάστρο του Garland ονομάζεται Pandemonium, όπως και η τελική περιοχή του Final Fantasy II.
• Τα τέσσερα fiends (Lich, Marilith, Kraken, Tiamat) εμφανίζονται και στο IX, από το Final Fantasy I.
• Ένα μυστικό τέρας στη βιβλιοθήκη της Alexandria, το Tantarian, αναφέρεται στα βιβλία-εχθρούς του Final Fantasy V.
• O Namingway, χαρακτήρας του Final Fantasy IV που αλλάζει τα ονόματα των χαρακτήρων σου, εμφανίζεται και στο IX, με το ίδιο όνομα και ικανότητα.
• Κάποιες από τις πολλές κάρτες του παιχνιδιού δείχνουν το Bocco, το Chocobo του κεντρικού ήρωα του Final Fantasy V, και το airship του Final Fantasy V.
• To πραγματικό όνομα της Dagger είναι Sarah, πριγκίπισσα τόσο στο Final Fantasy I όσο και στο III. Ακόμα, η μητέρα της ήταν Dagger ονομαζόταν Jane, το οποίο όνομα είχε και η μητέρα της Sarah στο Final Fantasy I.
• Σε ένα μαγαζί όπλων στην Lindblum υπάρχει ένα σπαθί ίδιο με του Cloud. Μάλιστα αν ελέγξεις το σπαθί ο Zidane αναφέρει «I remember a guy with spiky hair who used one of these…». Ο Cloud, του Final Fantasy VII, είχε «spiky hair».
• Στον τερματισμό του παιχνιδιού ο Zidane λέει «No cloud, no squall shall hinder us», όπου Cloud και Squall τα ονόματα των ηρώων των Final Fantasy VII και VIII αντίστοιχα.
• Τα τρία potions που ψάχνει να βρει ο Zidane για να θεραπεύσει τον Cid έχουν επεξήγηση από το βιβλίο της Matoya στο Final Fantasy I.
• Το Doga’s Artifact, ένα αντικείμενο του Final Fantasy IX, αναφέρεται σε ένα χαρακτήρα του Final Fantasy III με το όνομα Dorga.
• Το αντικείμενο Unne’s Mirror αναφέρεται στην Unne του ΙΙΙ. Συγκεκριμένα, τα τελευταία λόγια του Unne στο ΙΙΙ ήταν «the body may perish, but the spirit lives on» τα οποία αποτελούν και τα τελευταία της λόγια στο ΙΙΙ.
• Πηγαίνοντας τα Doga’s Artifact και Unne’s Mirror στο Black Mage Village, θα παιχτεί μία μουσική από το Final Fantasy III.
• Το Rat Tail, από το Final Fantasy I και IV, κάνει την εμφάνιση του.
• Το Magical Fingertip αναφέρεται στον Gogo, χαρακτήρα που εμφανίζεται στα Final Fantasy V και VI.

Final Fantasy X
• Τα όπλα της Lulu είναι κούκλες από Moogles, Cactuars, Onion Knight (Final Fantasy III), Moomba (Final Fantasy VIII) και Cait Sith (Final Fantasy VII).
• O Kimahri έχει ένα όπλο με το όνομα Highwind, όπως είναι το επίθετο του Kain (Final Fantasy IV) και το όνομα, αλλά και σκάφος, του Cid (Final Fantasy VII).
• O Auron έχει ένα όπλο με το όνομα Matoya’s Blade, αναφορά στην Matoya του Final Fantasy I.

Τέτοιες αναφορές μπορούν να παρατηρηθούν και σε spin-offs των Final Fantasy, αφορώντας κυρίως τέρατα, αντικείμενα και χαρακτήρες, χωρίς, όμως, να είναι και τα μοναδικά. Το σημαντικότερο και χαρακτηριστικότερο είναι η εμφάνιση της Aerith και του Cloud στο Final Fantasy Tactics.

Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Final Fantasy the Spirits Within
H πρώτη ταινία, βασιζόμενη στην επιτυχημένη σειρά Final Fantasy, προβλήθηκε στους κινηματογράφους στις 11 Ιουλίου του 2001. Σκηνοθετικά και σεναριακά υποστηρίχθηκε από τον δημιουργό της σειράς, Hironobu Sakaguchi και η διάρκεια της ήταν 106 λεπτά. Η ιδιαιτερότητα της, που την ξεχώριζε από όλες τις υπόλοιπες ταινίες ήταν το γεγονός ότι ήταν πλήρως CGI, χωρίς καμία απολύτως συμμετοχή αληθινών ηθοποιών στη δράση. Οι κριτικές που απέσπασε για αυτό το λόγο ήταν ανάμεικτες και το τελικό αποτέλεσμα αρκετά καλό, αν και όχι τέλειο. Σίγουρα έθεσε νέα standards στα CGI του κινηματογράφου.

Την ανάπτυξη της ταινίας ανέλαβε η Square Pictures. Πέρα από το Spirits Within, κατάφερε να κάνει ακόμα ένα project, το Last Flight of Osiris, του Animatrix και αυτό οφείλεται στην τεράστια οικονομική ζημία (της τάξης των 124 εκατομμυρίων δολαρίων) του Spirits Within. Μετά το Last Flight of Osiris έκλεισε, βάζοντας τέλος στις κινηματογραφικές προσπάθειες της Square Soft (η Square της Αμερικής). Μάλιστα η τεράστια αποτυχία του Spirits Within ήταν μία από τις σημαντικότερες αιτίες, που οδήγησαν στην ένωση της εταιρίας με την Enix, σε προσπάθεια αναστήλωσης.

Οι κριτικές που πήρε από τους ειδικούς ήταν αρκετά αρνητικές, κυρίως λόγω της CGI «φύσης» της, ενώ δεν κατάφερε να κερδίσει το κοινό για ποικίλους λόγους. Κυριότερος ήταν η μικρή σχέση της με τα παιχνίδια, έχοντας ελάχιστα, αν όχι μόνο ένα, κοινό με αυτά. Το σενάριο της θύμιζε, βέβαια, αρκετά αυτό του Final Fantasy VII, όσον αφορά τη φύση του κόσμου, πέρα από αυτό, όμως, θύμιζε πιο πολύ ένα κλασικό σενάριο, βγαλμένο από anime. Η αλήθεια είναι ότι η ταινία προσέλκυσε περισσότερο τους φίλους των anime, παρά το κλασικό κοινό.

Το σενάριο αναφέρεται σε ένα φουτουριστικό μέλλον, στο οποίο ο κόσμος έχει φτάσει κοντά στην καταστροφή, εξαιτίας κάποια φυλής εξωγήινων πλασμάτων, των Phantoms. Οι άνθρωποι ζουν σε ειδικές πόλεις, προστατευόμενες από ασπίδες, για να μη δέχονται τις επιθέσεις των Phantoms. Η Aki Ross, πρωταγωνίστρια της ταινίας και ο Cid, με τη μελέτη τους, προσπαθούν να βρουν έναν τρόπο εξόντωσης των παραπάνω εχθρών, χωρίς, όμως, να προξενήσουν και άλλα προβλήματα στην, ήδη, ταλαιπωρημένη Γη. Παρ΄ όλες τις προσπάθειες και θεωρίες τους, ο στρατός προσπαθεί με τη βία και με τα όπλα να καταστρέψει τον εχθρό της ανθρωπότητας, περιορίζοντας και εμποδίζοντας την Aki Ross και τον Cid.

To μόνο κοινό σημείο με τα παιχνίδια είναι η παρουσία του Cid, ενός χαρακτήρα που κάνει την εμφάνιση του σε όλα τα Final Fantasy, μετά το ΙΙ, καθώς και η θεωρία αυτού για τον κόσμο, που είναι παρόμοια με αυτήν του Bughenhagen στο Final Fantasy VII.

Final Fantasy the Spirits Within (DVD – 11 Ιουλίου του 2001)

Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Final Fantasy VII Advent Children

Πέντε χρόνια μετά την κυκλοφορία του πιο επιτυχημένου Final Fantasy, και ενός από τα πιο επιτυχημένα παιχνίδια στην ιστορία των videogames, η Squaresoft ανακοινώνει την ανάπτυξη μιας ταινίας που θα βασίζεται στο σύμπαν του Final Fantasy VII. Η είδηση έπεσε σα βόμβα σε όλους τους οπαδούς της σειράς και αμέσως δημιουργήθηκε μία μεγάλη ταραχή και ανυπομονησία για την επερχόμενη συνέχεια ενός θρύλου. Το πρώτο trailer που εξέδωσε η Square είχε διάρκεια μόλις ενός λεπτού, όμως ήταν αρκετό για να μείνουμε όλοι με ανοιχτό το στόμα και να αρχίσουμε τις εικασίες.
Aυτό που έκανε αμέσως ιδιαίτερη εντύπωση ήταν τα εκπληκτικής ποιότητας γραφικά του. Ενώ με την πρώτη ματιά μέναμε άφωνοι από το καταπληκτικό μοντέλο του Cloud, που το βλέπαμε να περπατάει μέσα στην εκκλησία που έβρισκες την Aerith, με το τέλος του trailer όλοι μείναμε ακίνητοι, ανήμποροι να αρθρώσουμε λέξη! Αυτό που όλοι μα όλοι θέλαμε να δούμε ήταν ζωντανό, μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας. Ο Sephiroth, μέσα στις φλόγες, να σηκώνει το κεφάλι και να φεύγει. Από εκείνη τη στιγμή οι φήμες για μία πιθανή αναγέννηση του Sephiroth άρχισαν να κυκλοφορούν.
Τα χρόνια περνούσαν και οι πληροφορίες που μας ερχόταν για το Advent Children ήταν λίγες και λιτές. Δεν ξέραμε τίποτα για το σενάριο, δεν ξέραμε μία ακριβή ημερομηνία κυκλοφορίας, δεν ξέραμε ακριβώς πόση ώρα θα είναι η ταινία και το χειρότερο, δεν ξέραμε τι θα δούμε, ποιοι από τους χαρακτήρες θα εμφανιστούν. Ήρθαν δύο ακόμα trailer τα οποία μας αποκάλυψαν πολλές καινούριες σκηνές. Η εκκλησία, μία από τις πιο αγαπημένες περιοχές στο παιχνίδι, η Forgotten Capital, η Midgar, όλες αυτές οι περιοχές θα ήταν μέσα στην ταινία. Η ανυπομονησία είχε φτάσει στο κατακόρυφο, μέχρι που ήρθε το τελευταίο trailer και μας ταρακούνησε για τα καλά.

Επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας της ταινίας ήταν οι 13 Σεπτεμβρίου 2005, μία ημερομηνία που πολλοί περιμέναμε πάρα πολύ καιρό. Βλέποντας την ταινία μια φορά σου έμενε ένα κενό, μία απογοήτευση και αυτό γιατί τέλειωσε. Βλέπουμε και ξαναβλέπουμε την ταινία για να την απολαύσουμε και όμως θέλουμε όλο και περισσότερο. Το τελικό αποτέλεσμα ξεπέρασε κάθε πιθανή προσδοκία και όλοι οι fans του παιχνιδιού έμειναν πλήρως ικανοποιημένοι από το θαυμάσιο αποτέλεσμα. Όλα τα γνωστά πρόσωπα από το Final Fantasy VII έκαναν την επίσκεψη τους και μας χάρισαν και πάλι αξέχαστες στιγμές. Η συγκίνηση που θα νιώσει όποιος έχει παίξει το παιχνίδι μετά από το Advent Children δεν περιγράφεται. Κλασικές μουσικές, συντεθειμένες από τον Nobuo Uemastu, γνώριμα μέρη, γνωστά και αγαπημένα πρόσωπα, όλα αυτά κάνουν την εμφάνιση τους για να μας προσφέρουν εκατό λεπτά απόλαυσης και συγκίνησης.

Περίληψη Σεναρίου
Καλό θα ήταν, όμως, να γίνει μία εισαγωγή στο σενάριο της, έτσι ώστε να δημιουργηθεί μία γενική εικόνα για το τι πρόκειται. Η ιστορία ξεκινάει με την Tifa (μία από τους εννιά ήρωες του Final Fantasy VII) να πλένει πιάτα σε ένα bar, γνωστό από το παιχνίδι ως “Seventh Heaven Bar”. Το τηλέφωνο χτυπάει και καταλαβαίνεις ότι είναι ένας παλιός γνωστός της, που της ζητάει κάτι.

Ο κόσμος ξέφυγε από την απειλή ενός πάρα πολύ δυνατού άνδρα, του Sephiroth, ο οποίος, θέλοντας να αποκτήσει τεράστια δύναμη, για να καταφέρει να κυριαρχήσει τον κόσμο, έφτασε σε σημείο να προκαλέσει μία τεράστια καταστροφή. Δύο χρόνια έχουν περάσει από τα τραγικά αυτά γεγονότα και ο κόσμος προσπαθεί να επιβιώσει, παρόλα τα τραύματα που άφησαν οι ενέργειες του Sephiroth στον πλανήτη. Αν και, φαινομενικά, όλα πηγαίνουν καλά, μία ασθένεια έχει εμφανιστεί, το Star Scar Syndrome (Geostigma). Πολλοί άνθρωποι πάσχουν από αυτό, κυρίως παιδιά.
Ο Cloud (πρωταγωνιστής του Final Fantasy VII) δέχεται ένα μήνυμα στο κινητό του από την Tifa, η οποία τον ειδοποιεί για το τηλεφώνημα που δέχτηκε το πρωί. Του λέει ότι ο Reno, ένα μιας οργάνωσης, με το όνομα “Turks”, που εναντιώθηκε πολλές φορές στο παρελθόν τον Cloud και τους φίλους του, ζήτησε να συναντηθούν. Ο Cloud, χωρίς να χάσει στιγμή, παίρνει το δρόμο για το μέρος της συνάντησης. Ξαφνικά, όμως, δέχεται την επίθεση από δύο άνδρες με ασημί μαλλιά, με τα ονόματα Loz και Yazoo. Μετά από μία μάχη, που βρήκε τον Cloud εντελώς απροετοίμαστο, οι δύο άνδρες φεύγουν, αφήνοντας τον μόνο του.

Στο περιστατικό αυτό, ο Loz και ο Yazoo μιλούν για μία “Mother”, ενώ ένας τρίτος άνδρας με ασημί μαλλιά μιλάει στο κινητό του με κάποιον και ζητάει το “Boss”. Αυτά τα μυστήρια θα απαντηθούν μέσα στην ταινία, δίνοντας της ένα σχετικό βάθος και προκαλούν το ενδιαφέρον όλων όσων την βλέπουν.

Κοινά στοιχεία με το παιχνίδι
Μπορεί να συνοδεύει το Final Fantasy VII Advent Children ένα σενάριο, το οποίο αποκτάει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, εξαιτίας του συσχετισμού του με το Final Fantasy VII, παρόλα αυτά, δεν είναι αυτό που σου προκαλεί τόσο έντονα το ενδιαφέρον, όσο οι καταπληκτικές μάχες που έχει. Βλέποντας το πολλές φορές, ούτε μία στιγμή δεν ήθελα να προσπεράσω μία μάχη. Είναι όλες τόσο τέλεια σχεδιασμένες, με απίστευτη χορογραφία και πάρα πολύ προσεκτικές κινήσεις. Οι μάχες, όμως, δεν είναι το μοναδικό στοιχείο που δίνουν τόσο μεγάλη αξία στην ταινία. Αυτό που τη μετατρέπει από μία απλή ταινία δράσης σε μία καταπληκτική ταινία είναι οι πάρα πολλές αναφορές στο παιχνίδι, αναφορές που θα σου προκαλέσουν απίστευτη συγκίνηση. Βλέπουμε πολλά γνωστά πρόσωπα και περιοχές που μας φέρνουν εικόνες από το πρωτότυπο και μας κάνουν να θέλουμε να ασχοληθούμε για μία ακόμα φορά μαζί του. Παρακάτω αναφέρονται όλοι οι ήρωες που εμφανίζονται στην ταινία, καθώς και πολλές μουσικές και πολλά άλλα χαρακτηριστικά, που τα συναντάμε στο παιχνίδι.

Χαρακτήρες από τα παλιά
• Cloud Strife
• Tifa Lockheart
• Aerith Gainsborough
• Barret Wallas
• Red XIII
• Cait Sith
• Yuffie Kisaragi
• Vincent Valentine
• Cid Highwind
• Rufus
• Reno
• Rude
• Elena
• Reeve
• Marlene
• Zack

Καινούριοι χαρακτήρες
• Kadaj
• Loz
• Yazoo
• Denzel

Περιοχές από το Final Fantasy VII
• Seventh Heaven Bar
• Midgar
• Forgotten Capital (Coral Valley)
• Εκκλησία στα slums(εκεί που έβρισκες την Aerith για πρώτη φορά)
• Northern Crater
• Shinra Building
• Μουσικές από το παιχνίδι
– Opening – Bombing Mission
• Tifa ’s Theme
• Fighting (Battle Theme)
• Fanfare (Victory Theme)
• Turks’ Theme
• Inside Shinra Tower
• J-E-N-O-V-A
• Aerith ’s Theme
• One-Winged Angel
• Boss Theme

Πολύ πιθανόν να υπάρχουν και άλλες μουσικές από το παιχνίδι, που δεν εντόπισα. Τα remixes που έγιναν είναι τρομερά και πραγματικά αξίζει ένα συγχαρητήρια στον Nobuo Uemastu για τα αριστουργήματα του.

Άλλα στοιχεία που μας θυμίζουν το παιχνίδι
– Όλοι οι ήρωες έχουν κάτι που τους χαρακτηρίζει, όπως και στα παιχνίδια. Ο Cid τρίβει τη μύτη του, ο Vincent κάθεται συνέχεια με σταυρωμένα τα χέρια, η Yuffie αναγουλιάζει από το ύψος, ο Barret, όταν πυροβολεί, κρατάει με το αριστερό του χέρι το δεξί. Ένα ακόμα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Cloud χειρίζεται τη μηχανή του (Fenrir). Μας θυμίζει τη σκηνή που έφευγαν όλοι οι ήρωες από το Shinra Building στο παιχνίδι.
– Στην αρχή δείχνει μία σκηνή με τους ήρωες να πολεμάνε τον Sephiroth στο τέλος του παιχνιδιού (στο σημείο που πολεμούσαν τον Safer Sephiroth) με την εμφάνιση που είχαν τότε ολόιδια.
– Η ταινία ξεκινάει έτσι ακριβώς όπως τέλειωνε το Final Fantasy VII, δηλαδή δείχνοντας το Red XIII να τρέχει με τα παιδιά του, να ανεβαίνει σε ένα βουνό και να βλέπει τη Midgar.
– Όταν ο Cloud πηγαίνει να βρει τον Reno, περνάει από μία πινακίδα που δείχνει τις κατευθύνσεις για την Midgar, το Chocobo Ranch και το Kalm.
– Το αεροπλάνο του Cid, τη Sierra.
– Όταν ο Cloud νικάει τον Sephiroth και ο Kadaj ενώνεται με το lifestream, ο Cloud μένει έτσι ακριβώς όπως έμενε στο Final Fantasy VII, όταν σκοτώνει τον Sephiroth (η κάμερα σηκώνεται ψηλά και ο Cloud μένει ακίνητος, με κλειστά τα μάτια και το κεφάλι στραμμένο στον ουρανό).
– Η επίθεση που δέχεται το Shinra Building από το Emerald Weapon και χτυπάει τον Rufus.
– Η σκηνή με το Lifestream, που καταστρέφει το Meteor.
– Η σκηνή που η Aerith προσεύχεται.
– Η σκηνή με το White Materia, που πέφτει μέσα στο νερό.
– Η σκηνή που το Sister Ray συγκεντρώνει Mako από τα Reactors, στην Midgar, για να χτυπήσει το Emerald Weapon και το Barrier στο Northern Crater.
– Το σήμα της Shinra.
– Η πινακίδα, στην πρώτη σκηνή στη Midgar, που διαφημίζει την ταινία “Loveless” από το Final Fantasy VII.
– H σκηνή με το Meteor να πλησιάζει τον πλανήτη.
– Η σκηνή που ο Sephiroth βγάζει το σιδερένιο άγαλμα ενός αγγέλου, που κάλυπτε την Jenova.Αμέσως μετά εστιάζει η κάμερα στην Jenova, όπως ακριβώς γίνεται και στο παιχνίδι.
– Η σκηνή, που ο Sephiroth βρίσκεται ανάμεσα στις φωτιές, ενώ έκαψε το Nibleheim.
– Η σκηνή που ο Cloud αφήνει την Aerith να βυθιστεί στα νερά του Forgotten Capital.
– Bahamut.
– Η καραμπίνα του Rufus.
– Το σπαθί του Zack, που ο Cloud το αφήνει καρφωμένο στο σημείο που πέθανε.
– Οι διάφορες αναμνήσεις του Cloud από την Aerith και τον Zack.
– Τα λουλούδια στην εκκλησία της Aerith.
– Η μάχη στις μηχανές., που μας θυμίζει τη μάχη με τις μηχανές στο Final Fantasy VII, αφού φύγεις από το Shinra Building.
– Materia.
– Limit Breaks:
– Cloud: Braver, Blade Beam, OmniSlash, Climhazard
– Barret: Mind Blow
– Tifa: Somersault, Meteor drive
– Cid: Jump
Final Fantasy VII Advent Children Ultimate Edition
Final Fantasy VII Advent Children (DVD – 14 Σεπτεμβρίου 2004)

Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Final Fantasy VII Last Order
To Last Order αποτέλεσε μία μεγάλη έκπληξη για τους fans του Final Fantasy VII. Πρόκειται για ένα Anime, διάρκειας 20 λεπτών, το οποίο μας διηγείται με λεπτομέρεια τα πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν στο Nibelheim, τα οποία αποτελούν και το μεγαλύτερο μυστήριο στην πλοκή του Final Fantasy VII. Συγκεκριμένα αποτελείται από flashbacks, δείχνοντας μας από τη μία τα γεγονότα του Nibelheim, πριν από πέντε χρόνια (από τη χρονιά που εξελίσσεται το παιχνίδι) και τη φυγή του Cloud και του Zack, που τους κυνηγάνε οι στρατιώτες της Shinra.

Κυκλοφόρησε μαζί με την έκδοση του Final Fantasy VII Advent Children και παρουσιάστηκε σαν video του Crisis Core Final Fantasy VII από την Square. Αν και ήταν μία πολύ καλή προσπάθεια, και μάλιστα ιδιαίτερα ευχάριστο το αποτέλεσμα, υπήρξαν αρκετές αλλαγές, από τα γεγονότα του παιχνιδιού, προκαλώντας, έτσι, κάποιες αντιδράσεις. Οι περισσότερες διαφορές έχουν να κάνουν με το σημείο που ο Sephiroth ελευθερώνει τη μητέρα του Jenova και πολεμάει διαδοχικά τον Zack και τον Cloud. Ο τρόπος με τον οποίον παρουσιάστηκαν τα πράγματα, αλλά και οι σκηνές δράσης ήταν διαφορετικές από αυτές του παιχνιδιού, αν και το τελικό νόημα παραμένει το ίδιο. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν ότι στο Last Order ο Sephiroth πηδάει μόνος του στο Mako, ενώ στο παιχνίδι ο Cloud τον χτυπάει, πετώντας τον μέσα.

Picture 1
Picture 2
Picture 3
Picture 4
Picture 5

Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Final Fantasy Legend of the Crystals
Όντας το πρώτο anime της σειράς, το Final Fantasy Legend of the Crystals εμφανίστηκε στην Ιαπωνία το 1994, ενώ στην Αμερική κυκλοφόρησε το 1997-1998. Σε αντίθεση με τα μεταγενέστερα project της σειράς για ταινίες, ή anime (μέχρι το Final Fantasy VII Advent Children), το Legend of the Crystals αποτελεί sequel του Final Fantasy V.

Τα γεγονότα του παίρνουν μέρος στον ίδιο ακριβώς κόσμο με αυτόν του παιχνιδιού, με τη διαφορά ότι χρονικά εντάσσεται διακόσια χρόνια μετά το τέλος του Final Fantasy V. Οι χαρακτήρες του παιχνιδιού αποτελούν, πλέον, τους μεγάλους ήρωες, που έσωσαν κάποτε τον κόσμο, ενώ ένας από τους δύο πρωταγωνιστές, ο Linaly, είναι απόγονος του Butz (Bartz στην ιαπωνική έκδοση).

Αποτελείται από τέσσερα επεισόδια, στα οποία οι ήρωες ανακαλύπτουν τις δυνάμεις τους και ξεκινούν ένα ταξίδι για να πολεμήσουν τον καινούριο κακό, που απειλεί ξανά τον κόσμο.

Final Fantasy Legend of the Crystals Vol. 1
Final Fantasy Legend of the Crystals Vol. 2


Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Final Fantasy Unlimited
To δεύτερο anime βασιζόμενο στη σειρά Final Fantasy είναι το Final Fantasy Unlimited. Εμφανίστηκε τον Οκτώβριο του 2001 στην Ιαπωνία και προοριζόταν για μία σειρά 52 επεισοδίων (2 σεζόν), επειδή, όμως, η αποδοχή από το κοινό ήταν πολύ μικρή, μειώθηκε σε μία σεζόν διάρκεια (25 επεισόδια).

Αν και δε συνδέεται σεναριακά με κάποιο από τα παιχνίδια, όπως το Legend of the Crystals, ή το Last Order, αργότερα, φέρει κάποια κοινά χαρακτηριστικά με αυτά, όπως τα Chocobos, τα Moogles, τα Cactuars, τα Summons, το Ghost Train (που μας θυμίζει το αντίστοιχο τρένο του Final Fantasy VI), τα αερόπλοια, που κάνουν την εμφάνιση τους σε όλα τα Final Fantasy, αλλά και ο Cid, ο κατασκευαστής των αερόπλοιων. Τέλος, κάποια μουσικά κομμάτια είναι παρμένα από τα παιχνίδια.

Το σενάριο έχει να κάνει με έναν παράξενο κόσμο, στον οποίο χάθηκαν οι γονείς των δύο πρωταγωνιστών. Στο ταξίδι τους για να βρουν τους γονείς τους συναντάνε διάφορα άτομα και έτσι όλοι μαζί συνεχίζουν την εξερεύνηση,

Αργότερα γίνεται γνωστό στους πρωταγωνιστές ότι ο κόσμος αυτός, με το όνομα Wonderland, αποτελεί απομεινάρια διαφορετικών κόσμων, που καταστράφηκαν και από τον κακό του anime, τον Chaos (θυμίζοντας μας και τον κακό του Final Fantasy I).

Η σειρά χωρίζεται σε 7 διαφορετικά volumes, ενώ έχει κυκλοφορήσει και ένα manga, καθώς και το soundtrack του.

Final Fantasy Unlimited Logo

Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Lost Projects
Όπως πολλές μεγάλες σειρές, που κυκλοφόρησαν τα επεισόδια τους σε διαφορετικές κονσόλες, έτσι και η σειρά Final Fantasy έχει κάποια χαμένα επεισόδια στην ιστορία της. Συγκεκριμένα αυτά είναι τρία, το πρώτο έχει να κάνει με το αρχικό Final Fantasy IV, που ακυρώθηκε, το δεύτερο με πειράματα της Square Co. Ltd πάνω στο Nintendo 64, ώστε να δει αν ήταν ικανό για το επόμενο επεισόδιο της σειράς, το Final Fantasy VII, ενώ το τρίτο ήταν μία προσπάθεια μεταφοράς του Final Fantasy III στο WonderSwan Color.

Final Fantasy IV
Έχοντας γνωρίσει τεράστια επιτυχία η σειρά μέχρι το 1990, με δύο επεισόδια στην τρία επεισόδια να έχουν κυκλοφορήσει στην Ιαπωνία και μία επανέκδοση του Ι για την Αμερική, η Square αποφάσισε να δουλέψει πάνω σε δύο καινούριους τίτλους και όχι σε έναν, όπως παλιότερα. Ο πρώτος ονομαζόταν Final Fantasy IV και θα έκανε την εμφάνιση του στο Famicom, ενώ το Final Fantasy V, o δεύτερος, στο Super Famicom. Αν και το project Final Fantasy IV φάνηκε να προχωράει, για οικονομικούς λόγους αφέθηκε και το Final Fantasy V, που ήταν να βγει στο Super Famicom, μετονομάστηκε στο Final Fantasy IV που γνωρίζουμε εμείς σήμερα.

Σε ένα περιοδικό στην Ιαπωνία έγινε ένα preview στο αρχικό Final Fantasy IV, παραθέτοντας κάποιες πληροφορίες για αυτό, αλλά και μία εικόνα, την αυθεντικότητα της οποίας αρνείται η Square. Το περιοδικό ανέφερε ότι την εμφάνιση του θα έκανε ξανά το Job System, με πολλές καινούριες κλάσεις, όπως «Magician, Priest, Cook και Carpenter». Η εικόνα που παρέθετε το περιοδικό φαίνεται παρακάτω.

Final Fantasy IV – Famicom

Κείμενο στο menu διαλόγου: «There is an airship shop in this town. An array of surviving airships from the past are there.»

Όχι απλώς η Square αρνείται την αυθεντικότητα της παραπάνω εικόνας, αλλά αναφέρει ότι δεν ήταν ούτε καν στα αρχικά της σχέδια να έχει διαθέσιμα για πώληση αερόπλοια μέσα στο παιχνίδι. Υποστηρίζει ότι η παραπάνω εικόνα είναι ψεύτικη, ή δοκιμαστική, μια που συνηθίζει να φτιάχνει τέτοιες εικόνες, σαν πρώιμες εκδόσεις των παιχνιδιών της. Ακόμα υπάρχει και η εκδοχή η εικόνα αυτή να είναι κατασκευασμένη από τρίτους, ίσως και από το περιοδικό που την εξέδωσε.

Final Fantasy 64
Στο διάστημα μεταξύ Final Fantasy VI και VII την εμφάνιση τους έκαναν, σε ένα περιοδικό, κάποιες εικόνες και ένα μικρό άρθρο, αναφερόμενα, όλα αυτά, σε μία επερχόμενη Final Fantasy εμπειρία στο Nintendo 64. Το πρώτο περιοδικό, που μίλησε για αυτό το project ήταν το Diehard GameFan Magazine, το οποίο, όμως, ακολούθησαν και πολλά άλλα περιοδικά του Αμερικάνικου τύπου, όπως και το Nintendo Power.

Στις εικόνες που παρατέθηκαν παρατηρούμε τους Locke, Terra και Shadow, τρεις από τους δεκατέσσερις χαρακτήρες του Final Fantasy VI, να πολεμάνε ένα τέρας, επίσης παρμένο από το προαναφερθέν παιχνίδι, χρησιμοποιώντας διάφορες φυσικές επιθέσεις, μαγικά, καθώς και Espers (το Bahamut).

Ο τύπος έκανε αναφορά για το επερχόμενο Final Fantasy VII για το Nintendo 64, όμως η ίδια η Square, αργότερα, βλέποντας τις πολλές φήμες που είχαν δημιουργηθεί, ξεκαθάρισε την κατάσταση, και συγκεκριμένα ο Hironobu Sakaguchi, σε συνέντευξη του, είπε ότι το demo αυτό δεν ήταν τίποτε παραπάνω από ένα πείραμα, για να δουν αν θα μπορούσε το επόμενο Final Fantasy να βγει στην κονσόλα της Nintendo. Στην ίδια του συνέντευξη, μάλιστα, ανέφερε και τους λόγους για τους οποίους επιλέχθηκε το CD και το Playstation.

Οι φήμες, ακόμα, λένε ότι το demo αυτό ήταν πλήρως playable, δίνοντας διάφορες εντολές με mouse, σχηματίζοντας σχήματα στην οθόνη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν πρόκειται για κάποιο υπαρκτό παιχνίδι, αλλά μόνο για ένα πείραμα.

Εικόνες από το Final Fantasy 64 (γνωστό και ως Final Fantasy SGI demo) παραθέτονται παρακάτω.

Picture 1
Picture 2
Picture 3
Picture 4
Picture 5
Picture 6
Picture 7
Picture 8
Picture 9
Picture 10
Picture 11
Picture 12
Picture 13
Picture 14
Picture 15
Picture 16

Final Fantasy III WSC
Αξίζει, τελειώνοντας, να σημειωθεί η προσπάθεια που είχε γίνει για μεταφορά του Final Fantasy III (Famicom) στο WonderSwan Color. Εξαιτίας κάποιων τεχνικών προβλημάτων, οι προσπάθειες που έγιναν για τη μεταφορά απέβησαν άκαρπες και έτσι οι κατασκευαστές προτίμησαν να ακυρώσουν το όλο project.

Final Fantasy III WSC

Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Final Fantasy Spin-offs
H σειρά, ως τώρα, αποτελείται από 12 ολοκληρωμένα επεισόδια και αρκετά δευτερεύοντα projects, ονομαζόμενα «spin-offs». Τα spin-offs δεν έχουν κάποια σχέση με τα βασικά επεισόδια της σειράς, αλλά αποτελούν αυτόνομα παιχνίδια, δανειζόμενα αρκετά στοιχεία, από τα υπόλοιπα Final Fantasy. Αν και η ποιότητα των spin-offs είναι, συνήθως, κατώτερη από αυτή των τίτλων της βασικής σειράς, τα Final Fantasy Tactics και Tactics Advance, με μεγάλη διαφορά το Tactics, ξεχωρίζουν για το πολύ μεγάλο περιεχόμενο και βάθος τους. Ειδικά το Final Fantasy Tactics είναι ένα παιχνίδι – αριστούργημα, ίσως, μάλιστα, το καλύτερο του είδους των Tactical Role Playing Games.

Final Fantasy Crystal Chronicles
To Final Fantasy Crystal Chronicles είναι το πρώτο παιχνίδι που κυκλοφορεί η Square-Enix, μετά την περίοδο του Super Famicom – Super NES, για μία κονσόλα της Nintendo. Ακόμα είναι το πρώτο παιχνίδι της για το Gamecube και το πρώτο RPG της κονσόλας που υποστηρίζει σύνδεση με το Gameboy Advance.Κυκλοφόρησε 8 Αυγούστου του 2003 στην Ιαπωνία, ενώ μέσα στο 2004 κυκλοφόρησε Ευρώπη και Αμερική.

Κρατώντας ελάχιστα από τα κλασικά στοιχεία της σειράς, όπως τα Moogles, το Crystal Chronicles παρουσιάζει ένα πολύ διαφορετικό τρόπο Gameplay, με Real Time Action μάχες, σε αντίθεση με το Turn Based Active Time Battle των υπόλοιπων Final Fantasy. Το παιχνίδι έχει τέσσερις φυλές, η καθεμία από τις οποίες ειδικεύεται και σε κάποιο συγκεκριμένο στυλ μάχης. Δεν υπάρχουν levels, όπως στα περισσότερα RPGs, αλλά η εξέλιξη του χαρακτήρα επιτυγχάνεται μέσω των Artifacts, που μαζεύει κάθε φορά που τελειώνει μία περιοχή και νικάει τον αρχηγό στο τέλος της. Υπάρχει μία πληθώρα αντικειμένων και η δυνατότητα να φτιάχνεις τα δικά σου αντικείμενα. Ακόμα το περιβάλλον μέσα στα διάφορα dungeons καλύπτεται από μία ομίχλη, βλαβερή για τους χαρακτήρες σου και έτσι πρέπει να κουβαλάς ένα δοχείο με έναν κρύσταλλο, που σε προστατεύει. Αν και τη δουλειά αυτήν την αναλαμβάνει το Moogle σου στο single player, το multi-player, που είναι προσβάσιμο μόνο με τη σύνδεση GBAs με το Gamecube, ένας από τους παίχτες πρέπει να το κουβαλάει, δίνοντας έτσι έναν τόνο ομαδικότητας. Με κατάλληλο συνδυασμό κουμπιών μπορείς να εκτελείς διάφορα Combos, ενώ υπάρχουν και μαγικές επιθέσεις.

Το παιχνίδι κρύβει το ενδιαφέρον του στο Multiplayer, ενώ το single δεν παρουσιάζει τόσο μεγάλο. Αν και το Gameplay κυμαίνεται σε μέτρια με απλώς καλά επίπεδα, από αισθητικής άποψης (γραφικά και ήχο) έχει πολλά να δώσει.

Το σενάριο του έχει να κάνει με ένα μυστικό εχθρό, το Miasma, που περιβάλλει ολόκληρο τον κόσμο και είναι επιβλαβές για τις διάφορες φυλές του κόσμου. Ο μόνος τρόπος να προστατευθούν αυτές από το Miasma είναι οι σταγόνες κρυστάλλων, που βρίσκονται σε Crystal Trees στα διάφορα Dungeons. Για αυτόν το λόγο διάφορα καραβάνια από όλον τον κόσμο ταξιδεύουν, προσπαθώντας να επιστρέψουν τις σταγόνες κρυστάλλων στο χωριό τους, οι οποίες εξασθενούν στο τέλος κάθε χρόνου.

Final Fantasy Crystal Chronicles (Gamecube)

Final Fantasy Crystal Chronicles The Crystal Bearers
To Final Fantasy Crystal Chronicles the Crystal Bearers αποτελεί το sequel του Crystal Chronicles του Gamecube για το Nintendo Wii. Η Square-Enix δήλωσε ότι το παιχνίδι θα εκμεταλλευτεί όλες τις μοναδικές ικανότητες της κονσόλας, προσφέροντας, έτσι, ένα πολύ καλό Gameplay.

Δεν έχουν ανακοινωθεί πολλά πράγματα για το παιχνίδι. Θα αποτελέσει, πάντως, έναν από τους τίτλους κυκλοφορίας του Wii.

Final Fantasy Crystal Chronicles Ring of Fates
To παιχνίδι αυτό θα αποτελεί sequel του Crystal Chronicles για το Gamecube και θα κυκλοφορήσει στο Nintendo DS. Το μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι θα χρησιμοποιεί τις Wi-Fi δυνατότητες του μηχανήματος, κάνοντας έτσι το Multiplayer μία πολύ πιο εύκολη υπόθεση.

Final Fantasy Mystic Quest – Super NES
To Final Fantasy Mystic Quest, που κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία ως «Final Fantasy USA Mystic Quest» και στην Ευρώπη ως «Mystic Quest Legend», αποτελεί ένα ξεχωριστό κομμάτι της σειράς Final Fantasy. Αποτελεί ένα απλουστευμένο, σε όλους τους τομείς, RPG, χωρίς κάποια δυσκολία και χωρίς κάποιο βάθος. Θα λέγαμε ότι είναι μία πλήρως γραμμική ιστορία, που απλώς εξελίσσεται μέχρι το τέλος. Το Gameplay του είναι πιο απλό και από του Final Fantasy I, έχοντας, απλώς, στην κατοχή σου συγκεκριμένο αριθμό ξορκιών, πανοπλιών, όπλων και αντικειμένων, που τα αποκτάς στη διάρκεια της περιπέτειας σου.

Ξεκινώντας το παιχνίδι σου γίνεται γνωστό όλο το σενάριο και η αποστολή, που πρέπει να φέρεις εις πέρας, ως ο εκλεκτός. Οι τέσσερις κρύσταλλοι εκλάπησαν από το Focus Tower από τέσσερα τέρατα και εσύ πρέπει να τα εντοπίσεις και να ανακτήσεις τους κρυστάλλους.

Εντύπωση προκαλεί τόσο το ρηχό σενάριο του, όσο και το ρηχό σύστημα μάχης του. Ήταν ένα Final Fantasy που φτιάχτηκε από την Square της Αμερικής (Squaresoft) και αργότερα κυκλοφόρησε σε Ιαπωνία και Ευρώπη. Θεωρείται ένα παιχνίδι για τους νέους στο είδος των RPGs, λόγω της ευκολίας του.

Mystic Quest Legend (EU Super NES – 1993)

Final Fantasy Tactics
Τον Ιούνιο του 1997 κυκλοφορεί στην Ιαπωνία το Final Fantasy Tactics, ένα Tactical Role Playing Game, βασισμένο σε πολλά από τα στοιχεία που έθεσε η Ogre Battle σειρά του Super Famicom. Αρχικά το Final Fantasy Tactics ήταν να κυκλοφορήσει στο Super Famicom, επειδή, όμως, το τότε project ήταν πάρα πολύ μακριά από τη σειρά Final Fantasy, το μετονόμασαν σε Bahamut Lagoon. Κυκλοφόρησε (το Tactics) αρχές του 1998 και στην Αμερική, χωρίς να κάνει την εμφάνιση του στην Ευρώπη.

Όντας ένα Tactical RPG, οι μηχανισμοί του και το Gameplay του διαφέρουν αρκετά, έως πλήρως από αυτά που ως τώρα γνωρίζαμε για τη σειρά Final Fantasy. Το σενάριο εξελίσσεται σε ξεχωριστά events με διάλογο και ιστορίες, ενώ οι μάχες λαμβάνουν χώρα σε τρισδιάστατα πεδία, χωρισμένα σε τετράγωνα, στα οποία μπορούν να κινηθούν οι διάφορες μονάδες. Το Battle System του είναι μία τελειοποιημένη έκδοση του Job System, προσαρμοσμένη στα δεδομένα του Tactical στυλ. Κάνουν την εμφάνιση τους οι πλέον κλασικές κλάσεις των Final Fantasy, με πολλές, όμως καινούριες, όπως ο Calculator, που μπορεί να εξαπολύσει οποιαδήποτε επίθεση, μέσω μαθηματικών πράξεων.

Φυσικά την εμφάνιση τους κάνουν και τα levels, τα οποία ανεβαίνουν με βάση τα Experience points. Η κάθε κλάση φέρει μία μεγάλη ποικιλία από μοναδικά skills, ξεχωριστά από τις υπόλοιπες, τα οποία μπορούν να συνδυαστούν μεταξύ τους στη μάχη, επιφέροντας διαφορετικά αποτελέσματα. Όπως και στο Final Fantasy V, έτσι και εδώ τα skills της μίας κλάσης μπορείς να τα χρησιμοποιήσεις, έχοντας το χαρακτήρα σου σε μία άλλη. Ο μοναδικός περιορισμός που υπάρχει είναι ότι μπορείς να χρησιμοποιείς τα skills μόνο μίας άλλης κλάσης, ανεξάρτητα από την παρούσα κλάση που έχεις ορίσει στο χαρακτήρα σου. Αυτό, σε συνδυασμό με τα χαρακτηριστικά που διέπουν την κάθε κλάση και τις δυνατότητες που σου δίνουν, όταν τις έχεις ορίσει ως ενεργές, οδηγούν στο πιο στρατηγικό σύστημα σε Tactical RPG, που έχουμε δει μέχρι τώρα.

Το σενάριο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όντας τοποθετημένο σε έναν επικό κόσμο, την Ivalice, που συναντάμε και στα Final Fantasy Tactics Advance και Final Fantasy XII. Αρχικά το σενάριο μας παρουσιάζει τον Lion War ως βάση του, αν και στην πραγματικότητα είναι πολύ πιο βαθύ και σκοτεινό.

Final Fantasy Tactics (PSX – Ιούνιος 1997)

Final Fantasy Tactics Advance
To Φεβρουάριο του 2003 κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία ένα ακόμα spin-off της σειράς, βασιζόμενο, μάλιστα, στο Final Fantasy Tactics του Playstation, το Final Fantasy Tactics Advance. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε, επίσης, στην Αμερική και στην Ευρώπη τον ίδιο χρόνο με μερικούς μήνες διαφορά (Αμερική: 8 Σεπτεμβρίου, Ευρώπη: 24 Οκτωβρίου).

Αν και βασίζεται στο Final Fantasy Tactics, το ύφος του και το σενάριο του είναι πολύ πιο παιδικά, χωρίς να έχει το ίδιο βάθος. Το βασικότερο κοινό σημείο μεταξύ των δύο είναι ο κόσμος τους, η Ivalice, κόσμος και του Final Fantasy XII. Το σύστημα μάχης και εξέλιξης είναι, επίσης, πολύ πιο απλό, από αυτό του Tactics, αλλά για τα δεδομένα μιας φορητής κονσόλας προσφέρει μία τεράστια γκάμα από ικανότητες και κλάσεις.

Το σενάριο περιστρέφεται γύρω από την παρέα τριών παιδιών, του Marche, της Ritz και του Mewt. Τα παιδιά αυτά μεταφέρονται, μέσω ενός μαγικού βιβλίου, στον κόσμο της Ivalice, όπου τόσο οι ίδιοι, όσο και οι γνωστοί τους έχουν αποκτήσει κάποιες θέσεις, κάποια αξιώματα, ή κάποιες ειδικότητες. Ο κόσμος αυτός αποτελεί τον κόσμο που πάντα ονειρευόταν ο Mewt, βασιζόμενος στον κόσμο του αγαπημένου του παιχνιδιού, του Final Fantasy.

Το παιχνίδι παρουσιάζει κάποιες καινούριες ιδέες, όπως ήταν τα clans διαφόρων πολεμιστών, οι νόμοι, στους οποίους υπακούουν όλοι οι μαχόμενοι μέσα σε μία μάχη, οι Judges, που επιτηρούν τις μάχες και πολλές φυλές, που, πρωτύτερα, δεν είχαμε δει στον κόσμο της Ivalice (Bangaa, Viera, Nu Mou, Moogles, Humans).

Το Gameplay του παιχνιδιού ακολουθεί μία πολύ διαφορετική πορεία, συγκριτικά με το κανονικό Tactics του Playstation. Είναι χωρισμένο σε 300+ αποστολές, οι περισσότερες από τις οποίες είναι προαιρετικές, έχοντας διάφορα περιεχόμενα. Υπάρχουν αποστολές αναγκαστικές, για την προώθηση του σεναρίου, αποστολές, που στέλνεις μέλη της ομάδας σου να τις ολοκληρώσουν, αλλά και αποστολές, που πρέπει να κάνεις συγκεκριμένες μάχες, ώστε να τις τελειώσεις. Ακόμα στο παιχνίδι παρουσιάζονται πολλές κλάσεις, άλλες παρμένες από το Tactics και άλλες καινούριες, με τα δικά τους skills. Δυστυχώς η μοναδικότητα των skills των κλάσεων που υπήρχε στο Final Fantasy Tactics δεν υπάρχει εδώ, αφού πολλές κλάσεις έχουν ακριβώς το ίδιο skill με διαφορετικό όνομα. Ακόμα εδώ τα skills δεν τα μαθαίνεις αναβαθμίζοντας την κλάση, αλλά μέσα από τους διαφόρους εξοπλισμούς, που υποστηρίζουν και δέχονται αυτές.

Final Fantasy Tactics Advance (Gameboy Advance – 2003)

Σημαντικό είναι να αναφερθεί ότι έχουν κυκλοφορήσει τέσσερα ακόμα παιχνίδια, που φέρουν το όνομα Final Fantasy, χωρίς, όμως, να ανήκουν στη σειρά, ούτε να είναι spin-offs. Αυτά είναι τα Final Fantasy Legends I, Final Fantasy Legends II, Final Fantasy Legends III και Final Fantasy Adventure (Mystic Quest στην Ευρώπη) για το Gameboy. Τα τρία πρώτα ανήκουν στη σειρά Saga, ενώ το τελευταίο είναι το πρώτο μέρος της σειράς Seiken Densetsu.
Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων


Final Fantasy Sequels
Πέρα από την πληθώρα των spin-offs, ορισμένα Final Fantasy έχουν γνωρίσει και κάποια sequels (συνέχειες). Συγκεκριμένα, το Final Fantasy X γνώρισε, ως sequel του, το X-2, ενώ για το Final Fantasy VII έχουν ανακοινωθεί και κυκλοφορήσει μία πληθώρα από παιχνίδια, βασισμένα πάνω στο σύμπαν του.

Final Fantasy VII Compilation
Το πρώτο sequel, που ανακοινώθηκε για το Final Fantasy VII ήταν το Final Fantasy VII Advent Children. Πέρα, όμως, από αυτό, μία σειρά παιχνιδιών άρχισαν να φτιάχνονται, προσπαθώντας να εμπλουτίσουν ακόμα περισσότερο τον κόσμο.

Before Crisis Final Fantasy VII
Πρόκειται για ένα παιχνίδια για τα κινητά τηλέφωνα, το οποίο κυκλοφόρησε στις 24 Σεπτεμβρίου του 2004 για την Ιαπωνία Αποτελεί ένα Action RPG, που παίζεται online, με μηνιαία συνδρομή. Το 2006 ανακοινώθηκε ότι θα κυκλοφορήσει στο μέλλον και στην Αμερική.

Οι πρωταγωνιστές του παιχνιδιού είναι μία ομάδα δευτερεύοντα ρόλου στο Final Fantasy VII, των Turks. Εξελίσσεται έξι χρόνια πριν τα γεγονότα του παιχνιδιού, λίγο μετά το τέλος του πολέμου μεταξύ της Shinra και του Wutai. Την περίοδο αυτή εμφανίστηκε για πρώτη φορά η αντιστασιακή ομάδα AVALANCHE, που εναντιώνεται στην πολιτική και στα έργα της Shinra. Αν και στο Final Fantasy VII ήλεγχες μέλη της AVALANCHE και ήσουν με το μέρος της, στο Before Crisis οι βασικοί εχθροί, που έχεις να αντιμετωπίσεις, είναι τα μέλη της.

Το σενάριο του παιχνιδιού εξελίσσεται μέσα από 25 συνολικά επεισόδια.

Crisis Core Final Fantasy VII
Το Crisis Core Final Fantasy VII είναι ένα Action RPG, που θα κυκλοφορήσει για το PSP (Playstation Portable) και θα είναι prequel του Final Fantasy VII. Χωρίς να ξέρουμε πολλά πράγματα για το παιχνίδι, αυτό, που μας είναι γνωστό, είναι ότι θα περιστρέφεται γύρω από τον Cloud και τον Zack, καθώς και από τα γεγονότα που συνέβησαν στο Nibelheim, πριν πέντε χρόνια από τα γεγονότα του Final Fantasy VII. Ακόμα στις εικόνες του έχουμε δει την εμφάνιση του Sephiroth και στο trailer ακουγόταν η φωνή της Aerith.

Μία επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας δεν έχει δοθεί από την εταιρία.

Dirge of Cerberus Final Fantasy VII
To Dirge of Cerberus Final Fantasy VII είναι ένα third person shooter με κάποια Role Playing στοιχεία, που κυκλοφόρησε στις 26 Ιανουαρίου του 2006 στην Ιαπωνία. Πρωταγωνιστής του παιχνιδιού είναι ο Vincent Valentine, ένας από τους χαρακτήρες του Final Fantasy VII.

Τρία χρόνια μετά τα γεγονότα του Final Fantasy VII και ένα χρόνο μετά το Final Fantasy VII Advent Children, εμφανίζεται μία μυστήρια οργάνωση με το όνομα Deep Ground SOLDIERs, που αποτελείται από κάποιους στρατιώτες-πειράματα της Shinra, όσο ήταν ακόμα ενεργής (πριν, δηλαδή, την καταστροφή της). Οι στρατιώτες αυτοί εγκλωβίστηκαν στα θεμέλια της Midgar, μετά το συμβάν με το μετεωρίτη, μέχρι τώρα.

Ο Vincent έρχεται αντιμέτωπος με αυτούς, αφού είναι ο μόνος που μπορεί να τους βοηθήσει στο να ξυπνήσουν το τελικό WEAPON, που έμεινε κρυμμένο, το Omega.

Αναμένεται για κυκλοφορία μέσα στο καλοκαίρι του 2006 στην Αμερική, ενώ προς τα τέλη του ίδιου χρόνου πιθανόν να κυκλοφορήσει και στην Ευρώπη.

Dirge of Cerberus Lost Chapter Final Fantasy VII
To Dirge of Cerberus Lost Chapter Final Fantasy VII αποτελεί ένα χαμένο κεφάλαιο του αντίστοιχου παιχνιδιού για το Playstation 2. Θα κυκλοφορήσει μέσα στο καλοκαίρι του 2006 για τα κινητά στην Ιαπωνία.

Final Fantasy X-2
Μετά τη μεγάλη επιτυχία που σημείωσε το Final Fantasy X (που πούλησε 7,5 εκατομμύρια αντίτυπα), η Square-Enix ετοίμασε ένα sequel για το παιχνίδι αυτό, το Final Fantasy X-2, που αποτέλεσε και το πρώτο sequel για τη σειρά Final Fantasy.

Κυκλοφορώντας αρχικά στην Ιαπωνία το Μάρτιο του 2003, το παιχνίδι έκανε ιδιαίτερη εντύπωση για τον αισθητικό του προσανατολισμό, εμφανέστατα απομακρυσμένος από το Final Fantasy X.

Αν και από πολλούς κριτικάρετε αρνητικά, εξαιτίας του πιο «pop» στυλ του, το X-2 φέρνει ξανά στην επιφάνεια ένα Battle System που εισήγαγε η σειρά και σχεδόν είχε ξεχαστεί, το Job System. Αλλαγμένο και προσαρμοσμένο στα μέτρα του κόσμου του X-2, οι διάφορες κλάσεις απέκτησαν τη μορφή «φορεμάτων» με ανάλογες ικανότητες το καθένα από αυτά. Μία πληθώρα από παλιά και νέα Jobs κάνουν την εμφάνιση τους, ενώ η ποικιλία των ικανοτήτων είναι και εδώ υπαρκτή, χωρίς να έχει να ζηλέψει κάτι από τα παλιότερα παιχνίδια. Χρησιμοποιώντας την κάθε κλάση μαζεύουν πόντους τα διάφορα skills τους, έτσι ώστε να μπορείς, αργότερα, να χρησιμοποιήσεις και άλλα, που ξεκλειδώνονται με αυτόν τον τρόπο. Αν και δεν έχεις την επιλογή να διαλέξεις μία δευτερεύουσα κλάση, οι τις ικανότητες κάποιων κλάσεων, ενώ ήδη έχει ορίσει μία ως ενεργή, μέσα στη μάχη μπορείς ανά πάσα στιγμή να αλλάζεις από κλάση σε κλάση, δημιουργώντας, έτσι, διάφορες στρατηγικές.

Η δράση του παιχνιδιού είναι χωρισμένη σε αποστολές, τις οποίες πρέπει να εκπληρώνεις, για να προχωρήσεις το παιχνίδι. Υπάρχουν, φυσικά, πολλές μυστικές αποστολές και πολλά μυστικά, όπως και ένα τεράστιο μυστικό dungeon 100 ορόφων.

Το παιχνίδι συνεχίζει δύο χρόνια μετά τα γεγονότα του Final Fantasy X. Η κατάσταση στον κόσμο έχει, πλέον, αλλάξει. Μετά από την εξόντωση του Sin η θρησκεία του Yu Yevon έχει εξαφανιστεί, ενώ έχουν δημιουργηθεί διάφορες παρατάξεις.

Το τρίο των πρωταγωνιστριών μας (Yuna, Riku, Paine) αποτελούν κυνηγούς θησαυρών και για αυτό γυρνάνε σε όλον τον κόσμο, ψάχνοντας. Μία μέρα η Yuna ανακαλύπτει μία σφαίρα με έναν άντρα που έμοιαζε πάρα πολύ στον Tidus. Από τότε ξεκινάει το ταξίδι της να ανακαλύψει αν είναι πράγματι ζωντανός.

Το σενάριο του θυμίζει περισσότερο ένα Love Story και όχι μία επική περιπέτεια, που μας έχουν συνηθίσει τα Final Fantasy. Παρόλα αυτά, το πλούσιο Battle System του και το προκλητικό μυστικό dungeon του, καθώς και το ανάλαφρο στυλ του το κάνουν ένα αρκετά καλό και ευχάριστο παιχνίδι.

Στις 19 Φεβρουαρίου του 2004 κυκλοφόρησε η International έκδοση του στην Ιαπωνία, ενώ στην Αμερική το παιχνίδι εμφανίστηκε στις 18 Νοεμβρίου του 2003. Τέλος Ευρώπη ήρε στις 20 Φεβρουαρίου του 2004.

Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων
Designers
Έχοντας μιλήσει για όλα τα επεισόδια της σειράς και για πολλές πληροφορίες, σχετικά με αυτά, σημαντικό θα ήταν να γίνει μία αναφορά και στα ονόματα των ανθρώπων πίσω από αυτή την πληθώρα παιχνιδιών, καθώς και στα project που αυτοί πήραν μέρος.

Hironobu Sakaguchi
• Blue Dragon (2006)
• Kingdom Hearts II (2005)
• Final Fantasy VII: Advent Children (2004)
• Final Fantasy Tactics Advance (2003)
• Final Fantasy X-2 (2003)
• Final Fantasy Origins (2002)
• Kingdom Hearts (2002)
• Driving Emotion Type-S (2001)
• Final Fantasy Chronicles (2001)
• Final Fantasy X (2001)
• The Bouncer (2000)
• Final Fantasy IX (2000)
• Vagrant Story (2000)
• Chocobo Racing (1999)
• Chrono Cross (1999)
• Final Fantasy Anthology (1999)
• Final Fantasy VIII (1999)
• Front Mission 3 (1999)
• Parasite Eve II (1999)
• Saga Frontier 2 (1999)
• Brave Fencer Musashi (1998)
• Bushido Blade 2 (1998)
• Chocobo’s Mysterious Dungeon 2 (1998)
• Ehrgeiz (1998)
• Parasite Eve (1998)
• Xenogears (1998)
• Bushido Blade (1997)
• Einhänder (1997)
• Final Fantasy Tactics (1997)
• Final Fantasy VII (1997)
• Bahamut Lagoon (1996)
• Super Mario RPG: Legend of the Seven Stars (1996)
• Tobal No.1 (1996)
• Chrono Trigger (1995)
• Seiken Densetsu 3 (1995)
• Final Fantasy VI (1994)
• Final Fantasy V (1992)
• Final Fantasy IV (1991)
• Final Fantasy III (1990)
• Final Fantasy II (1988)
• Final Fantasy (1987)
• Rad Racer (1987)

Akitoshi Kawazu
• Final Fantasy: scenario and game design
• Final Fantasy II: game design
• Final Fantasy Legend: Director and scenario
• Final Fantasy Legend II: Director and scenario
• Romancing SaGa: Director, scenario, system design and battle design
• Romancing SaGa 2: Director, scenario and game design
• Romancing SaGa 3: Director
• SaGa Frontier: Producer and Director
• SaGa Frontier 2: Producer
• Racing Lagoon: Producer
• Legend of Mana: Producer
• Hataraku Chocobo: Producer
• Wild Card: Game Design
• Unlimited Saga: Producer and Director
• Final Fantasy: Crystal Chronicles: Producer
• Romancing SaGa: Minstrel Song: Producer and Director
• Code Age Commanders: Executive Producer
• Final Fantasy XII: Executive Producer

Yoshinori Kitase
• Final Fantasy Adventure: planner
• Final Fantasy V: Field Planning
• Final Fantasy VI: Co-Director (Scenario)
• Chrono Trigger: Director
• Final Fantasy VII: Director, writer, & staff
• Final Fantasy VIII: Director
• Final Fantasy X: Producer
• Kingdom Hearts: Producer
• Final Fantasy X-2: Executive Producer
• Kingdom Hearts: Chain of Memories: Producer
• Compilation of Final Fantasy VII: Co-Producer
• Kingdom Hearts II: Producer
• Ehrgeiz:staff
• Romancing Saga:maps

Kazuhiko Aoki
• Final Fantasy: Crystal Chronicles (2003)
• Final Fantasy Anthology (European Edition)
• Final Fantasy Chronicles (2001)
• Final Fantasy IX (2000)
• Final Fantasy Anthology (1999)
• Chocobo’s Dungeon 2 (1998)
• Final Fantasy V (1998)
• Chrono Trigger (1995)
• Final Fantasy IV (1991)
• Final Fantasy III (1990)

Hiroyuki Itō
• Final Fantasy: Debugger
• Final Fantasy II: Debugger
• Makaitoushi SaGa: Scenario
• Final Fantasy III: Sound effects
• Final Fantasy IV: Battle design
• Final Fantasy V: Battle & Job/abilities system design
• Final Fantasy VI: Director (with Yoshinori Kitase), Battle design
• Chrono Trigger: Event planner
• Final Fantasy Tactics: Game design
• Final Fantasy VIII: Battle, Junction system & Card game design
• Final Fantasy IX: Director, Melodies of Life lyrics (as Shiomi), Tetramaster original concept
• Itadaki Street Special: Cooperation
• Final Fantasy XII: Director (with Hiroshi Minagawa)

Yasumi Matsuno
• Ogre Battle: Director, scenario and game design
• Tactics Ogre: Director, scenario and game design
• Final Fantasy Tactics: Director, script and game design
• Vagrant Story: Producer, director and battle design
• Final Fantasy Tactics Advance: Producer, original concept
• Final Fantasy XII: Original concept, scenario plotter, and supervisor

Motomu Toriyama
• Final Fantasy XIII – (TBD as Director)
• Final Fantasy VII technical demo (2005)
• Final Fantasy X-2 — (2003 as Director)
• Final Fantasy X — (2001 as Event Director)
• Racing Lagoon — (1999 as Scenarist)
• Final Fantasy VIII — (1999 as Event Planner)
• Final Fantasy VII — (1997 as Event Planner)
• Bahamut Lagoon — (1996 as Story Event Planner/Scenarist)

Kazushige Nojima
• Final Fantasy X-2 (2003 as Scenario Writer)
• Kingdom Hearts (2002 as Scenario Writer)
• Kingdom Hearts 2 (2005 as Scenario Writer)
• Final Fantasy X (2001 as Scenario Writer)
• Final Fantasy VIII (1999 as Scenario Writer)
• Final Fantasy VII (1997 as Scenario Writer)
• Final Fantasy VII Advent Children (Scenario Writer)
• Before Crisis Final Fantasy VII (Scenario Writer)
• Bahamut Lagoon (1996 as Director)

Yoshitaka Amano (Designer)
• Final Fantasy I
• Final Fantasy II
• First Queen
• Duel
• Duel98
• Final Fantasy III
• First Queen 2
• Final Fantasy IV
• Final Fantasy V
• Kawanakajima Izuroku
• First Queen 3
• Final Fantasy VI
• Front Mission
• Front Mission: Gun Hazard
• Final Fantasy VII
• Kartia: World of Fate
• Final Fantasy VIII
• Final Fantasy IX
• Final Fantasy XI
• Final Fantasy XII
• Final Fantasy XIII

Tetsuya Nomura
• Final Fantasy IV (1991)
• Final Fantasy V (1992)
• Live A Live (1994)
• Final Fantasy VI (1994)
• Chrono Trigger (1995)
• Super Mario RPG (1996)
• Final Fantasy VII (1997)
• Parasite Eve (1998)
• Ehrgeiz: God Bless the Ring (1998)
• Brave Fencer Musashi (1998)
• Parasite Eve II (1999)
• Final Fantasy VIII (1999)
• The Bouncer (2000)
• Final Fantasy X (2001)
• Kingdom Hearts (2002)
• Final Fantasy X-2 (2003)
• Final Fantasy XI (2003)
• Kingdom Hearts: Chain of Memories (2004)
• Musashi: Samurai Legend (2005)
• Final Fantasy VII: Advent Children (2005/2006)
• Kingdom Hearts II (2005/2006)
• Dirge of Cerberus: Final Fantasy VII (2006)
• Final Fantasy XIII (TBD)
• Final Fantasy Agito XIII (TBD)
• Final Fantasy Versus XIII (TBD)

Akihiko Yoshida
• Zeliard (1990) (PC): Design
• Ogre Battle (1993) (SNES): Character and tarot card design
• Tactics Ogre (1995) (SNES): Character design and background art direction
• Final Fantasy Tactics (1997) (PS1): Character design
• Vagrant Story (2000) (PS1): Character design and background art direction
• Wild Card (2001) (WonderSwan): Character and card design
• Final Fantasy XII (2006) (PS2): Character design and 3D map direction
• Final Fantasy III (Remake) (2006) (DS): Character design

Masashi Hamauzu
• Front Mission: Gun Hazard (1996): composer
• Tobal No.1 (1996): composer
• Final Fantasy VII (1997): chorus
• Chocobo no Fushigina Dungeon (1997): composer
• SaGa Frontier 2 (1999): composer
• Final Fantasy X (2001): composer, arranger
• Unlimited SaGa (2002): composer
• Musashi: Samurai Legend (2005): composer
• Dirge of Cerberus -Final Fantasy VII- (2006): composer
• Final Fantasy XIII (TBD) : composer

Naoshi Mizuta
• Street Fighter Zero (1995): composer
• Street Fighter Zero 2 Alpha (1996): composer
• Rockman & Forte (1998): composer
• Parasite Eve 2 (1999): composer
• Final Fantasy XI (2002): composer
• Tetra Master (2002): composer
• Final Fantasy XI Rise of the Zilart (2003): composer
• Final Fantasy XI Chains of Promathia (2004): composer
• Hanjuku Hero 4 ~The 7 Heroes~ (2005): composer, arranger
• Final Fantasy XI Treasures of Aht Urhgan (2006): composer

Hitoshi Sakimoto
• Revolver (1988): Composer, Arranger & Performer
• Starship Rendezvous (1990): Composer, Arranger & Performer
• Bubble Ghost (1990): Composer, & Arranger
• King Breeder (1991): Composer, Arranger & Performer
• Devilish (1991): Composer, Arranger & Performer
• Carat (1991): Composer, Arranger & Performer
• Verytex (1991): Composer, Arranger & Performer
• Metal Orange (1991): Composer, Arranger & Performer
• Magical Chase (1991): Composer (in collaboration with Masaharu Iwata)
• Gauntlet IV (1992): Composer (in collaboration with Masaharu Iwata)
• Super Back To The Future 2 (1992): Composer, & Arranger
• Bad Omen (1992): Composer, Arranger & Performer
• Super Hockey ’94 (1992): Composer, & Arranger
• Classic Lord (1990): Composer, & Arranger
• Board of Education Quiz (1992): Composer, Arranger & Performer
• Sword Maniac (1992): Composer, & Arranger
• Ogre Battle (1993): Composer (in collaboration with Masaharu Iwata and Hayato Matsuo)
• Kingdom Grandprix (1994): Composer, & Arranger
• Moldorian (1994): Composer, Arranger & Performer
• Tactics Ogre (1995): Composer (in collaboration with Masaharu Iwata)
• Chick’s Tale (1995): Composer, Arranger & Performer
• Dragon Master Silk 2 (1995): Composer, Arranger & Performer
• Soukyu-Gurentai (Terra Diver) (1996): Composer
• The Adventures of Hourai High School (1996): Composer
• Chip Chan Kicky (1990): Composer, & Arranger
• Treasure Hunter G (1997): Composer (in collaboration with John Pee, Masaharu Iwata, Toshiaki Sakoda, Yoko Takada, Tomoko Matsui, and Akiko Goto)
• Final Fantasy Tactics (1997): Composer (in collaboration with Masaharu Iwata)
• Radiant Silvergun (1998): Composer
• Batrider (1998): Composer, & Arranger
• Evolution (1999): Composer
• Evolution 2 (1999): Composer
• Ogre Battle 64: Person of Lordly Caliber (1999): Composer, & Arranger
• Vagrant Story (2000): Composer
• Tactics Ogre Gaiden (2001): Composer (in collaboration with Masaharu Iwata)
• Tekken Advance (2001): Composer
• Legaia 2: Duel Saga (2001): Composer (in collaboration with Yasunori Mitsuda and Michiru Oshima)
• Kuusen (2001): Composer
• Legaia Duel Saga (2001): Composer
• Breath of Fire: Dragon Quarter (2002): Composer
• Final Fantasy Tactics Advance (2003): Composer (in collaboration with Ayako Saso and Kaori Oukoshi; main theme provided by Nobuo Uematsu)
• Perfect Prince (2003): Composer
• Gradius V (2004): Composer
• Stella Deus: The Gate of Eternity (2004): Composer (in collaboration with Masaharu Iwata)
• Wizardry Gaiden: Prisoner of the Battle (2005): Composer & Performer
• ZOIDZS Metal Crush (2005): Composer
• Final Fantasy XII (2006): Composer (with image song composed by Nobuo Uematsu, main theme composed by Yuji Toriyama and Taro Hakase)
Tsuyoshi Sekito
• Space Manbow (1990): composer
• SD Snatcher (1990): composer
• Metal Gear 2: Solid Snake (1990): composer
• Double Dribble: 5 on 5 (1991): composer
• Teenage Mutant Ninja Turtles 2 (1991): composer
• Teenage Mutant Ninja Turtles: The Manhattan Missions (1991): composer
• Tiny Toon Adventures: ACME All-Stars (1994): composer
• Lethal Enforcers II: Gunfighters (1994): composer
• Super Soccerstars (1995): composer
• Brave Fencer Musashi (1998): composer
• Chocobo’s Mysterious Dungeon 2 (1999): composer
• Chrono Trigger (PlayStation remake) (1999): arranger
• All-Star Pro Wrestling (2000): composer
• All-Star Pro Wrestling II (2001): composer
• Final Fantasy Chronicles (2001): arranger (Chrono Trigger)
• Final Fantasy Origins (2003): composer, arranger (Final Fantasy II)
• All-Star Pro Wrestling III (2003): composer
• Romancing SaGa -Minstrel Song- (2005): arranger, performer
• Front Mission Online (2005): arranger
• Hanjuku Hero 4 (2005): composer, arranger
• Final Fantasy VII: Advent Children (2005): composer, arranger, performer – With Nobuo Uematsu, Kenichiro Fukui, and Keiji Kawamori

Yōko Shimomura
• Nemo (1990)
• King of Dragons (1991)
• Street Fighter 2 (1992) (with Alph Lyra)
• Mega Man 6 (1993)
• Street Fighter 2: Championship Edition (1994) (with Alph Lyra)
• Live A Live (1994)
• Front Mission (1995) (with Noriko Matsueda)
• Super Mario RPG: Legend of the Seven Stars (1996) (including arrangements of music by Nobuo Uematsu and Koji Kondo)
• Tobal No. 1 (1996) (with Masashi Hamauzu, Junya Nakano, Yasuhiro Kawami, Kenji Ito, Noriko Matsueda, Ryuji Sasai, and Yasunori Mitsuda)
• Parasite Eve (1998)
• Legend of Mana (1999)
• Kingdom Hearts (2002)
• Front Mission 1st (2003) (with Noriko Matsueda)
• Mario & Luigi: Superstar Saga (2003)
• Kingdom Hearts: Chain of Memories (2004)
• Mario & Luigi: Partners in Time (2005)
• Kingdom Hearts II (2005/2006)
• Monster Kingdom: Jewel Summoner (2006) (with Shinji Hosoe, Hitoshi Sakimoto, Yasunori Mitsuda, Kenji Ito, Masaharu Iwata, Tsukasa Masuko, Yasuyuki Suzuki, Ayako Saso, and Takahiro Ogata)
• Final Fantasy Versus XIII (TBD)

Nobuo Uematsu
• Genesis (1985)
• Cruise Chaser Blassty (1986)
• Alpha (1986)
• Suisho no Dragon (1986)
• King’s Knight special (1986)
• King’s Knight (1986)
• ALIENS (1987)
• 3D World Runner (1987)
• Jumpin’ Jack (1987)
• Apple Town Monogatari (1987)
• Cleopatra no Mahou (1987)
• Freeway Star (1987)
• Rad Racer (1987)
• Final Fantasy (1987)
• Nakayama Miho no Tokitoki High School
• Hanjuku Eiyuu
• Final Fantasy II (1988) — Rescored by Tsuyoshi Sekito on the Wonderswan Color and PlayStation versions (2000, 2002)
• Makaitoushi SaGa (a.k.a. Final Fantasy Legend) (1989)
• Square’s Tom Sawyer (1989)
• Final Fantasy III (1990)
• SaGa 2 Hihou Densetsu (a.k.a. Final Fantasy Legend 2) (1991)
• Final Fantasy IV (1991)
• Final Fantasy V (1992)
• Romancing SaGa 2 (1993) — With Kenji Ito
• Final Fantasy VI (1994)
• Chrono Trigger (1995) — With Yasunori Mitsuda and Noriko Matsueda (also with Tsuyoshi Sekito for PlayStation version)
• DynamiTracer (1995)
• Front Mission: Gun Hazard (1996) — With Yasunori Mitsuda, Masashi Hamauzu and Junya Nakano
• Final Fantasy VII (1997)
• Final Fantasy VIII (1999)
• Final Fantasy IX (2000)
• Final Fantasy X (2001) — With Masashi Hamauzu and Junya Nakano
• Hanjuku Hero Vs. 3D (2002)
• Final Fantasy XI (2002/2003) — With Naoshi Mizuta and Kumi Tanioka
• Hanjuku Hero 4 (2005) — With Kenichiro Fukui, Hirosato Noda, Tsuyoshi Sekito, Naoshi Mizuta, Kenichi Mikoshiba, Ai Yamashita and Kenji Ito
• Final Fantasy XII (2006) — With Hitoshi Sakimoto
• Blue Dragon (2006)
• Super Smash Bros. Brawl (2007)
• Lost Odyssey (TBD)
• Cry On (TBD)
• Final Fantasy XIII (TBD) — With Masashi Hamauzu
Kumi Tanioka
• Daraku Tenshi The Fallen Angels (1998): composer
• Chocobo’s Mysterious Dungeon 2 (1998): composer
• Dice de Chocobo (1999): composer
• All-Star Pro Wrestling (2000): composer
• Blue Wing Blitz (2001): composer
• Final Fantasy XI (2002): composer
• Final Fantasy: Crystal Chronicles (2003): composer
• Code Age Commanders (2005): composer

Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Αναλυτικές ημερομηνίες κυκλοφορίες

System Name JP release date US release date EU release date
NES Final Fantasy 1987-12-18 1990-07-12  
MSX2 Final Fantasy 1989-12-XX    
NES Final Fantasy II 1988-12-17    
NES Final Fantasy III 1990-04-27    
SNES Final Fantasy IV 1991-07-19    
SNES Final Fantasy IV Easytype 1991-10-29 1991-10-19  
SNES Final Fantasy Mystic Quest 1993-09-10 1992-10-05 1993-XX-XX
SNES Final Fantasy V 1992-12-06    
SNES Final Fantasy VI 1994-04-02 1994-10-20  
PSX Final Fantasy VII 1997-01-31    
PSX Final Fantasy IV 1997-03-21    
PSX Final Fantasy Tactics 1997-06-20 1998-01-28  
PSX Final Fantasy VII International 1997-10-02 1997-08-31 1997-11-14
PC Final Fantasy VII   1998-05-31 1999
PSX Final Fantasy VIII 1999-02-11 1999-08-31 1999-10-27
PC Final Fantasy VIII   1999-12-31 2000
PSX Final Fantasy IX 2000-07-07 2000-11-13 2001-02-16
WSC Final Fantasy 2000-12-19    
WSC Final Fantasy II 2001-05-03    
PS2 Final Fantasy X 2001-07-19 2001-12-17  
PS2 Final Fantasy X International 2002-01-31   2002-05-24
PSX Final Fantasy VI     2002-03-01
WSC Final Fantasy IV 2002-03-27    
PS2 Final Fantasy XI 2002-05-16 2004-03-23  
PC Final Fantasy XI 2002-11-XX 2003-10-28 2004-09-17
GBA Final Fantasy Tactics Advance 2003-02-14 2003-09-08 2003-10-24
PS2 Final Fantasy X-2 2003-03-13 2003-11-18 2004-02-20
PS2 Final Fantasy XI Rise of the Zilart 2003-04-17   2004-09-17
GC Final Fantasy Crystal Chronicles 2003-08-08 2004-02-09 2004-03-12
PS2 Final Fantasy X-2 International 2004-02-19    
Mobile Final Fantasy I 2004-02-29    
PC Final Fantasy XI Rise of the Zilart   2004-03-23  
Mobile Final Fantasy EZ 2004-08-19    
PS2 Final Fantasy XI Chains of Promathia 2004-09-16 2004-09-21  
PC Final Fantasy XI Chains of Promathia 2004-09-16 2004-09-21  
Mobile/Before Crisis Final Fantasy VII 2004-09-24    
GBA Final Fantasy IV Advance 2004-12-15 2005-12-12  
Mobile Final Fantasy VII Snowboarding 2005-04-08    
PS2 Final Fantasy XII 2006-03-16    
PC Final Fantasy XI Treasures of Aht Urhgan   2006-04-18 2006-04-20
PS2 Dirge of Cerberus Final Fantasy VII 2006-01-26    
XBOX360 Final Fantasy XI 2006-04-20 2006-04-20 2006-04-20
NES Final Fantasy I & II 1994-02-27    
PSX Final Fantasy Collection(FF4,FF5,FF6) 1999-03-11    
PSX Final Fantasy Anthology   1999-09-30(FF5&FF6) 2002-05-17 (FF4 & FF5)
PSX/Final Fantasy Chronicles   2001-06-29(FF4&CT)  
PSX Final Fantasy 1+2 2002-10-31 2003-04-08(FF Origins) 2003-03-14(FF Origins)
GBA Final Fantasy I & II Advance 2004-07-29 2004-11-29(FFI – II Dawn of Souls) 2004-12-03(FFI – II Dawn of Souls)
PC Final Fantasy XI The Vana’diel Collection   2005-08-16  

Επιστροφή στον Πίνακα Περιεχομένων

Ένα Σχόλιο to “Final Fantasy Αφιερωμα!”

  1. Ground_zero said

    Respect, milame gia kati yperplhres, xara sthn ypomonh sou 😛

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: